SDNS

Sylwetki promotorów i wykładowców

Pedagogika

Dr hab. Sylwia Jaskulska, prof. UAM – profesorka w Zakładzie Pedagogiki Szkolnej Wydziału Studiów Edukacyjnych UAM, Prodziekan ds. badań i współpracy międzynarodowej WSE UAM oraz Przewodnicząca Rady ds. Kształcenia Szkoły Nauk Społecznych UAM. Specjalizuje się w pedagogice szkolnej, pedeutologii, profilaktyce opartej na dowodach, problematyce dobrostanu nauczycieli, oceniania wewnątrzszkolnego oraz w badaniach nad bullyingiem i molestowaniem seksualnym w środowisku akademickim. W dorobku ostatnich lat liczne artykuły w czasopismach Scopus/WoS, m.in. w „BMJ Open” (2025, t. 15, nr 7, e097265 – protokół projektu Uni4Equity), „Emerging Adulthood” (2025), „International Journal of Environmental Research and Public Health” oraz „Aggressive Behavior”, a także w polskich czasopismach „Studia Edukacyjne”, „Rocznik Pedagogiczny”, „Horyzonty Wychowania” i „Przegląd Pedagogiczny”.

Jako kierowniczka polskiego zespołu UAM współrealizuje projekt „Strengthening Universities’ response to sexual harassment with an equity approach – Uni4Equity” (program CERV-2022-DAPHNE, nr 101094121, 01.02.2023 – 31.01.2026; koordynator: Uniwersytet w Alicante, prof. Carmen Vives-Cases). Uczestniczyła także we współpracy badawczej z firmą VULCAN nad edukacją zdalną w czasie pandemii COVID-19 (badania 2020 i 2021). Jako wykonawczyni uczestniczy/uczestniczyła w projektach Erasmus+ CARE/SS „Critical ARts Education for Sustainable Societies” (KA220-HED, nr 2021-1-CY01-KA220-000032127, 2021–2024), Horyzont 2020 PAFSE (nr 101006468, 2021–2023), Akcji COST CA17114 YOUNG-IN „Transdisciplinary solutions to cross sectoral disadvantage in youth”, projekcie H2020 Lights4Violence „Lights, Camera and Action Against Dating Violence” (nr 776905, 2017–2019) oraz w PARPA „Studenci 2019″ (nr N107 030 32/3821).

W kształceniu młodej kadry: w 2023 r. wypromowała dr Fani Alezra („The Professional Image of the Kindergarten Teacher in Israel”, obrona w marcu 2023 r.), w 2024 r. dr Enas Majadly („Attitudes of teachers in primary schools in the Arab sector in Israel towards inclusion of students with special needs”, obrona 03.04.2024); w 2015 r. pełniła funkcję promotorki pomocniczej w przewodzie doktorskim mgr Bernadetty Botwiny („Wartości uczniów szkół ponadgimnazjalnych na Podkarpaciu”, Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie, promotor: prof. Bogusław Śliwerski, obrona 04.03.2015). Obecnie sprawuje opiekę promotorską nad doktorantkami Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM w dyscyplinie pedagogika – mgr Anną Wojczyńską oraz mgr Marianną Racką.

W otoczeniu eksperckim: członkini Zespołu ds. Praw i Obowiązków Ucznia przy Ministrze Edukacji (powołany 26.03.2024), Zespołu ds. Etyki Badań Społecznych z Udziałem Dzieci przy Rzeczniczce Praw Dziecka (powołany 25.07.2024) oraz Zespołu ds. Przyjaznej Edukacji przy Wielkopolskim Kuratorze Oświaty (powołany 20.05.2024). Wcześniej wyróżniona m.in. Nagrodą Naukową Wydziału I Nauk Humanistycznych i Społecznych PAN im. Władysława Spasowskiego (2015, nagroda zespołowa) oraz wielokrotnie Nagrodami Rektora UAM za osiągnięcia naukowe (2011, 2014, 2016, 2019). Honorowa Ambasadorka oddolnej inicjatywy edukacyjnej Rok Relacji w Edukacji. Zastępczyni redaktor naczelnej „Rocznika Pedagogicznego”. Członkini Zespołu Pedagogiki Młodzieży przy KNP PAN oraz Uniwersyteckiego Ośrodka Koordynacyjno-Programowego Kształcenia Nauczycieli UAM.

Dr hab. Jacek Pyżalski, prof. UAM – profesor Wydziału Studiów Edukacyjnych UAM, jeden z czołowych polskich badaczy pedagogiki mediów, agresji rówieśniczej w środowisku cyfrowym oraz zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży. Specjalizuje się w cyberprzemocy, profilaktyce zachowań ryzykownych, edukacji cyfrowej oraz wpływie generatywnej sztucznej inteligencji na rozwój młodego pokolenia. Wiceprezes Polskiego Towarzystwa Edukacji Medialnej, członek Rady Centrum Edukacji Obywatelskiej. Pomysłodawca, kierownik i wykonawca ponad sześćdziesięciu krajowych i międzynarodowych projektów badawczych.

W dorobku ostatnich lat liczne publikacje w czasopismach Scopus/WoS, m.in. współautorstwo artykułu „A scoping review of technological interventions to address ethnicity-related peer aggression” (Vandebosch i in., Aggression and Violent Behavior 2022, t. 67) oraz „Adolescents’ intentional and unintentional cyberhate exposure in Estonia, Finland, Germany, Italy, Poland, and Portugal” (Journal of Children and Media 2025, t. 19, s. 864–883). Współautor monografii „Polish Students and Alcohol. Conditions and Consequences” (J. Pyżalski, N. Walter, A. Cybal-Michalska, E. Karmolińska-Jagodzik, M. Marciniak, S. Jaskulska, V&R unipress, 2022, ISBN 978-3-8471-1503-8) oraz redaktor naukowy raportu „Generatywna sztuczna inteligencja w polskiej szkole. Przecieranie szlaków” (NASK, 2025).

Kierownik polskiej części projektów: „The impact of technological transformations on children and youth – ySKILLS” (Horyzont 2020, grant nr 870612, 01.01.2020 – 31.12.2023), „Youth Skills – ySKILLS” w ramach programu Premia na Horyzoncie 2 (uzupełniające finansowanie krajowe, 2021–2024) oraz polskiej części badania „EU Kids Online 2026″ (Fundacja Orange, 2024–2026; raport opublikowany w kwietniu 2026 r.). Wcześniej kierował m.in. polską częścią European Cyberbullying Intervention Project (ECIP, DAPHNE III) oraz projektami ROBUSD i „We CAN!”, a także uczestniczył w projekcie Lights4Violence (Horyzont 2020). Aktywny prelegent na zaproszenie, m.in. na konferencji ECREA 2022 w Danii, XIX Kongresie Zarządzania Oświatą, Digital Youth Forum, a także na konferencjach „Bezpieczeństwo dzieci i młodzieży w internecie” i „Dzieci w dobie AI”.

W kształceniu młodej kadry sprawuje opiekę promotorską nad doktorantkami Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM. Czterokrotny reprezentant Polski w sieciach naukowych COST – aktualnie m.in. w akcji CA23120 ORBIT „Religious Identity, Bullying and Wellbeing at School: A Transnational Collaboration”.

W otoczeniu eksperckim: członek Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN (z wyboru, kadencja 2024–2027), członek Sekcji Pedagogiki Medialnej KNP PAN (przewodniczący Sekcji: prof. APS Maciej Tanaś), członek Rady Naukowej Instytutu Badań Edukacyjnych – Państwowego Instytutu Badawczego, członek Rady ds. Informatyzacji Edukacji przy Ministrze Edukacji, członek Rady Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę (od 2025) oraz członek Rady Programowej Fundacji Orange (od 13 czerwca 2022).

Wybrane nagrody i wyróżnienia: Medal Komisji Edukacji Narodowej (2024); Nagroda Specjalna XIV edycji Nagrody im. Aliny Margolis-Edelman (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę, 2024, wręczona 13 marca 2025) za działania na rzecz ochrony dzieci przed przemocą; Nagroda im. prof. Romana Czerneckiego (Fundacja EFC, 2023) za współautorstwo artykułu J. Mróz, M. Wójcik, J. Pyżalski „Bullying – prześladowanie rówieśnicze. Prawdy i mity na temat zjawiska” („Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka” 2022, t. 21, nr 4); Nagroda UAM „Doskonałość w nauce – użyteczność w praktyce” (Kapituła UAM, 2021, jedna z czterech nagród przyznanych w 100-lecie UAM).

Dr hab. Renata Michalak, prof. UAM – profesorka w Zakładzie Podstaw Wychowania i Opieki Wydziału Studiów Edukacyjnych UAM. Specjalizuje się w pedagogice elementarnej, edukacji wczesnoszkolnej i przedszkolnej, dydaktyce konstruktywistycznej, neuropedagogice, alternatywnych koncepcjach kształcenia (w tym Planie Daltońskim), edukacji przyrodoznawczej i ekologicznej, outdoor education oraz w teorii i praktyce kształcenia dzieci w młodszym wieku szkolnym. W centrum jej zainteresowań badawczych pozostają: optymalizacja procesu kształcenia, funkcjonalność modelu szkoły ćwiczeń, kompetencje poznawcze uczniów, zrównoważony rozwój, prawo dziecka do wysokiej jakości opieki i edukacji oraz relacje człowiek–środowisko przyrodnicze w edukacji ekologicznej. Autorka lub współautorka ponad 120 publikacji naukowych; wygłosiła ponad 90 referatów na konferencjach naukowych krajowych i międzynarodowych.

Dorobek obejmuje monografie autorskie, m.in. „Funkcjonalność modelu szkoły ćwiczeń. Raport z badań” (Warszawa, Ośrodek Rozwoju Edukacji), „Dziecko u progu edukacji przedmiotowej. Studium teoretyczno-empiryczne” (Poznań 2013, Wydawnictwo Naukowe UAM) oraz „Aktywizowanie ucznia w edukacji wczesnoszkolnej” (Poznań 2004, Wydawnictwo Naukowe UAM); monografie redagowane „Nauczyciel w kulturze wzajemnego uczenia się” (Poznań 2021, Ogólnopolski Operator Oświaty) oraz wspólnie z K. Kuszak „Nauczyciel w refleksjach i z refleksji” (Poznań 2019, Wydawnictwo Naukowe UAM); współautorstwo z T. Parczewską „(Nie) obecność outdoor education w praktyce szkolnej” (Lublin 2019, Wydawnictwo Naukowe UMCS); artykuły m.in. „The Training School as a Community of Mutual Learning between Teachers and Students” (Prima Educatione 2021, t. 5) oraz „Konstruktywistyczna perspektywa wczesnej edukacji przyrodniczej” (Problemy Wczesnej Edukacji 2020, nr 51/4).

Współautorka i realizatorka projektów międzynarodowych: kierownik pedagogiczny projektu TEMPUS JEP 07929 „Primary Science and Environment Education” (1994–1997, walidacja w Bradford Ilkley Community College, akredytacja Uniwersytetu w Bradford i Wyższej Szkoły w Utrechcie); wykonawca projektu Phare SMART PL 9512.03.02 (1998/99); wykonawca międzynarodowych projektów „Task Force” i „Netzwerk Poznań–Wrocław” (2008–2009). Współautor, koordynator i kierownik z ramienia UAM w projekcie „Wielkopolska szkoła ćwiczeń w Cogito” (POWER.02.10.00-00-5009/18, MEN, 2019–2020, partnerstwo: Stowarzyszenie Familijny Poznań, ODN Poznań, PPP nr 2 w Poznaniu). Autorka i realizatorka ogólnopolskich badań funkcjonalności modelu szkoły ćwiczeń we współpracy z ORE. Współautorka i wykonawca projektów badawczo-wdrożeniowych MNiSW (m.in. „Dziecko w szkolnej rzeczywistości”, 2009–2011) oraz trzech projektów EFS w obszarze podnoszenia jakości kształcenia nauczycieli. Aktywnie uczestniczy w międzynarodowych konferencjach poświęconych prawom dziecka, edukacji środowiskowej i pedagogice elementarnej.

W kształceniu młodej kadry naukowej obecnie sprawuje opiekę promotorską nad mgr Eweliną Łobodziec-Kargin (doktorantką Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM od roku akademickiego 2024/2025), której rozprawa pt. „Edukacyjny wymiar (re)konstrukcji relacji człowiek–zwierzę hodowlane” stanowi przykład innowacyjnego ujęcia pedagogiki ekologicznej. Doktorantka zrealizowała pierwszy etap badań (analiza podstaw programowych kształcenia ogólnego), skonstruowała autorską skalę do badania postaw młodzieży szkolnej wobec zwierząt hodowlanych i przygotowała wniosek do Uczelnianej Komisji Etycznej UAM. Mgr Łobodziec-Kargin jest również prezeską Koła Naukowego Edukacji Ekologicznej WSE UAM.

W otoczeniu eksperckim i organizacyjnym: wiceprezeska Polskiego Komitetu OMEP (Światowej Organizacji Wychowania Przedszkolnego), członkini Polskiego Stowarzyszenia Dalton, członkini Komisji Merytorycznej ds. Kolorowego Uniwersytetu przy UAM. Ekspert ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dzieckiem do lat 3 (Dz.U. Nr 45, poz. 235), powołana przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej, oraz autorka rozporządzenia dotyczącego kształcenia opiekunów dziecięcych. Współpracuje z Zespołem Edukacji Elementarnej KNP PAN (członkini w poprzednich kadencjach, m.in. potwierdzona w sprawozdaniu za 2019 r.). Organizatorka cyklicznych konferencji: Międzynarodowych Konferencji Planu Daltońskiego (wspólnie z Polskim Stowarzyszeniem Dalton i Dalton International) oraz Międzynarodowych Konferencji „Wokół praw dziecka” (wspólnie z PK OMEP). Członkini Komitetu Naukowego „Edukacji Elementarnej w Teorii i Praktyce” (Akademia Ignatianum w Krakowie) oraz Komitetu Redakcyjnego „Samara Journal of Education”; recenzentka „Problemów Wczesnej Edukacji”, „Forum Oświatowego” i „Edukacji Humanistycznej”. Promotor w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM.

Dr hab. Natalia Walter, prof. UAM – profesorka Wydziału Studiów Edukacyjnych UAM, kierowniczka Zakładu Edukacji Medialnej WSE UAM, Prodziekan ds. studenckich i rozwoju WSE UAM oraz dyrektorka Ośrodka Rozwoju Innowacji Dydaktycznych (ORID) UAM – nowo utworzonej, ogólnouniwersyteckiej jednostki UAM odpowiedzialnej za rozwój nowoczesnej dydaktyki akademickiej. Absolwentka pedagogiki medialnej, pedagogiki leczniczej oraz zintegrowanej edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej. Specjalizuje się w pedagogice i edukacji medialnej, kompetencjach cyfrowych nauczycieli i uczniów, wsparciu społecznym online, mediach cyfrowych w edukacji i terapii pedagogicznej, e-learningu, sztucznej inteligencji w edukacji oraz w zastosowaniach mediów w edukacji elementarnej i specjalnej (w tym wobec osób z niepełnosprawnościami).

Dorobek obejmuje m.in. monografie autorskie „Nowe media dla niewidomych i słabowidzących” (Poznań 2007, Wydawnictwo Naukowe UAM) i „Internetowe wsparcie społeczne. Studium socjopedagogiczne” (Poznań 2016, Wydawnictwo Naukowe UAM), redagowaną monografię „Zanurzeni w mediach. Konteksty edukacji medialnej” (Poznań 2016) oraz artykuły w międzynarodowych czasopismach indeksowanych w Scopus i WoS, w tym współautorski tekst „The Exposure of Polish Adolescents to Risky Online Content. Results of a European Longitudinal Study” (A. Iwanicka, N. Walter, The New Educational Review 2024, Special Issue) prezentujący wyniki europejskich badań podłużnych nad bezpieczeństwem dzieci w sieci. Współautorka międzynarodowej publikacji wieloośrodkowej w PLOS ONE (J. Holzer i in., Adolescent well-being and learning in times of COVID-19, 2021) oraz licznych prac poświęconych edukacji medialnej, wsparciu społecznemu online i sytuacji studentów polskich szkół wyższych w przestrzeni cyfrowej.

Uczestniczyła w prestiżowym projekcie badawczym ySKILLS – Youth Skills finansowanym przez Komisję Europejską w ramach programu Horyzont 2020 (H2020-SC6-TRANSFORMATIONS, grant nr 870612, 2020–2023) – jednym z najważniejszych europejskich studiów nad kompetencjami cyfrowymi i dobrostanem młodzieży (kierownik polskiej części: prof. J. Pyżalski). Wykonawca projektu CO:RE – Children Online: Research and Evidence (H2020, grant nr 871018, 2020–2023) oraz międzynarodowego projektu EPIDI – European Partnership for Innovation in Distant Internships w partnerstwie z konsorcjum EPICUR (Uniwersytet w Strasburgu, Karlsruhe Institute of Technology, 2021–2022). Uczestniczka projektu Learning and Covid finansowanego przez Vienna Science and Technology Fund, MEGA Bildungsstiftung i Academy of Finland (2020). Kierowniczka projektu NCBiR „wzMOOCnij swoje kompetencje!” (POWR.03.01.00-00-W054/18-00, Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój, 09.2019–08.2021). Aktywna uczestniczka międzynarodowych konferencji poświęconych pedagogice nowych mediów, w tym konferencji New Media Pedagogy NMP24 „Research Trends, Methodological Challenges and Successful Implementations” (28–29 listopada 2024, UJ Kraków, online).

W kształceniu młodej kadry sprawuje opiekę promotorską w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM nad doktorantką WSE UAM, której zainteresowania badawcze obejmują zastosowanie mediów cyfrowych w terapii logopedycznej oraz komunikację alternatywną i wspomagającą (AAC) – obszar o znaczącym potencjale aplikacyjnym dla osób z trudnościami w porozumiewaniu się i z niepełnosprawnościami. Prowadzi zajęcia w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM.

Funkcje organizacyjne, redakcyjne i członkostwa: kierowniczka Zakładu Edukacji Medialnej WSE UAM, Prodziekan ds. studenckich i rozwoju WSE UAM, dyrektorka ORID UAM; sekretarz naukowy czasopisma „Neodidagmata” (Wydawnictwo Naukowe UAM, od 2009); organizatorka i współorganizatorka cyklicznych ogólnopolskich konferencji „Media a edukacja”; członkini Polskiego Towarzystwa Technologii i Mediów Edukacyjnych (od 2013).

Wybrane wyróżnienia i nagrody: trzykrotny wpis na honorową Listę 100 Szerokiego Porozumienia na rzecz Umiejętności Cyfrowych w Polsce (SPRUC) za lata 2018, 2019 i 2020 – obejmującą osoby, które w wyróżniający sposób przyczyniły się do podniesienia umiejętności cyfrowych obywateli; Nagroda indywidualna III stopnia Rektora UAM za osiągnięcia w pracy organizacyjnej (2020); Nagroda indywidualna III stopnia Rektora UAM za osiągnięcia naukowe (2017); Nagroda Dziekana WSE UAM za wyróżniającą się działalność na rzecz Wydziału (2015); Nagroda zespołowa II stopnia Rektora UAM za osiągnięcia dydaktyczne (2011).

Dr hab. Katarzyna Segiet, prof. UAM – profesorka Wydziału Studiów Edukacyjnych UAM, kierowniczka Zakładu Pedagogiki Społecznej od 2013 r. Absolwentka pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej Wydziału Nauk Społecznych UAM; doktorat (1996) i habilitacja (2012) z zakresu pedagogiki społecznej na Wydziale Studiów Edukacyjnych UAM. Specjalizuje się w pedagogice społecznej, pedagogice dziecka i rodziny oraz w pracy socjalnej. Prowadzone przez nią badania dotyczą warunków życia i rozwoju dzieci, świata codziennego dziecka w rodzinie, szkole, grupie rówieśniczej i środowisku życia, a także rozwijania aktywnych postaw i zachowań prospołecznych w zróżnicowanych społecznościach lokalnych.

Dorobek obejmuje monografie autorskie: „Dziecko w wielkim mieście” (Poznań 2000), „Dziecko i dzieciństwo. W kręgu pytań i poszukiwań teoretyczno-badawczych” (red. nauk., Warszawa 2007) oraz „Dziecko i jego dzieciństwo w perspektywie naukowego poznania i doświadczania rzeczywistości. Studium pedagogiczno-społeczne” (Poznań 2011); monografie wieloautorskie, w tym „Dzieciństwo – w stronę poznania, zrozumienia i zmiany” (K. Segiet, B. Matyjas, J. Brągiel, Poznań 2019), „Etapy życiowe człowieka w kontekście pedagogiki społecznej” (K. Segiet, K. Słupska, A. Tokaj, Poznań 2019) oraz „Rodzina – Rodzicielstwo – Odpowiedzialność” (K. Segiet, B. Matyjas, J. Brągiel, Opole 2022); a także książki redagowane, m.in. „Pedagogika Społeczna w służbie człowiekowi. Jubileusz Poznańskiej Pedagogiki Społecznej” (zespołowo, Poznań 2022) i „Aktywizacja młodzieży w warunkach zmiennej rzeczywistości społeczno-kulturowej” (z A. Cybal-Michalską i K. Węc, Poznań 2021).

Aktywnie uczestniczy w konferencjach krajowych i międzynarodowych. W dniach 5–6 lutego 2026 r. wspólnie z dr Moniką Kiszką reprezentowała WSE UAM na międzynarodowej konferencji ESA RN10 Mid-term Conference „Children’s and Youth Perspectives” w Düsseldorfie (Hochschule Düsseldorf), gdzie wygłosiła referat „Education in the spirit of dignity and participation – What can Janusz Korczak say to teachers and educators today?” Wcześniej organizowała m.in. Seminarium Naukowe „Młodość i Starość. Razem czy osobno? Konteksty pedagogiczne” (Poznań 2014), Międzynarodową Konferencję „Młodzież czasów przemian kulturowo-społecznych” (Poznań 2014) oraz współorganizowała VI Ogólnopolski Zjazd Pedagogiki Społecznej „Pedagogika społeczna – pedagogika zaangażowana” (Poznań 2018).

W kształceniu młodej kadry pełniła funkcję promotorki rozprawy doktorskiej mgr Moniki Anny Kiszki pt. „Mity dotyczące dziecka i dzieciństwa. Studium socjopedagogiczne” (Zakład Pedagogiki Społecznej WSE UAM; promotor pomocniczy: dr Kamila Słupska); rozprawa została opublikowana jako monografia naukowa nakładem Wydawnictwa Naukowego UAM. Sprawuje opiekę promotorską w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM, m.in. nad mgr Małgorzatą Dziendziurą z Zakładu Pedagogiki Społecznej, której zainteresowania badawcze obejmują problematykę starości jako etapu życia (autorka artykułu „Starość jako etap życia i jego potrzeby”, Studia Edukacyjne 2024, nr 75).

Pełni funkcje organizacyjne i redakcyjne: od 2013 r. kierowniczka Zakładu Pedagogiki Społecznej WSE UAM; od 2021 r. redaktorka naczelna czasopisma „Pedagogika Społeczna Nova” Wydziału Studiów Edukacyjnych UAM (kontynuacja kwartalnika „Pedagogika Społeczna” założonego w 2001 r.); członkini Rady Naukowej i Tematycznej czasopisma „Kultura – Społeczeństwo – Edukacja” (od 2015); członkini Rady Naukowej kwartalnika „Pedagogika Społeczna” (od 2018) oraz Rady Naukowej i Tematycznej „Chowanny” (od 2017). Kierowniczka specjalności pedagogika środowiskowa i animacja środowiska społecznego (studia I stopnia, WSE UAM). Współzałożycielka i członkini Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego (Oddział w Poznaniu); członkini Zespołu Pedagogiki Społecznej i Andragogiki przy KNP PAN; koordynatorka zespołu roboczego „Aktywizacja młodzieży w środowisku lokalnym i kulturalnym” przy Sekcji Pedagogiki Młodzieży KNP PAN (powołanie: 2019). Członkini Polskiego Towarzystwa Wielokulturowego (od 2015) oraz Stowarzyszenia Ruchu Pedagogów Społecznie Zaangażowanych (od 2017).

Wybrane nagrody i wyróżnienia: Złoty Medal za Długoletnią Służbę nadany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (28 września 2017); Nagroda Zespołowa II stopnia Rektora UAM (2009 i 2016); dwie Nagrody Rektora UAM za działalność zespołową III stopnia (2016); Wyróżnienie Starosty Wągrowieckiego za działalność naukowo-dydaktyczną w ośrodku zamiejscowym UAM w Wągrowcu (2005); Wyróżnienie Dziekana WSE UAM (2007/2008)

Nauki socjologiczne

Prof. dr hab. Honorata Jakubowska – profesor nauk społecznych w dyscyplinie nauki socjologiczne (tytuł nadany postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 lutego 2025 r.), pracowniczka Wydziału Socjologii UAM, kierowniczka Zakładu Socjologii Jednostki i Relacji Społecznych WSocj UAM. Koordynatorka sieci badawczej RN28 „Society and Sports” przy European Sociological Association (ESA). Specjalizuje się w socjologii ciała, socjologii sportu i płci, ze szczególnym uwzględnieniem ucieleśnionych praktyk sportowych, problematyki menstruacji w sporcie profesjonalnym, kobiecego dress code’u w sporcie (zwłaszcza w tenisie ziemnym), społecznych konstrukcji ciała kobiecego, transferu kompetencji ucieleśnionych oraz Marszów Równości i mobilizacji społecznej grup mniejszościowych.

W jej dorobku znajdują się fundamentalne monografie polskiej socjologii ciała i sportu, w tym „Socjologia ciała” (Wydawnictwo Naukowe UAM, 2009; uhonorowana Nagrodą im. Stanisława Ossowskiego Polskiego Towarzystwa Socjologicznego) oraz „Gra ciałem. Praktyki i dyskursy różnicowania płci w sporcie” – pierwsza polska monografia analizująca problematykę równości i różnicy płci w sporcie. Wśród najnowszych prac znajduje się krytyczna analiza „Dark undershorts and leaking body control: a critical review of the Wimbledon all-white dress code exception” (Sport in Society, 2025; DOI: 10.1080/17430437.2025.2585860).

Kieruje projektem „Zarządzanie menstruacją w sporcie profesjonalnym: perspektywa socjologiczna” finansowanym przez Narodowe Centrum Nauki w konkursie OPUS (nr 2023/51/B/HS6/00245, 2024–2027) – jednym z pierwszych w Polsce projektów łączących socjologię sportu z badaniami nad zdrowiem reprodukcyjnym sportowo aktywnych kobiet. W ramach programu Mobilność ID UB UAM (Inicjatywa Doskonałości – Uczelnia Badawcza UAM) odbyła wizytę naukową na University of Minnesota (USA). Prezentowała wyniki swoich badań m.in. na 21st EASS Conference „Sport and the World in Crisis: Challenges and Solutions” (Józef Piłsudski University of Physical Education, Warszawa, 25–27 czerwca 2025) – jednym z najważniejszych europejskich forów socjologii sportu.

W kształceniu młodej kadry naukowej w ostatnich latach wypromowała:

  • dr. Kacpra Madeja (rozprawa pt. „Sposoby wykorzystywania ucieleśnionego repozytorium dyspozycji i kompetencji przez kobiety profesjonalnie uprawiające mieszane sztuki walki”; obrona w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM, listopad 2023);
  • dr. Mateusza Włodarka (rozprawa pt. „Do kogo należy sprawczość? Perspektywa socjologii relacyjnej i badanie architektury”; publiczna obrona 27 listopada 2023, Wydział Socjologii UAM).

Obecnie sprawuje opiekę naukową nad doktorantami Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM, m.in.: mgr. Jakubem Krasnym (tematyka: Marsze Równości w perspektywie tęczowego kapitalizmu); mgr Julitą Prusak (tematyka: emocje i dyskursy w tenisie ziemnym); mgr. Bartoszem Dłubałą (tematyka: socjologia sportu, w tym amp futbol w perspektywie sportyfikacji); oraz innymi doktorantami w obszarze socjologii ciała, sportu i przestrzeni społecznej.

Sukcesy doktorantów pod opieką prof. Jakubowskiej (VIII edycja konkursu Sekcji Socjologii Sportu Polskiego Towarzystwa Socjologicznego, rozstrzygnięcie 14 stycznia 2026):

  • mgr Julita Prusak otrzymała pierwszą nagrodę za pracę magisterską „Płacz profesjonalnych tenisistów i tenisistek – krytyczna analiza dyskursu wokół wybranych przypadków z Igrzysk Olimpijskich 2024 w perspektywie socjologii sportu i emocji” (promotorka: prof. dr hab. Honorata Jakubowska);
  • mgr Bartosz Dłubała otrzymał wyróżnienie za pracę magisterską „Status amp futbolu jako sportu z perspektywy koncepcji sportyfikacji” (promotorka: prof. dr hab. Honorata Jakubowska).

Doktorant mgr Jakub Krasny uzyskał grant Narodowego Centrum Nauki w konkursie Preludium na projekt „Między współpracą a oporem: Marsze Równości w perspektywie tęczowego kapitalizmu” (lista grantów NCN Opus 29/Preludium 24 dla UAM, listopad 2025; opiekunka naukowa: prof. Honorata Jakubowska).

Prof. Jakubowska sprawuje opiekę promotorską oraz prowadzi zajęcia w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM.

Dr hab. Piotr Jabkowski, prof. UAM – pracownik Wydziału Socjologii UAM, Zakład Studiów nad Dynamiką Społeczną. Specjalizuje się w metodologii badań sondażowych, kontroli jakości danych ankietowych, harmonizacji danych międzykrajowych, problematyce reprezentatywności prób oraz badaniach nad transformacją energetyczną w perspektywie wielopoziomowej (Multi-Level Perspective). Najnowsze prace wykorzystują metody text mining w analizie dyskursu prasowego o transformacji energetycznej.

Członek Sampling and Weighting Expert Panel European Social Survey (ESS SWEP) – stałego ciała eksperckiego nadzorującego procedury losowania prób i ważenia danych w jednym z największych europejskich projektów sondażowych. Zaproszony do współpracy przez United Nations Department of Economic and Social Affairs (UN DESA) w ramach Working Group on Household Surveys. W grudniu 2025 r. powołany przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego do komitetu doradczego w obszarze metodologii badań społecznych.

W 2025 r. opublikował  artykuł „Against All Odds: On the Robustness of Probability Samples Against Decreases in Response Rates” (P. Jabkowski, U. Kohler, M. Kołczyńska, Survey Research Methods 2025, t. 19, nr 1, s. 83–104; DOI: 10.18148/srm/2025.v19i1.8475), analizujący 20-letni spadek wskaźników response rate w badaniach sondażowych. Współautor publikacji w Energy Research and Social Science (M. Baranowski, P. Jabkowski, D.M. Kammen, 2025). Wcześniej publikował w Journal of Survey Statistics and Methodology (m.in. P. Jabkowski, P. Cichocki, M. Kołczyńska „Multi-Project Assessments of Sample Quality in Cross-National Surveys”, t. 11, nr 2, 2023) oraz w International Journal of Comparative Sociology (P. Cichocki, P. Jabkowski, M. Baranowski, „The Impact of the Refugee Crisis on Polish…”, t. 65, nr 3, 2024).

Projekty NCN — kierownik:

  • „Reflecting Europeanisation: cumulative databases of cross-country surveys as a tool for monitoring European public opinion trends” (OPUS, nr 2018/31/B/HS6/00403, 2019–2022);
  • „National determinants of energy transformation in the Multi-Level Perspective” (OPUS, nr 2023/51/B/HS6/00418, 2024–2027).

Projekty NCN — wykonawca:

  • „Determinants of populist opposition to climate policy” (OPUS, nr 2020/37/B/HS6/02998, 2021–2025; kierownik: prof. P. Matczak);
  • „Urban greenery mitigates urban heat island effects: A comparative study of Beijing and Warsaw” – projekt UrbEat (Sheng3, nr 2023/48/Q/HS4/00147, 2024–; kierownik: prof. P. Matczak).

Liczne staże i pobyty naukowe na uczelniach zagranicznych w ramach programu Mobilność ID-UB UAM (International Junior and Senior Exchange), w tym wizyta na Stanford University

W kształceniu młodej kadry sprawuje opiekę promotorską w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM nad mgr. Adamem Rybakiem (rozprawa pt. „Praktyki sondażowe na świecie i w Polsce: dokumentacja, reprezentatywność, preferencja techniki”; drugi promotor: dr Piotr Cichocki); rozprawa Rybaka skierowana została do recenzji w 2025 r. (recenzentka m.in.: dr hab. Jolanta Perek-Białas, prof. UJ).

W 2024/2025 r. otrzymał wraz z dr. Piotrem Cichockim i dr. Mariuszem Baranowskim zespołową Nagrodę JM Rektora UAM za osiągnięcia naukowe (komunikat Soc Info nr 35 Wydziału Socjologii UAM). Prof. Jabkowski sprawuje opiekę promotorską oraz prowadzi zajęcia w SDNS UAM.

Dr hab. Monika Frąckowiak-Sochańska, prof. UAM – profesorka Wydziału Socjologii UAM, Zakład Socjologii Jednostki i Relacji Społecznych. Specjalizuje się w socjologii gender, socjologii zdrowia psychicznego, problematyce traumy społecznej, męskości toksycznej oraz w analizie społecznych reakcji na zmiany prawne i wstrząsy kryzysowe (w tym sprzeciw obywatelski wobec zaostrzenia prawa aborcyjnego w Polsce). Jej praca badawcza łączy perspektywę socjologiczną z doświadczeniem psychoterapeutycznym, co pozwala prowadzić pogłębione, jakościowe badania nad doświadczeniami psychoterapeutek i psychoterapeutów w okresie pandemii COVID-19, dynamiką emocjonalną pracujących zawodowo rodziców oraz zjawiskiem hikikomori w Polsce.

Członkini zarządu Research Committee 49 „Sociology of Mental Health and Illness” Międzynarodowego Stowarzyszenia Socjologicznego (ISA RC49) – jednego z głównych globalnych forów badań socjologicznych nad zdrowiem psychicznym (komunikat Wydziału Socjologii UAM).

Dorobek obejmuje liczne artykuły w czasopismach o zasięgu międzynarodowym, w tym fundamentalny tekst „Men and Social Trauma of COVID-19 Pandemic. The Maladaptiveness of Toxic Masculinity” (Society Register 2021, t. 5, nr 1, s. 73–94; DOI: 10.14746/sr.2021.5.1.04) — szeroko cytowany artykuł analizujący męskość toksyczną w kontekście pandemicznej traumy społecznej, do którego nawiązują m.in. publikacje w Men and Masculinities (SAGE). Współautorstwo (z dr. Marcinem Hermanowskim) raportów badawczych Wydziału Socjologii UAM: „Psychoterapeutki i psychoterapeuci w czasie pandemii” (Wydział Socjologii UAM, 2020/2021, ok. 70 s.) — pełnowymiarowy raport z ogólnopolskiego badania psychoterapeutek i psychoterapeutów oraz „Psychoterapeutki i psychoterapeuci wobec konsekwencji pandemii COVID-19. Analiza z perspektywy teorii traumy zmian społecznych” (analiza socjologiczna, 2021). Autorka monograficznego opracowania „Instytucje Pomocy Społecznej w czasie pandemii. Raport z badań” (Wydział Socjologii UAM, 2020). Współautorka tomu „Psychoterapia w czasie kryzysów społecznych”, dotyczącego wpływu pandemii COVID-19 i wojny w Ukrainie na praktykę psychoterapeutyczną.

W ramach badań nad doświadczeniami emocjonalnymi w pandemii prezentowała wspólnie z dr. Marcinem Hermanowskim referat „Między przystosowaniem a wyczerpaniem. Życie w pandemii z perspektywy psychoterapeutów/ek i ich klientów/ek” na konferencjach krajowych poświęconych zdrowiu psychicznemu. Współautorka artykułów m.in. nt. dynamiki doświadczeń emocjonalnych pracujących rodziców w pandemii (czasopismo Societas/Communitas — Łódzkie Studia Socjologiczne) oraz pracy zbiorowej Krytyka Naukowa publikowanej z R. Drozdowskim, M. Krajewskim i in. (Wydział Socjologii UAM, 2020).

W kształceniu młodej kadry sprawuje opiekę promotorską nad doktorantką mgr Amandą Fortuną-Sobczak (Szkoła Doktorska Nauk Społecznych UAM, Wydział Socjologii), której zainteresowania badawcze obejmują rozpoznawanie i konteksty występowania syndromu hikikomori w Polsce, analizę treści wytworów kultury oraz dyskursu eksperckiego. Mgr Fortuna-Sobczak figuruje na oficjalnej liście doktorantów Wydziału Socjologii UAM.

Prowadzi zajęcia dla doktorantów w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM. Sprawuje opiekę promotorską w SDNS UAM.

Dr hab. Mariusz Baranowski, prof. UAM – pracownik Wydziału Socjologii UAM, Zakład Studiów nad Dynamiką Społeczną. Specjalizuje się w socjologii ekonomicznej, socjologii dobrostanu społecznego (welfare sociology), socjologii nierówności społecznych, problematyce państwa dobrobytu (welfare state), socjologii transformacji energetycznej, krytycznej analizie dyskursu, teorii społecznej oraz w analizie języka mediów z wykorzystaniem zaawansowanych metod obliczeniowych w naukach społecznych (m.in. text mining z zastosowaniem algorytmu BERTopic). Ostatnie badania koncentrują się na społecznych wymiarach zielonej transformacji, analizie dyskursu prasowego dotyczącego polityki klimatycznej i transformacji energetycznej, socjologii pracy akademickiej i polityki naukowej oraz na problematyce intencjonalnego degrowth.

Redaktor naczelny międzynarodowego czasopisma naukowego „Society Register” (PRESSTO UAM, ISSN 2544-5502) – recenzowanego periodyku socjologicznego o zasięgu międzynarodowym.

Dorobek obejmuje liczne publikacje w prestiżowych czasopismach o zasięgu międzynarodowym, w tym:

  • „Who owns the transition narrative? BERTopic text mining of Polish press discourse on the energy transition (2015–2023)” (P. Cichocki, M. Baranowski, P. Jabkowski, Energy Research & Social Science 2026, t. 132, art. 104554) — analiza dyskursu prasowego o transformacji energetycznej w Polsce z zastosowaniem algorytmu BERTopic;
  • „From the Russian invasion of Ukraine to the battlefield of the future…” (M. Baranowski, P. Jabkowski, D.M. Kammen, Energy Research and Social Science 2025, t. 123, art. 104043; DOI: 10.1016/j.erss.2025.104043) — współautorska publikacja z udziałem prof. Daniela M. Kammena (UC Berkeley);
  • „Intentional degrowth and its unintended consequences: Uneven journeys…” (M. Baranowski, T. Smith, B. Schmid, Ecological Economics 2024) — artykuł w jednym z czołowych czasopism ekonomii ekologicznej (Impact Factor 5,389);
  • liczne artykuły publikowane w „Society Register” dotyczące podstawowego dochodu gwarantowanego, welfare sociology, transformacji społeczno-ekonomicznej w Europie oraz krytycznej teorii transformacji energetycznej.

Uczestniczy jako wykonawca w projekcie NCN OPUS 26 „National determinants of energy transformation in the Multi-Level Perspective: experiences and imaginaries of Europe” („Krajowe uwarunkowania transformacji energetycznej w perspektywie wielopoziomowej: doświadczenia i imaginaria Europy”, nr 2023/51/B/HS6/00418, kierownik: prof. UAM dr hab. Piotr Jabkowski, lata realizacji: 2024–2027) – jednym z ważniejszych krajowych projektów w obszarze socjologii energii.

W 2024 r. odbył staż naukowy jako Visiting Scholar w The Europe Center, Freeman Spogli Institute for International Studies, Stanford University (USA) – w ramach programu ID-UB UAM „International Junior and Senior Exchange”. Pozostaje afiliowany jako Visiting Scholar przy Europe Center Stanford University (TEC FSI).

Aktywnie uczestniczy w międzynarodowych konferencjach naukowych. W 2025 r. wziął udział w 5. ISA Forum of Sociology w Rabacie (Mohammed V University, Maroko, 6–11 lipca 2025) – pierwszym forum Międzynarodowego Stowarzyszenia Socjologicznego organizowanym w regionie MENA.

Otrzymał Nagrodę zespołową I stopnia JM Rektora UAM za osiągnięcia w pracy naukowej wraz z prof. Piotrem Jabkowskim i dr. Piotrem Cichockim (komunikat Soc Info nr 35, Wydział Socjologii UAM 2024/2025; zarejestrowana również w AMU Research Portal).

W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM prowadzi zajęcia dla doktorantów, wnosząc kompetencje z zakresu socjologii ekonomicznej, krytycznej analizy dyskursu oraz metod obliczeniowych w naukach społecznych.

Maria Teresa Consoli jest profesorem socjologii prawa (settore SPS/12 – Sociologia del diritto, della devianza e mutamento sociale) na Università degli Studi di Catania, w Dipartimento di Scienze Politiche e Sociali (DSPS). Łączy perspektywy socjologii prawa, polityki społecznej i socjologii migracji.

Wykształcenie zdobyła w nurcie międzynarodowym: ukończyła Master of Science in Social Policy and Planning w London School of Economics and Political Science, a następnie uzyskała stopień doktora w zakresie socjologii.

Obszary badawcze obejmują socjologię prawa, polityki welfare, ubóstwo i bezdomność (w tym model Housing First), migracje w Europie Południowej oraz analizę polityk publicznych wobec wykluczenia społecznego. Te nurty tworzą spójny program: prawo jako narzędzie kształtujące życie grup zmarginalizowanych w południowoeuropejskim kontekście instytucjonalnym.

Najważniejsze publikacje to: Il diritto al denaro (Giuffrè, Milano 2004), La localizzazione delle politiche sociali (Bonanno, Acireale–Roma 2009), Migration towards Southern Europe. The case of Sicily and the separated children (FrancoAngeli, Milano 2015) oraz redagowana wspólnie z A. Meo monografia Homelessness in Italia. Biografie, territori, politiche (FrancoAngeli, Milano 2020) – jedno z referencyjnych włoskich opracowań w tym obszarze.

W European Sociological Association (ESA) prof. Consoli była członkinią Executive Committee w kadencji 2017–2021, skarbniczką (Treasurer) od 2019 r. oraz koordynatorką Research Network RN27 – Sociology of Southern European Societies (od 2019 r.), integrującej socjologów Włoch, Hiszpanii, Portugalii, Grecji, Cypru i Malty. Aktualność funkcji w bieżącej kadencji wymaga weryfikacji w obowiązujących źródłach ESA.

Na UniCT pełniła funkcje koordynacyjne, w tym w Scuola Superiore di Catania jako coordinatrice della classe delle scienze umanistiche e sociali.

W SDNS UAM pełni rolę promotorki zagranicznej rozprawy doktorskiej mgr Natalii Szulc w dyscyplinie nauk o polityce i administracji, pt. „Asylum Procedures and Forced Labour of Asylum Seekers and Refugees in Italy”. Wybór ten jest merytorycznie modelowy – tematyka rozprawy bezpośrednio łączy wszystkie kluczowe nurty badawcze Profesor (socjologia prawa, migracje śródziemnomorskie, wykluczenie grup wrażliwych) i wpisuje się w polsko-włoską współpracę w obszarze socjologii migracji.

Psychologia

Dr hab. Łukasz Dominik Kaczmarek, prof. UAM, jest profesorem uczelni na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Studia psychologiczne ukończył na UAM w 2003 roku, doktorat obronił 17 września 2007 roku na podstawie rozprawy „Pozytywny afekt i zasoby odpornościowe a aktywność sercowo-naczyniowa w sytuacji stresu”, a stopień doktora habilitowanego nauk społecznych uzyskał 5 grudnia 2016 roku na podstawie pracy „Pozytywne interwencje psychologiczne. Dobrostan a zachowania intencjonalne”.

Na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki UAM pełni funkcję kierownika Zakładu Psychologii Społecznej oraz jest założycielem i kierownikiem laboratorium Positive Gaming & Streaming Psychophysiology Lab — jednostki wyposażonej w aparaturę pomiarową klasy światowej, służącej do badania szerokiego zakresu wskaźników fizjologicznych i behawioralnych reakcji emocjonalnych. Od 2025 roku pełni funkcję redaktora naczelnego (Editor-in-Chief) międzynarodowego czasopisma „Journal of Happiness Studies” wydawanego przez Springer Nature — to jedna z najbardziej prestiżowych jego funkcji w obiegu międzynarodowym. Jest również współzałożycielem, członkiem zarządu oraz przewodniczącym Rady Programowej Polskiego Towarzystwa Psychologii Pozytywnej. W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM pełni rolę promotora.

Jego zainteresowania badawcze koncentrują się wokół psychologii pozytywnej, psychofizjologii emocji, psychologii sportu i e-sportu, regulacji emocji, kapitalizacji interpersonalnej oraz neuronaukowych mechanizmów wzbudzania pozytywnych emocji. Prowadzone przez niego prace badawcze łączą metodologię eksperymentalną z pomiarem psychofizjologicznym — m.in. elektrokardiografią, kardiografią impedancyjną, pomiarem aktywności elektrodermalnej oraz parametrów hemodynamicznych — a także z analizą doświadczeń graczy komputerowych i streamerów. W jego dorobku znajdują się badania nad grami MMORPG, Pokémon GO, Counter-Strike oraz FIFA. Obecnie w ramach Positive Gaming & Streaming Psychophysiology Lab rozwija autorski model psychologiczny aktywności gamingowo-streamingowej, koncentrując się na procesach emocjonalnych wśród streamerów gier wideo oraz na konsekwencjach fizjologicznych długotrwałego streamingu.

Dorobek publikacyjny prof. Kaczmarka obejmuje artykuły w wysoko punktowanych międzynarodowych czasopismach, w tym w „Emotion”, „Emotion Review”, „Psychophysiology”, „International Journal of Psychophysiology”, „The Journal of Positive Psychology”, „Journal of Happiness Studies”, „Computers in Human Behavior” oraz „Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking”. Do najważniejszych pozycji jego dorobku należą artykuły poświęcone kapitalizacji interpersonalnej (m.in. „Give and take: The role of reciprocity in capitalization” z 2021 roku oraz „Positive Emotions Boost Enthusiastic Responsiveness to Capitalization Attempts” z tego samego roku), prace nad asymetrią rytmu serca w odpowiedzi na emocje („Effects of emotions on heart rate asymmetry” z 2019 roku) oraz badania nad wyzwaniem i zagrożeniem w grach komputerowych („Social challenge and threat predict performance and cardiovascular responses during competitive video gaming” z 2020 roku, we współautorstwie z Maciejem Behnke i Michałem Kosakowskim). Ważnymi pozycjami książkowymi są monografia habilitacyjna „Pozytywne interwencje psychologiczne. Dobrostan a zachowania intencjonalne” oraz wcześniejsze prace z zakresu psychologii pozytywnej. Jest również współtwórcą jednej z największych otwartych baz danych psychofizjologicznych emocji, udostępnionej w czasopiśmie „Scientific Data” (Nature Publishing Group) i obejmującej dane zsynchronizowanych pomiarów EKG, ICG, EDA, hemodynamiki oraz oceny afektywnych uczestników.

W obszarze finansowania badań prof. Kaczmarek jest wielokrotnym kierownikiem (Principal Investigator) projektów Narodowego Centrum Nauki. W latach 2015–2017 kierował projektem OPUS 8 pod tytułem „Konstruktywne i destruktywne reakcje na sukces partnera – nowe wymiary teorii kapitalizacji w ujęciu psychologii zdrowia” (UMO-2014/15/B/HS6/02418), zrealizowanym we współpracy z prof. Toddem Kashdanem z George Mason University oraz dr. hab. Przemysławem Guzikiem z Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. W latach 2013–2015 prowadził grant własny NCN pod tytułem „Motywacyjny dymensjonalny model afektu a sekwencje emocji negatywnych i pozytywnych – analizy z wykorzystaniem zjawiska asymetrii rytmu serca w ujęciu psychologii zdrowia”, w którym współpracował m.in. z dr. Brianem Hughesem z National University of Ireland w Galway. W 2022 roku odbył wizytę naukową w Stanford University, w Laboratory of Psychophysiology.

W obszarze kształcenia młodej kadry naukowej prof. Kaczmarek wypromował dotychczas kilkoro doktorów. Dr Maciej Behnke obronił rozprawę zatytułowaną „Psychofizjologiczny model wyzwania i zagrożenia w e-sporcie” 22 marca 2021 roku; obecnie kieruje grantem OPUS 20 NCN „Rola Regulacji Emocji w Występach E-sportowych” (2020/39/B/HS6/00685) o budżecie ponad 1,3 mln zł, a wcześniej zrealizował grant ETIUDA 7 oraz grant PRELUDIUM 13 NCN. Dr Michał Kosakowski obronił rozprawę dotyczącą wpływu różnorodności emocjonalnej (emodiversity) na reakcje układu sercowo-naczyniowego w sytuacji interpersonalnego konfliktu o zasoby, analizowanej w ujęciu teorii poliwagalnej; był kierownikiem grantu PRELUDIUM NCN (UMO-2015/17/N/HS6/02794). Dr Jolanta Enko była kierowniczką grantu PRELUDIUM 8 NCN realizowanego w latach 2015–2017. Obecnie pod jego opieką promotorską znajduje się m.in. mgr Patrycja Chwiłkowska, której rozprawa doktorska pod tytułem „The Influence of Positive Emotions on Cardiovascular Recovery in Esports” została już złożona i udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej UAM, co wskazuje na końcowy etap procedury doktorskiej.

W zakresie dydaktyki prof. Kaczmarek prowadzi na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki UAM wykłady z psychologii społecznej oraz z poznawczej psychologii społecznej (również w wersji anglojęzycznej w ramach programu AMU-PIE jako „Cognitive Social Psychology”), a także ćwiczenia z przedmiotu „Psychologiczne podstawy gier wideo”.

Jest wielokrotnym laureatem nagrody POZYTYW Polskiego Towarzystwa Psychologii Pozytywnej — na własnej stronie naukowej określany jest jako trzykrotny laureat tego wyróżnienia. W 2015 roku otrzymał nagrodę główną w kategorii najlepszy artykuł naukowy za publikację „Pozytywne interwencje a teoria zachowania planowanego — wyjaśnianie i kształtowanie intencji związanych z poprawą własnego dobrostanu” (Przegląd Psychologiczny, 2014). W 2016 roku został uhonorowany nagrodą główną w kategorii najlepsza książka naukowa za monografię „Pozytywne interwencje psychologiczne. Dobrostan a zachowania intencjonalne”. W 2021 roku zespół, którym kierował, otrzymał nagrodę główną za artykuł „Give and take: The role of reciprocity in capitalization” opublikowany w „The Journal of Positive Psychology”, a w 2022 roku zespół Bojanowska, Kaczmarek i in. otrzymał nagrodę POZYTYW za kolejny artykuł naukowy. W 2021 roku prof. Kaczmarek został również laureatem ogólnopolskiego konkursu Nvidia Broadcast dla nowych streamerów gamingowych, organizowanego przez Nvidia, Corsair i Komputronik.

Działalność popularyzatorska i otwarte zasoby naukowe stanowią istotny komponent jego profilu. Prowadzi popularnonaukowy kanał YouTube „NAŁUKA”, a także rozwija narzędzia open-source dla społeczności badawczej: aplikację Pocket Lab App (PoLA), która przekształca opisy procedur badawczych zapisane w języku naturalnym na wykonywalne skrypty na smartfony (przy wsparciu sztucznej inteligencji), oraz publiczny benchmark TabooBench do badania zachowań modeli AI w konwersacjach adwersarialnych. W 2025 roku wystąpił w roli eksperta w turnieju E-Sport Gaming Kings Tournaments 2.0 powered by Orange.

Prof. dr hab. Katarzyna Adamczyk na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki UAM pełni funkcję kierowniczki Zakładu Podstaw Badań Psychologicznych. Pracuje również jako profesor w Zakładzie Psychologii Społecznej oraz pełni funkcję pełnomocniczki Dziekana WPiK ds. aktywności naukowej młodych badaczy. W przeszłości była członkinią komisji rekrutacyjnych na studia doktoranckie WPiK UAM w latach 2018 i 2020, a wcześniej przedstawicielką pracowników niesamodzielnych w Radzie Wydziału Nauk Społecznych UAM w latach 2016–2017 oraz w Radzie Instytutu Psychologii UAM w latach 2012–2016. W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM pełni funkcję promotorki.

Funkcją o szczególnym znaczeniu w obiegu międzynarodowym jest stanowisko Associate Editor w prestiżowym czasopiśmie „Perspectives on Psychological Science”, wydawanym przez Association for Psychological Science (Sage), pod redakcją naczelną prof. Arturo E. Hernandeza z University of Houston. Przynależność do zespołu redakcyjnego tego czasopisma stawia prof. Adamczyk w gronie ekspertów światowej psychologii ogólnej.

Zainteresowania badawcze prof. Adamczyk obejmują psychologiczne uwarunkowania, korelaty i konsekwencje życia w pojedynkę; psychologię związków intymnych; psychologię pozytywną; adaptację kulturową i walidację narzędzi badawczych; a także komparatystyczne studia międzykulturowe nad różnorodnością form życia partnerskiego. Ostatnie lata pracy badawczej koncentruje wokół zastosowania teorii niejasnej straty (ambiguous loss theory) do doświadczeń osób żyjących w pojedynkę, łącząc badania jakościowe z podłużnymi badaniami ilościowymi.

Dorobek publikacyjny prof. Adamczyk obejmuje liczne artykuły w renomowanych międzynarodowych czasopismach psychologicznych. Do najważniejszych pozycji należy artykuł „Sociodemographic and cultural factors are related to singlehood rates: A multilevel analysis across 59 countries from the World Values Survey” autorstwa Kowal, Adamczyk i współpracowników, opublikowany w PLOS ONE — jedno z najszerzej zakrojonych studiów porównawczych nad statusem singla, obejmujące 59 krajów. Wśród wcześniejszych prac wyróżniają się artykuły „An investigation of loneliness and perceived social support among single and partnered young adults” (Current Psychology, 2016), „Voluntary and involuntary singlehood and young adults’ mental health: an investigation of mediating role of romantic loneliness” (Current Psychology, 2017) oraz „Relationship status and mental and physical health among Polish and American young adults: The role of relationship satisfaction and satisfaction with relationship status” (Applied Psychology: Health and Well-Being, 2021, współautorzy: A. Barr, C. Segrin). W okresie realizacji grantu SONATA BIS 9 opublikowała m.in. „Exploring the role of country-level gender equality in the link between relationship status and perceived social support across 49 countries” (Scientific Reports, 2024, z A.E. Łyś), „The Role of Religion in the Mental Health of Single Adults: A Mixed-Method Investigation” (The International Journal for the Psychology of Religion, 2024), „Loneliness among single and coupled individuals in response to the COVID-19 pandemic: A cross-country analysis” (International Journal of Clinical and Health Psychology, 2023), a także „Let’s Talk About Single Men: A Qualitative Investigation of Never-Married Single Men’s Experiences of Singlehood” (Sex Roles, 2023, z M. Mrozowicz-Wrońską, K. Janowiczem, E. Soroko).

Dorobek książkowy prof. Adamczyk obejmuje m.in. autorską monografię „Toward a Psychology of Singlehood. What We Already Know and What We Need to Know about Contemporary Singlehood” wydaną przez Vandenhoeck & Ruprecht unipress w 2023 roku, monografię „Singlehood in Europe: Rates and Factors Associated with Happiness” napisaną wspólnie z mgr. Radosławem Trepanowskim (Vandenhoeck & Ruprecht unipress, 2023) oraz rozdział „Current and Future Paths in Research on Singlehood” w drugim wydaniu „The Handbook of Solitude: Psychological Perspectives on Social Isolation, Social Withdrawal, and Being Alone” (Wiley-Blackwell, 2021).

W obszarze finansowania badań prof. Adamczyk jest trzykrotną kierowniczką projektów Narodowego Centrum Nauki. Aktualnie kieruje projektem SONATA BIS 9 zatytułowanym „Życie w pojedynkę w ujęciu teorii niejasnej straty: Relacja między życiem w pojedynkę a zdrowiem psychicznym w perspektywie moderacyjnej i mediacyjnej funkcji wybranych czynników psychologicznych” (numer 2019/34/E/HS6/00164), realizowanym na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki UAM od 30 marca 2020 roku, z budżetem 2 698 524 PLN. W latach 2015–2019 kierowała polsko-amerykańskim projektem OPUS 7 „Posiadanie vs. brak partnera życiowego a zdrowie psychiczne i fizyczne młodych dorosłych w Polsce i w Stanach Zjednoczonych Ameryki: Badania longitudinalne” (UMO-2014/13/B/HS6/01382), realizowanym we współpracy z The University of Arizona. Wcześniej, w latach 2013–2016, kierowała projektem SONATA 3 „Postawy wobec małżeństwa, miłości i seksu jako predyktory posiadania versus braku partnera życiowego w okresie wczesnej dorosłości – badania longitudinalne” (UMO-2012/05/D/HS6/03000). Była również wykonawczynią w europejskim grancie ERC Starting Grant „APPARENT: Transition to parenthood: International and national studies of norms and gender division of work at the life course transition to parenthood” w latach 2011–2016, kierowanym przez prof. Danielę Grunow z Goethe-Universität Frankfurt am Main.

W zakresie wyjazdów zagranicznych prof. Adamczyk odbyła staż naukowy w Uniwersytecie w Liège w Belgii (luty–marzec 2015), pod opieką dr. Salvatore d’Amore, kierownika Service de Clinique Systémique et Psychopathologie Relationnelle; wyjazd w ramach umowy bilateralnej do Ernst-Moritz-Arndt-Universität Greifswald w lipcu 2018 roku, pod opieką prof. Rainera Reisenzeina; oraz wyjazd Erasmus+ Staff Mobility for Teaching do Georg-August-Universität Göttingen w lipcu 2018 roku, pod opieką prof. Margarete Boos. Aktywnie uczestniczy w konferencjach międzynarodowych, w tym w XXXVII Kongresie Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, który odbył się w Łodzi w dniach 18–20 września 2025 roku.

Prof. Adamczyk obecnie sprawuje opiekę promotorską nad trojgiem doktorantów Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM. Mgr Sebastian Pietrzak prowadzi badania nad rolą religii w życiu osób żyjących w pojedynkę i jest współautorem publikacji w „The International Journal for the Psychology of Religion” oraz rozdziału „Religious Attributions Concerning Singlehood: The Development and Validation of A New Scale in Samples of Single Adults” w monografii Vandenhoeck & Ruprecht. Mgr Monika Frydrychowicz jest doktorantką SDNS UAM od 2022 roku. Mgr Magdalena Kotus prowadzi badania nad rolą relacji ze zwierzętami towarzyszącymi w życiu osób żyjących w pojedynkę, publikując m.in. w czasopiśmie „Zoophilologica”.

W zakresie dydaktyki prof. Adamczyk prowadzi na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki UAM seminarium magisterskie, seminarium fakultatywne „Związki miłosne w dorosłości” oraz wykład w języku angielskim „Psychology of intimate and close relationships”.

W zakresie nagród i wyróżnień, w 2014 roku otrzymała nagrodę naukową w XIV edycji Nagród Naukowych „Polityki” w dziedzinie nauk społecznych. W latach 2015–2018 była stypendystką Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców. W 2016 roku otrzymała stypendium naukowe Rektora UAM za wybitne osiągnięcia naukowe w roku 2015. W 2023 roku jej monografia „Singlehood in Europe: Rates and Factors Associated with Happiness”, napisana wspólnie z mgr. Radosławem Trepanowskim, otrzymała Nagrodę główną w kategorii najlepsza książka naukowa w Konkursie POZYTYW Polskiego Towarzystwa Psychologii Pozytywnej, wręczoną podczas Gali POZYTYW’23 w Lublinie. W 2024 roku otrzymała Nagrodę indywidualną JM Rektora UAM za osiągnięcia w pracy naukowej za rok 2023.

Dr hab. Emilia Soroko, prof. UAM – profesorka Wydziału Psychologii i Kognitywistyki UAM. Specjalizuje się w psychologii klinicznej i psychopatologii, ze szczególnym uwzględnieniem zaburzeń osobowości, metodologii badań narracyjnych oraz interpretacyjnej analizy fenomenologicznej (IPA). Łączy najnowsze nurty międzynarodowej psychologii klinicznej z metodologią jakościową.

Dorobek obejmuje liczne publikacje w międzynarodowych czasopismach psychologicznych, w tym najnowsze prace współautorskie poświęcone doświadczeniom interwencji psychologicznych wobec dzieci w kryzysie emocjonalnym – m.in. „Did I Save or Hurt the Child? Analysis of the Experience of Psychological Interventions”. Jest autorką licznych prac z obszaru analizy narracyjnej i jakościowej.

W latach 2023/2024 realizowała prestiżowy Fulbright Senior Award w czołowych amerykańskich ośrodkach psychologii klinicznej. W maju 2025 r. odbyła staż w ramach Erasmus+ Staff Mobility for Training w Tages Charity. W 2025 r. wraz z J. Bandelem zaprezentowała „A Reflexive Thematic Analysis of Biographical Interviews on Anxiety”.

W kształceniu młodej kadry – wypromowani doktorzy (ostatnie 5 lat): dr Michał Dolczewski (2024; „Regulacja poczucia własnej wartości w narcystycznej patologii osobowości”) oraz dr Arkadiusz Wesołowski (2025; „Wnioskowanie autobiograficzne a diagnozowanie poziomu funkcjonowania osobowości”).

Obecnie sprawuje opiekę nad trojgiem doktorantów: mgr. Jerzym Bandelem (rozpoczęcie kształcenia w SDNS: 2021; „Generatywność osób z różnym poziomem organizacji osobowości”), mgr. Marcelem Kawczyńskim (2023; „Narcyzm wielkościowy i wrażliwy a funkcjonowanie interpersonalne w późnej adolescencji”) oraz mgr Apolonią Borzęcką (2025).

Prowadzi w SDNS UAM zajęcia „Wprowadzenie do interpretacyjnej analizy fenomenologicznej” (kod 5604-WDIAF, 2025/2026) w języku polskim. Współredaktorka tomu 56 „Narracje w psychologii”; członkini komitetów redakcyjnych pism psychologicznych. Otrzymała liczne nagrody JM Rektora UAM oraz stypendia naukowe wspierające badania kliniczne.

W SDNS UAM pełni funkcję promotorki oraz osoby prowadzącej zajęcia dla doktorantów.

Katarzyna Natalia Zawadzka jest polską psycholog, profesorem nauk społecznych w dyscyplinie psychologia (tytuł nadany 5 maja 2025 r., M.P. 2025 poz. 474), specjalizującą się w badaniach nad pamięcią oraz metapoznaniem. Obecnie pracuje na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, w Zakładzie Psychologii Poznawczej, gdzie kieruje Laboratorium Badań Eksperymentalnych nad Pamięcią i Metapoznaniem (LameLab).

Studia magisterskie ukończyła w 2009 r. na Uniwersytecie Jagiellońskim. Stopień doktora nauk społecznych w dyscyplinie psychologia uzyskała 16 marca 2015 r. na University of Southampton (Wielka Brytania), na podstawie rozprawy „The underconfidence-with-practice effect: Mechanisms and boundaries”. Stopień doktora habilitowanego w naukach społecznych w dyscyplinie psychologia nadał jej 15 maja 2020 r. SWPS Uniwersytet Humanistycznospołeczny w Warszawie, na podstawie cyklu publikacji i pracy „Pamięć w ujęciu strategicznym: Aspekty pamięciowe i metapamięciowe”. Wcześniej była związana z University of Sheffield i Nottingham Trent University (UK), a w latach 2019–2023 zajmowała stanowisko profesora uczelni na Uniwersytecie SWPS. Od 2023 r. pracuje na UAM.

W obszarze zainteresowań naukowych Profesor znajdują się: psychologia poznawcza, pamięć długotrwała, metapamięć (zarówno z perspektywy teoretycznej, jak i w zastosowaniach edukacyjnych), wpływ błędów w uczeniu się (errorful learning, guessing), rola zmiennego wydobywania z pamięci w skutecznym uczeniu się oraz wpływ sygnałów zewnętrznych na sądy metamemoryjne. Profesor wpisuje się w międzynarodowy nurt cognitive science of learning, o znaczącym potencjale aplikacyjnym dla edukacji.

W dorobku Profesor znajdują się publikacje w czołowych międzynarodowych czasopismach psychologii poznawczej, m.in. w Journal of Experimental Psychology: General, Journal of Experimental Psychology: Learning, Memory, and Cognition, Memory & Cognition, Journal of Memory and Language, Psychonomic Bulletin & Review, Quarterly Journal of Experimental Psychology. W 2024 r. – wraz z M. Hanczakowskim, E. Butowską-Buczyńską i P. Klim – opublikowała w prestiżowym Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) (vol. 121, nr 44) artykuł „The role of variable retrieval in effective learning”. Innym ważnym artykułem ostatnich lat jest „Errorful learning of trivia questions and answers: The role of study time” (Butowska-Buczyńska, Hanczakowski, Zawadzka), opublikowany w Memory & Cognition (vol. 53, 2025, s. 804–819) – ważne metodologiczne studium nad efektywnością strategii uczenia się przez popełnianie błędów.

Profesor jest kierowniczką trzech projektów Narodowego Centrum Nauki:

  • „The influence of external cues on metamemory judgments” – grant SONATA BIS 12, nr 2022/46/E/HS6/00096, realizacja 2023–2028;
  • „The role of varied retrieval in successful learning” – grant OPUS 24, nr 2022/47/B/HS6/00365, realizacja 2023–2027;
  • „Komu zaufać? Poznawcze determinanty uczenia się od innych osób” – grant OPUS 15, nr 2018/29/B/HS6/01313, realizacja 2019–2025.

W latach 2019–2023 była również laureatką programu Polskie Powroty NAWA. W 2022 r. otrzymała stypendium Bourse France Excellence SSHN (Campus France) na pobyt naukowy w Université Grenoble Alpes. Wygłaszała wykłady gościnne m.in. na Université Grenoble Alpes, Sapienza Università di Roma, Universität Mannheim i Swansea University. W 2015 r. otrzymała Member Select Speaker Award Psychonomic Society. Aktywnie uczestniczy w międzynarodowych konferencjach, w tym Psychonomic Society (San Francisco 2023, Nowy Jork 2024), ESCoP (Sheffield 2025), TeaP (Frankfurt 2025) oraz ASIC (Włochy 2024).

W zakresie funkcji uczelnianych w latach 2023–2024 była członkinią, a od 2024 r. pełni funkcję przewodniczącej Komisji Etyki ds. Projektów Badawczych WPiK UAM. Prowadzi zajęcia The Science of Learning oraz seminaria empiryczne.

W zakresie kształcenia młodej kadry naukowej Profesor była promotorką dr Ewy Butowskiej-Buczyńskiej (przewód doktorski na Uniwersytecie SWPS), współautorki cyklu publikacji Profesor (m.in. PNAS 2024, Memory & Cognition 2022 i 2025). Rozprawa dr Butowskiej-Buczyńskiej, finansowana z grantu NCN PRELUDIUM nr 2021/41/N/HS6/02493 („Im trudniej tym lepiej? Jak różne strategie uczenia się oddziałują na siebie”), dotyczyła zagadnień errorful learning.

W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM Profesor pełni funkcję promotorki w dyscyplinie psychologia.

Dr hab. Aleksandra Pilarska, prof. UAM jest doktor habilitowaną nauk społecznych w zakresie psychologii, zatrudnioną na stanowisku profesora uczelni na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki pełni od 2024 roku, w kadencji 2024–2028, funkcję Prodziekan ds. nauki. Do zakresu jej obowiązków należy koordynowanie działalności naukowo-badawczej Wydziału, nadzorowanie realizacji polityki naukowej Wydziału, prace związane z ewaluacją dyscyplin reprezentowanych na Wydziale, organizowanie procesu opiniowania wniosków o nagrody i wyróżnienia za działalność badawczą, nadzór nad wydziałowymi czasopismami naukowymi oraz Wydawnictwem Nauk Społecznych i Humanistycznych, zarządzanie wydziałowymi seriami wydawniczymi, w szczególności WPiK Open Access, a także współpraca z Centrum Wsparcia Projektów UAM i Biblioteką Uniwersytecką UAM.

Od 2018 roku jest kierowniczką Zakładu Psychologii Osobowości Wydziału Psychologii i Kognitywistyki UAM. Pełni również szereg innych funkcji organizacyjnych na UAM: jest członkinią Rady Naukowej Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM (od 2021), koordynatorką ds. kontaktu ze Szkołą Nauk Społecznych UAM (od 2021), pełnomocniczką Dziekana WPiK UAM ds. nauki (od 2020), członkinią Rady Naukowej Dyscypliny Psychologia UAM (od 2019), członkinią Rady Dziekańskiej WPiK UAM (od 2019), członkinią Komisji ds. Grantów WPiK UAM (od 2017) oraz członkinią Komisji ds. Ocen Okresowych Pracowników WPiK UAM (od 2015). W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM pełni funkcję promotorki. Od 2021 roku jest również redaktorką naukową serii wydawniczej WPiK Open Access (Wydawnictwo Rys).

W kwietniu 2024 roku została powołana na członkinię Komitetu Nauk Psychologii Polskiej Akademii Nauk na kadencję 2024–2027. W 2024 roku została również powołana zarządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego do zespołu opracowującego propozycje reguł i wymagań w zakresie kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu psychologa. Pracom zespołu przewodniczy prof. Wojciech Dragan.

Zainteresowania badawcze prof. Pilarskiej koncentrują się wokół psychologii osobowości i psychologii klinicznej, w szczególności struktury i funkcji regulacyjnych systemu Ja oraz tożsamości osobistej. W ramach badań empirycznych zajmuje się także konstruowaniem oraz adaptowaniem narzędzi psychometrycznych. Obecnie, we współpracy z prof. WSB dr hab. Anną Suchańską, realizuje projekt badawczy poświęcony operacjonalizacji i empirycznej eksploracji regulacyjnych funkcji samoopiekuńczości (self-care), rozumianej jako poczucie wartości własnej osoby i własnego życia oraz wzorce reakcji opiekuńczych służących ochronie tych wartości.

Dorobek publikacyjny prof. Pilarskiej obejmuje artykuły w renomowanych międzynarodowych i krajowych czasopismach psychologicznych. Do najważniejszych pozycji należą: rozdział „Identity” w drugim wydaniu monografii „Subjective Well-Being and Life Satisfaction: A Social Psychological Perspective” pod redakcją Jamesa E. Madduxa, opublikowanym przez wydawnictwo Routledge w 2025 roku; artykuł „Adaptive Self-Concept Mediates the Well-Established Relationship Between Attachment and Self-Care” w „Annals of Psychology” (2025); artykuł „Big-Five personality and aspects of the self-concept: Variable- and person-centered approaches” w „Personality and Individual Differences” (2018); artykuł „Psychometric properties and correlates of the Polish version of the Self-Control Scale (SCS)” w „Polish Psychological Bulletin” (2018) napisany wspólnie z Royem F. Baumeistrem; artykuł „Contributions of cognitive-motivational factors to the sense of identity” w „Current Psychology” (2017); artykuł „How do self-concept differentiation and self-concept clarity interrelate in predicting sense of personal identity?” w „Personality and Individual Differences” (2016); artykuł „Self-complexity and self-concept differentiation – What have we been measuring for the past 30 years?” w „Current Psychology” (2015) napisany wspólnie z prof. Anną Suchańską; artykuł „Sense of identity and self-control: The mediating role of goal characteristics” w „Psychological Topics” (2020); oraz autorska monografia „Ja i tożsamość a dobrostan psychiczny” opublikowana przez Wydawnictwo Naukowe Wydziału Nauk Społecznych UAM w 2012 roku.

W obszarze finansowania badań prof. Pilarska była kierowniczką projektu Narodowego Centrum Nauki SONATA 10 (numer 2015/19/D/HS6/00577) zatytułowanego „Poczucie osobistej tożsamości a regulacja działań celowych: pośrednicząca rola właściwości celów oraz kontroli działania”, realizowanego w okresie od 8 czerwca 2016 roku do 7 marca 2019 roku. Była wykonawczynią w dwóch innych projektach NCN: OPUS 6 (numer 2013/11/B/HS6/01463) „Regulacyjna funkcja metawiedzy Ja oraz motywacyjne i poznawcze korelaty metawiedzy Ja” (2014–2017) oraz SONATA 3 (numer 2012/05/D/HS6/03000) „Postawy wobec małżeństwa, miłości i seksu jako predyktory posiadania versus braku partnera życiowego w okresie wczesnej dorosłości – badania longitudinalne” pod kierownictwem dr hab. Katarzyny Adamczyk (2013–2016). Wcześniej była również wykonawczynią w grancie promotorskim Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (numer 0290/B/H03/2010/38) „Konstrukt Ja a afektywne korelaty struktury tożsamości” (2010–2012) oraz kierowniczką trzech kolejnych grantów badawczych Instytutu Psychologii UAM dla młodych naukowców: w 2014 roku dotyczącego poznawczych uwarunkowań poczucia tożsamości osobistej, w 2015 roku dotyczącego adaptacji narzędzi do pomiaru poziomu identyfikacji działania i siły samokontroli oraz w 2016 roku dotyczącego percepcyjnych i sensomotorycznych reprezentacji ciała a poczucia tożsamości cielesnej i osobistej.

W obszarze kształcenia młodej kadry naukowej prof. Pilarska w 2023 roku wypromowała dr Ninę Page, której rozprawa doktorska zatytułowana „Niewerbalne i werbalne reprezentacje ciała a poczucie tożsamości cielesnej i osobistej” została obroniona na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki UAM. Recenzentką rozprawy była m.in. prof. Beata Ziółkowska. Obecnie prof. Pilarska sprawuje opiekę promotorską nad mgr. Danielem Zającem, doktorantem Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM, którego badania koncentrują się na psychospołecznych aspektach przystosowania do starości w nawiązaniu do teorii Erika H. Eriksona.

W zakresie dydaktyki prof. Pilarska prowadzi na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki UAM zajęcia z przedmiotu „Osobowość” oraz seminarium magisterskie.

W zakresie nagród i wyróżnień prof. Pilarska jest laureatką Nagrody JM Rektora UAM za osiągnięcia w pracy naukowej w latach 2016 i 2018 oraz Stypendium JM Rektora UAM za osiągnięcia w pracy naukowej w latach 2016 i 2017.

W obszarze współpracy z otoczeniem społeczno-gospodarczym prof. Pilarska jest członkinią Wielkopolskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej (od 2016) oraz członkinią jego Rady Programowej (od 2019), członkinią Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej (od 2014), współpracowniczką Wielkopolskiego Centrum Zdrowia Psychicznego Katharsis (od 2015) oraz członkinią Rady Naukowej czasopisma „Testy psychologiczne w praktyce i badaniach” (od 2014).

Prof. Juho Hamari jest profesorem gamifikacji (Professor of Gamification) na Wydziale Information Technology and Communication Sciences Tampere University w Finlandii. Pełni funkcję Zastępcy Dziekana odpowiedzialnego za działalność badawczą na swoim wydziale oraz jest kierownikiem Gamification Group i Research Centre of Gameful Realities — dwóch wiodących jednostek badawczych Tampere University w obszarze gier cyfrowych, gamifikacji i technologii immersyjnych.

Specjalizuje się w badaniach nad gamifikacją, grami cyfrowymi, esportem oraz technologiami rzeczywistości rozszerzonej (VR, AR, XR), rozwijając interdyscyplinarne podejście łączące perspektywy interakcji człowiek–komputer (HCI), nauk o systemach informacyjnych, psychologii stosowanej, mediów i edukacji. Zakres metodologiczny prowadzonych przez niego badań obejmuje zarówno speculative design i sztukę projektową, jak i indukcyjne badania jakościowe oraz konfirmacyjne badania ilościowe, eksperymenty terenowe i laboratoryjne. Badania kierowanej przez niego grupy koncentrują się na systemach motywacyjnych, uczeniu się opartym na grach, kulturze gier i esportu oraz na rozszerzonych rzeczywistościach jako platformach rozwiązywania wielkich wyzwań społecznych, w obszarach zrównoważonego rozwoju ekologicznego, ekonomicznego i społecznego.

Dorobek publikacyjny prof. Hamariego obejmuje ponad 320 recenzowanych artykułów naukowych w międzynarodowych czasopismach oraz ponad 50 000 cytowań. Jego prace zaliczane są do fundamentalnych w obszarze współczesnych badań nad gamifikacją, motywacją graczy i projektowaniem doświadczeń growych. Według analizy bibliometrycznej Stanford/Elsevier (lista World’s Top 2% Scientists) prof. Hamari zajmuje pierwsze miejsce w Finlandii i trzecie miejsce na świecie w dwóch obszarach badawczych. Znajduje się również na liście Clarivate Highly Cited Researchers 2025, która obejmuje naukowców znajdujących się w grupie najczęściej cytowanych autorów (powyżej progu 1% najczęściej cytowanych publikacji w danym obszarze i roku publikacji w indeksie Web of Science). Wyróżnienie to otrzymuje wielokrotnie — w 2025 roku znalazł się wśród 18 fińskich naukowców uwzględnionych na tej liście.

W obszarze finansowania badań prof. Hamari kierował projektami badawczymi finansowanymi przez najbardziej prestiżowe fińskie instrumenty grantowe — o łącznej wartości około 25 milionów euro. Wśród nich znajdują się projekty realizowane w ramach Research Council of Finland (RCF) Strategic Research Profiling w obszarze „Games as a platform to tackle grand challenges”, projekty RCF Flagship oraz RCF Center of Excellence.

Prof. Hamari posiada bogate doświadczenie w kształceniu młodej kadry naukowej. Sprawował opiekę naukową nad ponad 25 stażystami podoktorskimi oraz prowadził lub współprowadził rozprawy doktorskie 45 doktorantów.

W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu prof. Hamari pełni funkcję promotora zagranicznego mgr. Radosława Trepanowskiego, doktoranta w dyscyplinie psychologia, który równolegle realizuje badania w Gamification Group Tampere University. Rozprawa doktorska mgr. Trepanowskiego nosi tytuł „Badanie współczesnych ścieżek kariery esportowej i ich trwałości” (w wersji angielskiej: „Exploring contemporary occupational esport athletic career paths and their sustainability”) i sytuuje się na styku badań nad karierą, esportem oraz psychologią pracy. Rozprawa przedstawia autorski Esports Athletic Career Model (eSCM), opracowany w oparciu o przegląd literatury (N = 159), badanie kwestionariuszowe z amatorskimi zawodnikami esportu (N = 156) oraz wywiady półstrukturyzowane z interesariuszami branży esportowej (N = 54). Współautorskie publikacje prof. Hamariego z mgr. Trepanowskim obejmują m.in. artykuł „Perceptions of esports and esports athleticism among gamers” zaprezentowany podczas 8. International GamiFIN Conference w 2024 roku.

Prof. Hamari aktywnie współpracuje z międzynarodowymi ośrodkami badawczymi w obszarze gier, gamifikacji i technologii immersyjnych, w tym z Wydziałem Psychologii i Kognitywistyki UAM (poprzez promotorstwo zagraniczne mgr. Trepanowskiego), Singapore Management University oraz innymi ośrodkami uczestniczącymi w projektach Research Council of Finland.

Nauki o polityce i administracji

Prof. dr hab. Joanna Rak jest profesorem nauk społecznych w dyscyplinie nauki o polityce i administracji, zatrudnionym na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, w Zakładzie Kultury Politycznej. Studia politologiczne ukończyła na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, uzyskując licencjat w 2012 roku oraz tytuł magistra w 2014 roku. Stopień doktora nauk o polityce uzyskała 12 kwietnia 2016 roku na Wydziale Politologii i Studiów Międzynarodowych UMK na podstawie rozprawy „Postawy wobec bezpieczeństwa kulturowego w dyskursie sejmowym w latach 2004–2011″, której promotorem był prof. Roman Bäcker. Stopień doktora habilitowanego w zakresie nauk o polityce i administracji uzyskała 2 grudnia 2019 roku na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM na podstawie rozprawy „Teoretyzacja kultur przemocy politycznej w okresie wychodzenia z kryzysu ekonomicznego: analiza ruchów społecznych w perspektywie porównawczej”. Tytuł naukowy profesora nauk społecznych w dyscyplinie nauki o polityce i administracji został jej nadany postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 czerwca 2025 roku.

Na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM pracuje na stanowisku profesora w Zakładzie Kultury Politycznej. Jest członkinią Rady Dyscyplin Naukowych UAM (Nauk o Polityce i Administracji, Nauk o Komunikacji Społecznej i Mediach oraz Nauk o Bezpieczeństwie). W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM pełni funkcję promotorki oraz osoby prowadzącej zajęcia dla doktorantów.

Funkcją o szczególnym znaczeniu w obiegu międzynarodowym jest członkostwo w FWO Review College (Flemish Research Foundation, Belgia) — panelu eksperckim G&M4a obejmującym media and communication studies oraz political science. W panelu tym prof. Rak zasiada obok m.in. prof. Christopha Meyera z King’s College London, prof. Mojcy Pajnik z University of Ljubljana, prof. Kristiana Gleditscha z University of Essex i prof. Geralda Schneidera z University of Konstanz. Jest również aktywna w pracach Międzynarodowego Stowarzyszenia Nauk Politycznych (IPSA), w tym współpracuje z Research Committee 26 (Human Rights).

Zainteresowania badawcze prof. Rak koncentrują się wokół analizy ruchów społecznych, polityk protestu, demokracji nieliberalnej, krytycznej teorii politycznej, problematyki zaburzeń porządku publicznego w okresie pandemii oraz zmian funkcji opozycji w systemach politycznych Europy Środkowo-Wschodniej. Wikipedia precyzuje obszary jej specjalizacji jako socjologię ruchów społecznych, metodologię nauk społecznych, europeistykę, teorię polityki oraz myśl polityczną. Sformułowała przełomową teorię dotyczącą odmiennego wykorzystywania przemocy politycznej przez siły demokratyczne i antydemokratyczne.

Dorobek monograficzny prof. Rak obejmuje pozycje opublikowane w prestiżowych wydawnictwach międzynarodowych. Najnowsza monografia, „Pandemic-Era Civil Disorder in Post-Communist EU Member States” (Routledge, London and New York, 2024, 400 stron, ISBN 9781032843780), przedstawia średniozakresową teorię wyjaśniającą źródła zaburzeń porządku publicznego w postkomunistycznych państwach Unii Europejskiej w okresie pandemii. W tym samym roku ukazała się również pod jej redakcją monografia „Why Neo-Militant Democracies Endure: The Inner Six in Comparative Perspective” (Routledge, 2024, ISBN 9781032690797). Wcześniej opublikowała m.in. „Theorizing Cultures of Political Violence in Times of Austerity: Studying Social Movements in Comparative Perspective” (Routledge, 2018) — monografię stanowiącą podstawę rozprawy habilitacyjnej, „Neo-Militant Democracies in Post-Communist Member States of the European Union” (Routledge, 2022, współredakcja z prof. Romanem Bäckerem) oraz „Postawy wobec bezpieczeństwa kulturowego w polskim dyskursie sejmowym 2004–2011″ (Dom Wydawniczy Elipsa, 2018). W 2025 roku ukazała się pod jej współredakcją z prof. Romanem Bäckerem monografia „Democracy and Its Enemies in Europe: Successes and Failures in Combating Autocratic Threats” (Routledge, 2025). Pierwszą książką prof. Rak była „O kierowaniu wrażeniem. Język polskiej polityki po 1989 roku” (Wydawnictwo Von Boroviecky, 2013).

Dorobek artykułowy obejmuje publikacje w czołowych czasopismach politologicznych, w tym artykuł „The Global Authoritarian Turn, Democratic Vulnerability, and Geo-Digital Competition” w czasopiśmie „Geopolitics” (2022), artykuł „Generating Public Engagement to Control Protest: State-Managed Vigilantism in Poland” w „Javnost – The Public” (2023) oraz artykuł „Trends in Theorizing Democratic Legitimacy” w „International Political Science Abstracts” (2023), za który otrzymała nagrodę Międzynarodowego Stowarzyszenia Nauk Politycznych (IPSA) w konkursie na najlepsze artykuły poświęcone najnowszym trendom w naukach politycznych.

W obszarze finansowania badań prof. Rak uczestniczyła w projektach finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki oraz w międzynarodowych projektach badawczych. Realizowała m.in. projekt dotyczący mobilizacji masowej, którego była kierowniczką (NCN, Wydział Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM). Prowadziła również projekt badawczy „Civil Disorder in the Pandemic-ridden European Union”, w którym uczestniczyła m.in. mgr Karolina Owczarek jako doktorantka badawcza.

W obszarze kształcenia młodej kadry naukowej prof. Rak w 2024 roku wypromowała dr. Macieja Skrzypka. Publiczna obrona rozprawy doktorskiej odbyła się 1 lipca 2024 roku na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM, a stopień doktora w dyscyplinie nauki o polityce i administracji został mu nadany w lipcu 2024 roku. Tytuł nagrodzonej rozprawy doktorskiej brzmi „Zmiany funkcji opozycji w systemach politycznych wybranych państw Europy Środkowo-Wschodniej (2008–2019)”. Kształcenie dr. Skrzypka w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM obejmowało lata 2020–2024. W 2025 roku rozprawa doktorska dr. Macieja Skrzypka została uhonorowana Nagrodą Główną w III edycji Ogólnopolskiego Konkursu Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych „Europa i jej bliskie sąsiedztwo”, przy czym główną nagrodą jest wydanie zwycięskiej rozprawy w formie monografii. Obecnie prof. Rak sprawuje opiekę promotorską nad mgr Karoliną Owczarek, doktorantką Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM (od 2022 roku), której rozprawa dotyczy poziomu upolitycznienia Policji w polskich miastach wojewódzkich podczas zabezpieczania zgromadzeń w okresie pandemii koronawirusa. Mgr Owczarek opublikowała m.in. artykuł „Freedom of Assembly at Stake: The Warsaw Police’s Partisanship During Polish Protests in Times of Pandemic” w „Studia Securitatis”.

W zakresie dydaktyki prof. Rak prowadzi na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu zajęcia w języku angielskim w ramach platformy AMU-PIE, w tym kurs „Designing Political Science Research”, w którym wprowadza i wyjaśnia, jak planować i projektować badania nad tematami interesującymi studentów. Prowadzi również zajęcia dla doktorantów w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM.

W zakresie nagród i wyróżnień prof. Rak jest laureatką Nagrody Naukowej tygodnika „Polityka” w dziedzinie nauk społecznych w 2022 roku — wyróżnienie zostało jej przyznane za sformułowanie przełomowej teorii dotyczącej odmiennego wykorzystywania przemocy politycznej przez siły demokratyczne i antydemokratyczne. W 2023 roku otrzymała nagrodę Międzynarodowego Stowarzyszenia Nauk Politycznych (IPSA) w konkursie na najlepsze artykuły poświęcone najnowszym trendom w naukach politycznych — wyróżniony został artykuł „Trends in Theorizing Democratic Legitimacy”. W 2019 roku została laureatką stypendium START Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. Otrzymywała również stypendia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców.

Prof. dr hab. Magdalena Musiał-Karg jest profesorem nauk społecznych w dyscyplinie nauki o polityce i administracji, zatrudnionym na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, w Zakładzie Systemów Politycznych. Studia ukończyła na dwóch kierunkach: nauki polityczne (Master of European Political Studies / Politologia) na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz na Europejskim Uniwersytecie Viadrina we Frankfurcie nad Odrą, a równolegle zarządzanie i marketing na Uniwersytecie Zielonogórskim. Studia doktoranckie odbywała w latach 2003–2007, korzystając ze stypendiów Europa Fellows II finansowanego przez Bundesministerium für Bildung und Forschung w Niemczech oraz Osteuropa finansowanego przez Katholischer Akademischer Ausländer Dienst. Stopień doktora nauk humanistycznych uzyskała 29 stycznia 2007 roku, a stopień doktora habilitowanego — 10 lutego 2014 roku na podstawie osiągnięcia „Determinanty i konsekwencje elektronicznego głosowania we współczesnej demokracji”. Tytuł naukowy profesora nauk społecznych w dyscyplinie nauki o polityce i administracji został jej nadany 30 marca 2022 roku decyzją Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM prof. Musiał-Karg pełniła funkcję Prodziekana ds. badań i rozwoju w latach 2016–2020, a następnie Prodziekana ds. badań i współpracy naukowej w latach 2020–2024. W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM pełni funkcję promotorki. Od lat jest związana z polsko-niemiecką instytucją dydaktyczno-naukową Collegium Polonicum w Słubicach, gdzie była m.in. koordynatorką programów studiów prowadzonych przez WNPiD.

W zakresie funkcji organizacyjnych na szczeblu międzynarodowym i krajowym prof. Musiał-Karg pełni szereg kluczowych ról. Jest Wiceprezydentką International Political Science Association (IPSA) oraz członkinią Komitetu Wykonawczego IPSA (Executive Committee) od 2023 roku. Pełni również funkcję Vice-Chair Research Committee 22 (Political Communication) IPSA. Jest Prezesem Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych (PTNP) — została wybrana na tę funkcję w listopadzie 2022 roku, a następnie wybrana ponownie na kolejną kadencję. Pełni funkcję Prezesa Ośrodka Badań i Edukacji Europejskiej. W latach 2020–2023 była członkinią Komitetu Nauk Politycznych Polskiej Akademii Nauk. Jest również członkinią Polskiego Towarzystwa Studiów Europejskich. Współpracuje jako ekspertka z ODIHR/OBWE — figuruje w Core Group of Experts ODIHR. Jest inicjatorką i koordynatorką Grupy Badawczej „Inicjatywa Helwecka”, której celem są interdyscyplinarne badania nad Konfederacją Szwajcarską, a także inicjatorką i główną koordynatorką IPSA-Poznań Summer School for Methods in Political Science, New Media and Communication Research. Pełni funkcję zastępcy redaktora naczelnego czasopisma „Przegląd Politologiczny” oraz jest członkinią rady naukowej czasopisma „Świat idei i polityki”. W 2016 roku była członkinią Local Organizing Committee Światowego Kongresu IPSA w Poznaniu.

Zainteresowania badawcze prof. Musiał-Karg koncentrują się wokół demokracji bezpośredniej, wpływu nowoczesnych technologii (ICT) na systemy demokratyczne — ze szczególnym uwzględnieniem procesów wyborczych i elektronicznego głosowania (e-voting), problematyki (nie)zaufania w głosowaniach internetowych, polityki szwajcarskiej, działań zewnętrznych Unii Europejskiej, roli kobiet w przestrzeni publicznej, współpracy transgranicznej na granicy polsko-niemieckiej oraz analizy populistycznych strategii politycznych. Prowadzi również badania w ramach Center for Direct Democracy Studies na Uniwersytecie w Białymstoku.

Dorobek publikacyjny prof. Musiał-Karg obejmuje liczne monografie oraz artykuły w czołowych międzynarodowych czasopismach naukowych. Do najnowszych pozycji należy artykuł „Mobilizing Fear in the 2023 Polish General Elections: Immigration Anxiety as a Populist Strategy for Re-election” napisany wspólnie z Fernando Casalem Bértoa, opublikowany w „PS: Political Science and Politics” przez Cambridge University Press w 2025 roku. Wcześniejsze ważne pozycje to monografia „Elektroniczne referendum w Szwajcarii” (Wydawnictwo Naukowe WNPiD UAM, 2012) oraz monografia „Elektroniczna partycypacja obywatelska w Polsce. Deklaracje i opinie Polaków na temat e-administracji i e-głosowania” napisana wspólnie z dr Nataszą Lubik-Reczek i dr Izabelą Kapsą.

W obszarze finansowania badań prof. Musiał-Karg kierowała projektem Narodowego Centrum Nauki dotyczącym wpływu nowoczesnych technologii na proces wyborczy i budowania zaufania społecznego do nowoczesnych form głosowania, realizowanym na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM. Aktywnie uczestniczy w międzynarodowych projektach badawczych. W październiku 2014 roku otrzymała trzyletnie stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców.

W zakresie międzynarodowej współpracy naukowej i staży zagranicznych prof. Musiał-Karg była visiting professor na wielu zagranicznych uniwersytetach, m.in. w Granadzie (Hiszpania), Tallinnie (Estonia), Dreźnie i Frankfurcie nad Odrą (Niemcy), Sankt Petersburgu (Rosja) oraz w Ankarze i Konyi (Turcja). Aktywnie uczestniczy w międzynarodowych konferencjach naukowych, w tym w światowych kongresach IPSA. W maju 2026 roku wygłosiła keynote lecture podczas 2026 World Congress of IAPSS.

W obszarze kształcenia młodej kadry naukowej prof. Musiał-Karg wypromowała dr Annę Stoppel oraz dr Jolantę Kaczmarek. Publiczna obrona rozprawy doktorskiej dr Jolanty Kaczmarek odbyła się 20 listopada 2023 roku na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM. Rozprawa doktorska dr Anny Stoppel została wyróżniona w konkursie im. dr. Pawła Stępki za najlepszą pracę doktorską. Obecnie prof. Musiał-Karg sprawuje opiekę promotorską nad dwojgiem doktorantów Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM: mgr. Emilem Plewą, którego rozprawa dotyczy referendów w terytoriach zależnych, oraz mgr Martyną Woźniak, doktorantką w dyscyplinie nauki o polityce i administracji. Mgr Emil Plewa został wielokrotnie uhonorowany Stypendium naukowym Marszałka Województwa Wielkopolskiego za osiągnięcia naukowe — m.in. w grudniu 2024 roku.

W zakresie nagród i wyróżnień prof. Musiał-Karg w 2021 roku otrzymała wraz z dr Nataszą Lubik-Reczek i dr Izabelą Kapsą Nagrodę w Konkursie im. prof. Czesława Mojsiewicza za najlepszą książkę z zakresu nauk politycznych za monografię „Elektroniczna partycypacja obywatelska w Polsce. Deklaracje i opinie Polaków na temat e-administracji i e-głosowania”, wydaną w ramach grantu poświęconego e-votingowi jako alternatywnej procedurze głosowania w elekcjach państwowych. W październiku 2014 roku została laureatką stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców.

Prof. dr hab. Radosław Arkady Fiedler jest profesorem nauk społecznych zatrudnionym na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, w Zakładzie Pozaeuropejskich Studiów Politycznych, którego jest kierownikiem.

Funkcję o szczególnym znaczeniu organizacyjnym w strukturze UAM stanowi pełnienie przez prof. Fiedlera stanowiska Dyrektora Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM. W ramach SDNS UAM pełni jednocześnie funkcję promotorki oraz osoby prowadzącej zajęcia dla doktorantów. Na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM pełnił również funkcję Prodziekana ds. współpracy międzynarodowej. Jest także Prezesem Fundacji Fiedlerów — organizacji kultywującej dziedzictwo rodziny Fiedlerów, w tym Arkadego Fiedlera.

Zainteresowania badawcze prof. Fiedlera koncentrują się wokół stosunków międzynarodowych, polityki zagranicznej Unii Europejskiej wobec krajów Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej (region MENA), polityki Stanów Zjednoczonych wobec Iranu, procesów transformacyjnych w Egipcie i Afryce Północnej, polityki sankcyjnej, a także analizy roli amerykańskich think-tanków w kształtowaniu polityki zagranicznej. Jest autorem licznych artykułów i monografii poświęconych Bliskiemu Wschodowi i polityce mocarstw, w tym współautorem (z mgr. Elliasem Aghili Dehnavim) monografii „From Isfahan to Poznan: Cultural-Historical Interactions between Poland and Iran” oraz książki „The Styles in the American Politics, Volume II: Conservative Think Tanks and Their Foreign Policy”.

W obszarze finansowania badań prof. Fiedler kierował projektem Narodowego Centrum Nauki w konkursie OPUS 3 zatytułowanym „Unia Europejska wobec procesów transformacyjnych w Egipcie po roku 2011″, realizowanym od 15 lutego 2013 roku, z budżetem 185 095 PLN, na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

W zakresie międzynarodowej współpracy naukowej prof. Fiedler odbył pobyt jako visiting scholar w Arnold A. Saltzman Institute of War and Peace Studies na Columbia University w roku akademickim 2019–2020 w ramach Programu Bekker Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (NAWA). W sierpniu i wrześniu 2017 roku prowadził projekt badawczy „Tracing Footsteps of the Polish Refugees in Iran”, w ramach którego odwiedził liczne miejsca w Iranie związane z obecnością Polaków podczas drugiej wojny światowej w latach 1942–1945 (m.in. Teheran, Isfahan). Wygłaszał wykłady gościnne na wielu zagranicznych uniwersytetach, m.in. na Tehran University (Iran), Jordan University (Jordania), Tianjin Technology University (Chiny), Sultan Qaboos University (Oman), Cairo University (Egipt), Al Farabi National Kazakh University (Kazachstan), Grigol Robakidze University (Gruzja), Jakarta University (Indonezja) oraz National Chengchi University (Tajwan). Jest inicjatorem i przewodniczącym międzynarodowej konferencji „Beyond Europe”, organizowanej na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM, która corocznie gromadzi badaczy zajmujących się różnymi aspektami stosunków międzynarodowych. Występował również jako prelegent na 60. Annual Convention International Studies Association (ISA) w Toronto w dniach 27–30 marca 2019 roku.

W obszarze kształcenia młodej kadry naukowej prof. Fiedler wypromował w ostatnich latach następujących doktorów. Dr Paweł Jaskuła obronił rozprawę zatytułowaną „Specyfika wschodnioazjatyckiego modelu rozwoju w odniesieniu do Azji Centralnej” — dokumentacja rozprawy w BIP UAM została udostępniona w październiku 2023 roku, a obrona odbyła się w listopadzie/grudniu 2023 roku w dyscyplinie nauki o polityce i administracji. Dr Nir Barkan Nagar obronił rozprawę zatytułowaną „The Mechanism of 'Targeted Killing’ as a Part of Israeli Counter-Terrorism Policy” — streszczenie rozprawy zostało udostępnione w BIP UAM. Dr Jarosław Kardaś obronił rozprawę dotyczącą polityki Federacji Rosyjskiej wobec problemu terroryzmu islamskiego pochodzącego z Kaukazu Północnego (autor monografii „Federacja Rosyjska wobec północnokaukaskiego terroryzmu”); obecnie jest adiunktem w Zakładzie Pozaeuropejskich Studiów Politycznych WNPiD UAM. Dr Francisco Gómez Martos obronił rozprawę poświęconą chińskiej inicjatywie „One Belt, One Road”, która stanowiła analizę perspektyw i wyzwań tej strategii w odniesieniu do Azji Centralnej.

Obecnie prof. Fiedler sprawuje opiekę promotorską nad dwojgiem doktorantów Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM. Mgr Ellias Aghili Dehnavi prowadzi badania nad wpływem amerykańskich think-tanków na proces kształtowania polityki USA wobec Iranu (tematyka: „From Dual Containment to Maximum Pressure: The Influence of U.S. Think Tanks on Policy Making Process toward Iran”); jest współautorem licznych publikacji z prof. Fiedlerem, w tym artykułów w „International Journal of English, Literature and Social Science” oraz monografii „From Isfahan to Poznan”. Mgr Kanan Ahmadzada prowadzi badania nad dynamiką strategiczną w konflikcie między Iranem a Stanami Zjednoczonymi (tematyka: „Balancing Threats: Strategic Dynamics in the Conflict between Iran and the United States”); jest autorem m.in. publikacji „Iran’s Asymmetric Interventionism: The Analysis of the Proxy Warfare Strategy Since 2011″.

W zakresie dydaktyki prof. Fiedler prowadzi zajęcia w języku angielskim, w tym kursy „Decision-Making Processes in U.S. Foreign Policy” oraz „The Art of International Negotiations”.

W zakresie współpracy z otoczeniem instytucjonalnym prof. Fiedler pełni funkcję stałego doradcy Komisji Spraw Zagranicznych Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.

Sebastian Wojciechowski jest polskim politologiem, profesorem nauk humanistycznych (tytuł profesora uzyskał w 2011 r.), profesorem zatrudnionym na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM, gdzie pełni funkcję kierownika Zakładu Studiów Strategicznych i Bezpieczeństwa Międzynarodowego. Równolegle jest głównym analitykiem Instytutu Zachodniego im. Zygmunta Wojciechowskiego w Poznaniu, w którym współtworzy m.in. periodyczny „Monitor Bezpieczeństwa IZ”.

Wcześniej Profesor pełnił funkcję dziekana Wydziału Politologii i Stosunków Międzynarodowych Wyższej Szkoły Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa (WSNHiD) w Poznaniu – co stanowi istotny element jego doświadczenia w zarządzaniu akademickim.

W obszarze zainteresowań naukowych Profesora znajdują się: studia strategiczne, bezpieczeństwo wewnętrzne i międzynarodowe, problematyka terroryzmu (zwłaszcza terroryzmu hybrydowego i jego ewolucji w Unii Europejskiej), polityka bezpieczeństwa NATO i Unii Europejskiej, ze szczególnym uwzględnieniem Niemiec, Polski oraz regionu Bałkanów. W europejskim środowisku akademickim Profesor jest uznawany za jednego z czołowych znawców problematyki zagrożeń terrorystycznych. Profesor należy do współtwórców konceptualizacji „pandemii terroryzmu” oraz „dżina terroryzmu” – metafor opisujących dynamikę współczesnych zagrożeń terrorystycznych.

W dorobku Profesora znajdują się monografie autorskie i redagowane, w tym „Terroryzm. Analiza pojęcia” oraz współredagowana z prof. Przemysławem Osiewiczem monografia „Zrozumieć współczesny terroryzm”. Profesor jest również autorem licznych artykułów, analiz i ekspertyz dotyczących bezpieczeństwa NATO i UE, w tym m.in. najnowszego studium „The evolution and escalation of the hybrid terrorist threat in the European Union” opublikowanego w „Przeglądzie Strategicznym” nr 18 (2025).

Profesor pełni funkcję redaktora naczelnego „Przeglądu Strategicznego” – czasopisma indeksowanego w bazie Scopus, wydawanego przez WNPiD UAM. Jest również współredaktorem „Monitora Bezpieczeństwa Instytutu Zachodniego” (wraz z Karolem Janosiem jako redaktorem naczelnym), a także członkiem rady naukowej czasopisma „Terroryzm – studia, analizy, prewencja”.

W zakresie funkcji eksperckich Profesor jest ekspertem NATO DEEP eAcademy ds. bezpieczeństwa wewnętrznego i międzynarodowego, ekspertem OBWE ds. bezpieczeństwa, w tym terroryzmu. 27 listopada 2024 r. podczas VII Międzynarodowego Kongresu Naukowo-Technicznego „Safe Place 2024” w Jachrance Profesor odebrał Certyfikat Eksperta NATO – wyróżnienie uzyskane przez wąskie grono polskich naukowców. Jest dwukrotnym stypendystą Fundacji na rzecz Nauki Polskiej oraz dwukrotnym stypendystą Departamentu Stanu USA, a także laureatem nagrody naukowej Prezesa Rady Ministrów RP oraz nagrody naukowej przyznanej za publikację finansowaną przez Unię Europejską.

W zakresie kształcenia młodej kadry naukowej Profesor wypromował:

  • dr. Adama Araszkiewicza – rozprawa „Rywalizacja USA–Chiny na obszarze Indo-Pacyfiku w XXI wieku w ujęciu modelu supercykli”, obroniona w 2024 r. na WNPiD UAM (dr Araszkiewicz jest obecnie zatrudniony jako senior lecturer w WNPiD UAM);
  • dr Aleksandrę Panek – rozprawa „Znaczenie i ewolucja dyplomacji biznesowej w XXI wieku”, obroniona w 2024 r. na WNPiD UAM (analizująca dyplomację biznesową przez pryzmat aktywności korporacji transnarodowych);
  • dr. Pawła Luzaka – publiczna obrona rozprawy doktorskiej odbyła się 22 marca 2021 r. na WNPiD UAM, w Radzie Naukowej Dyscyplin: nauki o polityce.

Obecnie Profesor sprawuje opiekę naukową m.in. nad mgr. Karolem Geppertem, przygotowującym rozprawę pt. „Polityka zbrojeniowa Sił Powietrznych RP w przestrzeni informacyjnej. Lata 1999–2022”. Mgr Geppert opublikował m.in. tekst (z J. Koniecznym) w „Przeglądzie Strategicznym”.

W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM Profesor pełni funkcję prowadzącego zajęcia dla doktorantów z udokumentowanym doświadczeniem promotorskim, łącząc kompetencje akademickie z międzynarodową praktyką ekspercką w obszarze bezpieczeństwa.

Dr hab. Paulina Pospieszna, prof. UAM — politolożka, profesor uczelni w Zakładzie Kultury Politycznej na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Promotorka w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM.

Obszary badań i specjalizacja

Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół procesów demokratyzacji, innowacji demokratycznych oraz deliberacji obywatelskiej. W szczególności bada panele i zgromadzenia obywatelskie (citizens’ assemblies) jako narzędzia uczenia się demokracji, mechanizmy promocji demokracji oraz politykę zagraniczną wobec państw Europy Środkowo-Wschodniej. Analizuje również rolę organizacji pozarządowych w transferze wartości demokratycznych oraz uwarunkowania społeczeństwa obywatelskiego w regionie CEE

Wybrane projekty badawcze

Jest kierowniczką (PI) kilku grantów Narodowego Centrum Nauki, w tym dwóch realizowanych obecnie:

  • i4i — Integrating Public Deliberation for Impact: Learning from the European Wave of Citizens’ Assemblies (NCN Weave-Unisono, 2024–2027), międzynarodowy projekt analizujący europejską falę zgromadzeń obywatelskich.
  • DelibDemCEE — Deliberative Innovations in Central and Eastern Europe: A Panacea for Democracy in Crisis? (NCN Sonata Bis, 2022–2027). We wcześniejszych latach kierowała m.in. projektami EUSANCT (NCN Beethoven, 2016–2019) oraz Young Donors (NCN Sonata, 2013–2018), a także współpracowała jako wykonawczyni w projekcie Conditions of Civil Society in CEE (NCN Harmonia, 2019–2023). Wybrane publikacje

W ostatnich latach jej dorobek obejmuje m.in. artykuł „Deliberative Mini-Publics as Learning Schools for Democracy? Examining Deliberation Impact on Dissatisfied and Radical Participants of a Citizens’ Assembly in Poland” (współautorstwo z V. Paulis), opublikowany w czasopiśmie Democratization (Taylor & Francis). DOI: 10.1080/13510347.2024.2422508

Jest również autorką książki „Democracy Assistance from the Third Wave: Polish Engagement in Belarus and Ukraine” oraz licznych artykułów w renomowanych czasopismach międzynarodowych z zakresu nauk politycznych i stosunków międzynarodowych. Google Scholar; Harvard HURI

Doświadczenie międzynarodowe

Odbyła staże podoktorskie na Uniwersytecie w Konstancji (2010–2011) oraz Uniwersytecie w Mannheim (2011–2013). W kolejnych latach realizowała pobyty badawcze m.in. w European University Institute we Florencji (2024), na Uniwersytecie Eötvös Loránd w Budapeszcie (2015) oraz na Uniwersytecie Sapienza w Rzymie (2015). Stypendystka Fritz Thyssen Stiftung oraz DAAD. paulinapospieszna.pl

Regularnie uczestniczy w międzynarodowych kongresach naukowych (APSA, ECPR, IPSA, CES) oraz w sieciach badawczych zajmujących się innowacjami demokratycznymi.

Działalność redakcyjna i ekspercka

Pełni funkcję Associate Editor w czasopiśmie „Communist and Post-Communist Studies” (University of California Press) — jednym z wiodących periodyków poświęconych transformacji politycznej w regionie postkomunistycznym.

Działalność dydaktyczna w SDNS UAM

W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM pełni rolę promotorki doktorantów oraz prowadzi zajęcia dotyczące publikowania w zagranicznych czasopismach i wydawnictwach naukowych, dzieląc się doświadczeniem z międzynarodowego procesu wydawniczego. Sprawuje opiekę naukową nad rozprawami doktorskimi z zakresu deliberacji obywatelskiej, paneli obywatelskich oraz porównawczych badań nad demokracją w Europie Środkowo-Wschodniej.

Wybrane wyróżnienia

Laureatka stypendiów badawczych Fritz Thyssen Stiftung i DAAD. Wielokrotnie wyróżniana za działalność naukową na UAM oraz w środowisku międzynarodowym za wkład w rozwój badań nad demokratyzacją i deliberacją.

Prof. dr hab. Przemysław Osiewicz jest profesorem nauk społecznych zatrudnionym na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, w Zakładzie Pozaeuropejskich Studiów Politycznych. Reprezentuje dyscypliny nauki o polityce i administracji oraz stosunki międzynarodowe. Jest jednym z czołowych polskich specjalistów w obszarze studiów bliskowschodnich, regularnie zapraszanym jako ekspert do mediów ogólnopolskich i instytucji analitycznych.

Funkcję o szczególnym znaczeniu w obiegu międzynarodowym stanowi członkostwo prof. Osiewicza w The Middle East Institute (MEI) w Waszyngtonie — najstarszym (założonym w 1946 r.), niezależnym think-tanku w Stanach Zjednoczonych zajmującym się badaniem polityki, gospodarki i kultury Bliskiego Wschodu. Jako affiliated scholar MEI prof. Osiewicz analizuje politykę państw europejskich oraz Unii Europejskiej wobec regionu Bliskiego Wschodu. Jest również stypendystą programu Fulbright Senior. W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM pełni funkcję promotorki oraz osoby prowadzącej zajęcia dla doktorantów.

Zainteresowania badawcze prof. Osiewicza koncentrują się wokół polityki zagranicznej Iranu, regionu Bliskiego Wschodu, polityki Turcji, rywalizacji mocarstw w regionie oraz problematyki państw średnich w globalnym systemie międzynarodowym, w tym państw członkowskich nieformalnego partnerstwa MIKTA (Meksyk, Indonezja, Korea Południowa, Turcja, Australia). Jest również ekspertem w zakresie współczesnych przemian politycznych Iranu, polityki wewnętrznej i zagranicznej Türkiye oraz konfliktów regionalnych na Bliskim Wschodzie.

Dorobek publikacyjny prof. Osiewicza obejmuje monografie autorskie oraz liczne artykuły w międzynarodowych czasopismach poświęconych studiom bliskowschodnim i stosunkom międzynarodowym. Jest również współautorem (z prof. S. Wojciechowskim) monografii z zakresu terroryzmu i bezpieczeństwa międzynarodowego.

W obszarze finansowania badań prof. Osiewicz kierował projektem realizowanym w ramach programu Inicjatywa Doskonałości – Uczelnia Badawcza UAM zatytułowanym „Gra mocarstw na Bliskim Wschodzie. Polityka regionalna i międzynarodowa w regionie Bliskiego Wschodu”. W efekcie projektu powstała seria książkowa „Gra mocarstw na Bliskim Wschodzie” obejmująca 10 monografii poświęconych polityce zagranicznej kluczowych graczy globalnych wobec regionu. Sam prof. Osiewicz jest m.in. autorem tomu poświęconego polityce Iranu w tej serii.

W obszarze międzynarodowej współpracy naukowej prof. Osiewicz aktywnie uczestniczy w konferencjach krajowych i międzynarodowych poświęconych studiom bliskowschodnim. Występował m.in. podczas Kongresu Bliskiego Wschodu organizowanego przez Instytut Bliskiego i Dalekiego Wschodu Uniwersytetu Jagiellońskiego w 2024 roku z referatem dotyczącym Bliskiego Wschodu w teorii stosunków międzynarodowych.

W obszarze kształcenia młodej kadry naukowej prof. Osiewicz w 2026 roku wypromował dr Natalię Adriannę Poterę, której rozprawa doktorska zatytułowana „Znaczenie 'Średniości’ w Globalnym Systemie Międzynarodowym. Państwa Członkowskie MIKTA jako Studium Przypadku” została obroniona na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM. Rozprawa jest dostępna w Repozytorium AMU w kolekcji doktoratów WNPiDz UAM. Obecnie prof. Osiewicz sprawuje opiekę promotorską nad mgr. Ramazanem Safą, doktorantem Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM od 2022 roku, którego rozprawa dotyczy polityki zagranicznej Türkiye wobec Cypru Północnego po podziale wyspy (tematyka: „The Analysis of Türkiye’s Foreign Policy Towards North Cyprus After the Division of the Island”). Mgr Safa publikuje artykuły naukowe w polskich i międzynarodowych czasopismach, w tym artykuł „Analysis of the International Isolation Policy Against Northern Cyprus” w „Przeglądzie Politologicznym” (2024).

W zakresie dydaktyki prof. Osiewicz prowadzi w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM zajęcia „Methodology in International Relations” (20 godzin).

W zakresie nagród i wyróżnień prof. Osiewicz otrzymał Nagrodę Rektora UAM „Praeceptor Laureatus” za rok akademicki 2024/2025 za wybitne osiągnięcia dydaktyczne — wyróżnienie przyznawane nauczycielom akademickim UAM, którzy uzyskali najwyższe oceny w ankietach studenckich oceniających jakość prowadzonych zajęć.

Dr hab. Bartosz Hordecki, prof. UAM, jest pracownikiem naukowym Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, zatrudnionym w Zakładzie Filozofii i Teorii Polityki. Jest doktorem habilitowanym nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce, doktorem nauk prawnych oraz magistrem filozofii — co stanowi rzadko spotykane połączenie kompetencji interdyscyplinarnych łączących filozofię, prawo i politologię. Stopień doktora habilitowanego uzyskał na podstawie pracy dotyczącej konceptualizacji i przemian polityki językowej oraz polityki symbolicznej w Federacji Rosyjskiej. W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM pełni funkcję promotora oraz osoby prowadzącej zajęcia dla doktorantów.

W zakresie funkcji organizacyjnych poza UAM jest Wiceprezesem Stowarzyszenia Absolwentów Gimnazjum i Liceum w Kościanie. Funkcję tę pełni w zarządzie, którego prezesem jest prof. Violetta Julkowska.

Zainteresowania badawcze prof. Hordeckiego obejmują retorykę polityczną i prawną, filozofię polityki, polityki językowe, historię pojęć społeczno-politycznych, kultury polityczne oraz analizę polityczną. Szczególnym obszarem jego badań są narracyjne aspekty współczesnej polityki, w tym rosyjskiej polityki językowej, problematyka putinizmu, tożsamości kulturowo-językowe oraz dydaktyka nauk politycznych. W pracy badawczej w sposób oryginalny łączy filozofię polityki z politologicznym aparatem badawczym oraz lingwistyczną wrażliwością na kwestie języka politycznego.

Dorobek publikacyjny prof. Hordeckiego obejmuje monografie autorskie oraz liczne artykuły naukowe w punktowanych czasopismach krajowych i międzynarodowych. Do najważniejszych pozycji należy monografia „Marząc wielki, śniąc potężny… Aspekty narracyjne współczesnej rosyjskiej polityki językowej” (Wydawnictwo Naukowe UAM, 2021), w której autor przedstawia analizę i interpretację aspektów narracyjnych polityki językowej kreowanej i promowanej współcześnie przez rosyjskie władze federalne. Książka ta została uhonorowana I Nagrodą w konkursie im. prof. Czesława Mojsiewicza Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych na najlepszą książkę o tematyce politologicznej. Nagroda została wręczona podczas XXIV Międzynarodowej Konferencji Naukowej „Europa XXI wieku” w Słubicach w lutym 2024 roku. Wyróżnienia w tym samym konkursie otrzymali prof. Maria Marczewska-Rytko oraz prof. Przemysław Żukiewicz.

W obszarze finansowania badań prof. Hordecki jest wykonawcą w projekcie finansowanym przez Narodowy Program Rozwoju Humanistyki pod tytułem „Modele przywództwa komunikacyjnego. Ewolucja retoryki prezydenckiej w Polsce w latach 1990–2025″ (numer projektu: NPRH/DN/SP/0107/2024/14, kwota finansowania: 868 314 PLN). Kierowniczką projektu jest prof. UAM dr hab. Barbara Sobczak z Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej UAM, a drugim wykonawcą jest mgr Artur Lorek. Celem projektu jest zgromadzenie i upowszechnianie wiedzy na temat retoryki prezydenckiej w Polsce po 1990 roku, traktowanej jako element kultury politycznej i dziedzictwa narodowego — poprzez opracowanie bazy danych bibliograficznych retoryki prezydenckiej (z uwzględnieniem zwłaszcza archiwów amerykańskich), opracowanie modelu teoretycznego umożliwiającego analizę i pogłębione rozumienie retoryki prezydenckiej w wymiarze perswazyjnym i tożsamościotwórczym oraz rekonstrukcję wzorców komunikowania się prezydentów sprawujących urząd w Polsce w latach 1990–2025. Prof. Hordecki uczestniczy również w międzynarodowym projekcie Erasmus+ Game4Change poświęconym wykorzystaniu cyfrowych gier serious games w edukacji.

W obszarze kształcenia młodej kadry naukowej prof. Hordecki sprawuje obecnie opiekę promotorską nad trojgiem doktorantów Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM, afiliowanych w Zakładzie Filozofii i Teorii Polityki WNPiD UAM. Mgr Mikołaj Sokolski przygotował rozprawę doktorską zatytułowaną „Personaliści polscy wobec problemu sprawiedliwości społecznej” (Polish personalists towards the problem of social justice); rozprawa została złożona w Biuletynie Informacji Publicznej UAM i znajduje się w procedurze recenzyjnej. Mgr Artur Lorek, doktorant w dyscyplinie nauki o polityce i administracji, prowadzi badania nad Inicjatywą Trójmorza w ujęciu konstruktywistycznym; specjalizuje się w konstruktywistycznej analizie tożsamości i norm w stosunkach międzynarodowych, ze szczególnym uwzględnieniem polityki bezpieczeństwa Europy Środkowo-Wschodniej. Mgr Lorek jest jednocześnie wykonawcą w wymienionym wyżej projekcie NPRH. Trzecią doktorantką prof. Hordeckiego jest mgr Tamta Kvaratskhelia, której badania koncentrują się na ideologicznej genealogii sztucznej inteligencji oraz etyce politycznej algorytmicznego sposobu zarządzania.

W zakresie dydaktyki prof. Hordecki prowadzi w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM zajęcia „Didactics” (15 godzin, język angielski, od roku akademickiego 2021/2022) oraz „Politics of Language and Language Policy. Theory and Practice”.

W zakresie nagród i wyróżnień prof. Hordecki otrzymał Stypendium JM Rektora UAM (2022) oraz Nagrodę Dziekana WNPiD UAM.

Prof. dr hab. Anna Potyrała jest profesorem nauk społecznych zatrudnionym na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, w Zakładzie Stosunków Międzynarodowych. Z wykształcenia jest politologiem i prawnikiem. Stopień doktora nauk o polityce uzyskała 28 kwietnia 2003 roku na podstawie rozprawy „Międzynarodowa współpraca na rzecz rozwiązywania kwestii uchodźstwa”, której promotorem był prof. Włodzimierz Malendowski. Habilitację uzyskała 19 kwietnia 2011 roku na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na podstawie oceny dorobku naukowego i rozprawy „Współpraca państw z międzynarodowymi trybunałami karnymi a suwerenność. Studium politologiczno-prawne”. Tytuł naukowy profesora nauk społecznych został jej nadany 26 lutego 2021 roku postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM prof. Potyrała pełniła w kadencji 2020–2024 funkcję Prodziekana ds. rozwoju naukowego i umiędzynarodowienia. Funkcję tę objęła po prof. Radosławie Fiedlerze; jej następczynią na tym stanowisku została prof. Agnieszka Stępińska. Od 1 października 2024 roku, w nowej kadencji władz Wydziału 2024–2028, pełni funkcję Prodziekana ds. nauki WNPiD UAM, obejmując ją po prof. Macieju Walkowskim. W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM pełni funkcję promotorki.

Zainteresowania badawcze prof. Potyrały obejmują międzynarodową odpowiedzialność indywidualną za zbrodnie międzynarodowe, dziedzictwo procesów norymberskich w XXI wieku, międzynarodową współpracę państw z międzynarodowymi trybunałami karnymi, politykę azylową i ochronę uchodźców, wolność akademicką w warunkach konfliktów zbrojnych, politykę Organizacji Narodów Zjednoczonych wobec konfliktów zbrojnych (w tym wojny w Ukrainie) oraz problematykę selektywnego humanitaryzmu w polityce państw europejskich.

Dorobek publikacyjny prof. Potyrały obejmuje liczne publikacje w prestiżowych krajowych i międzynarodowych czasopismach naukowych poświęconych stosunkom międzynarodowym, prawu międzynarodowemu publicznemu oraz naukom o polityce. Publikacje obejmują m.in. prace poświęcone selektywnemu humanitaryzmowi w polityce azylowej, funkcjonowaniu międzynarodowych organizacji humanitarnych w sytuacjach kryzysowych, międzynarodowej odpowiedzialności za zbrodnie międzynarodowe oraz polityce Rady Bezpieczeństwa ONZ wobec wojny w Ukrainie.

W obszarze finansowania badań prof. Potyrała uczestniczy w międzynarodowym projekcie Erasmus+ „Promoting Academic Freedom in Ukraine (FreeAc)”. Celem tego projektu jest poprawa warunków wolności akademickiej dla ukraińskiego środowiska akademickiego — studentów, kadry dydaktycznej i pracowników naukowych — w szczególności tych przesiedlonych lub funkcjonujących w warunkach trudnego dostępu do uczelni w okresie trwającego konfliktu zbrojnego. Projekt FreeAc realizowany jest przez konsorcjum międzynarodowych instytucji edukacyjnych i akademickich z udziałem Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Prof. Potyrała aktywnie uczestniczy także w konferencjach międzynarodowych, w tym podczas konferencji „Never Again… is Now? Human Rights Eighty Years after the Second World War” zorganizowanej w Poznaniu w grudniu 2025 roku.

W obszarze kształcenia młodej kadry naukowej prof. Potyrała wypromowała następujących doktorów. Dr Magdalena Bogucewicz obroniła w 2024 roku rozprawę doktorską zatytułowaną „Selektywny humanitaryzm w polskiej polityce azylowej i jego wpływ na działalność międzynarodowych organizacji humanitarnych w kontekście kryzysów migracyjnych w Polsce w latach 2021–2023″. Pełny tekst rozprawy jest dostępny w Biuletynie Informacji Publicznej UAM. Rozprawa dr Magdaleny Bogucewicz otrzymała wyróżnienie w konkursie Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych Oddział w Poznaniu na najlepszą pracę doktorską. Dr Bogucewicz jest obecnie pracowniczką Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM. Dr Mirosław Jaremba obronił w 2025 roku rozprawę doktorską zatytułowaną „Prześladowania ludności Rohindża w kontekście koncepcji bezpieczeństwa ludzkiego”. Pełny tekst rozprawy oraz streszczenie są dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej UAM, a rozprawa znajduje się również w Repozytorium AMU.W zakresie nagród i wyróżnień prof. Potyrała jest laureatką Nagrody Indywidualnej JM Rektora UAM za osiągnięcia naukowe i badawcze w 2020 roku oraz Nagrody Indywidualnej JM Rektora UAM za osiągnięcia organizacyjne w 2024 roku.

Nauki prawne

Dr hab. Katarzyna Klafkowska-Waśniowska, prof. UAM – profesorka Wydziału Prawa i Administracji UAM. Specjalizuje się w prawie własności intelektualnej, prawie autorskim, prawie mediów audiowizualnych, regulacjach jednolitego rynku cyfrowego UE, problematyce ochrony praw użytkowników w środowisku cyfrowym oraz w regulacji nowych technologii.

Dorobek obejmuje monografie współautorskie – m.in. „Prawa użytkowników na jednolitym rynku cyfrowym” – oraz liczne artykuły w prestiżowych czasopismach prawniczych, w tym publikacje poświęcone treściom audiowizualnym, zasadom jednolitego rynku cyfrowego oraz pozarynkowej perspektywie dziedzictwa kulturowego w cyfrowej przestrzeni publicznej. Kieruje na UAM projektem „Digital Single Market and the Free Flow of Information”.

Realizuje wieloletnią współpracę międzynarodową z czołowymi europejskimi ośrodkami prawa cyfrowego. Odbywała wizyty badawcze i uczestniczyła w międzynarodowych panelach konferencyjnych, w tym „Out of market perspective: Cultural Heritage in the digital public (?) space”.

W kształceniu młodej kadry – wypromowana doktorka: dr Michalina Maria Kowala (obrona 17.10.2024; „The press publishers’ rights in the European Union. Safeguards for access to information and media pluralism”). Dr Kowala uzyskała: I nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w XXIII konkursie UPRP (2025); Stypendium START FNP z wyróżnieniem; Stypendium Miasta Poznania (2023); stypendia rządu francuskiego (2022–2024) i France Excellence (2025); pobyty badawcze: Université de Nantes (2023–2026), Max Planck IIC (2023), KU Leuven CITIP (2021, 2022); monografia „Publishers’ rights and copyright law” (Routledge 2025). Promotorką pomocniczą rozprawy była dr Audrey Lebois (Nantes Université).

Obecnie sprawuje opiekę nad czworgiem doktorantów: mgr. Jakubem Drągiem (od 2023; „Digital cloning i deepfake w kontekście prawa autorskiego…”), mgr. Kamilem Szostakiem (od 2024; eksterytorialny zakres AI Act), mgr Pauliną Klisowską (od 2025; ochrona dzieci na platformach cyfrowych), mgr Laurą Błaszczak (od 2025; trenowanie narzędzi AI a prawo autorskie). Doktorant J. Drąg wystąpił z referatami na Cyberspace 2024 (Brno) i CICL 2025 (Joensuu, Finlandia).

Prowadzi „Prawne aspekty rzetelności naukowej i korzystania z informacji w EPB” (warsztat 15 godz., od 2023). Nagroda Zespołowa I st. JM Rektora UAM (z M. Malagą i M. Nestoruk).

Katarzyna Elżbieta Kokocińska jest polską prawniczką, radcą prawnym i doktorem habilitowanym nauk prawnych, specjalizującą się w prawie gospodarczym oraz w prawie publicznym. Studia prawnicze ukończyła w 1996 r. na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Tam też w 2001 r. uzyskała stopień doktora nauk prawnych na podstawie rozprawy poświęconej swobodzie zakładania przedsiębiorstw w świetle Układu Europejskiego, przygotowanej pod kierunkiem prof. Teresy Rabskiej. Stopień doktora habilitowanego uzyskała w 2015 r. na podstawie monografii „Prawny mechanizm prowadzenia polityki rozwoju w zdecentralizowanych strukturach władzy publicznej”.

Z macierzystym wydziałem związana jest nieprzerwanie od zakończenia studiów: od 2002 r. pracowała jako adiunkt, a od 2017 r. zajmuje stanowisko profesora uczelni w Zakładzie Publicznego Prawa Gospodarczego Wydziału Prawa i Administracji UAM. W latach 2016–2020 pełniła funkcję prodziekana ds. studenckich, a następnie – w kadencji 2021–2024 – prodziekana ds. rozwoju i współpracy z otoczeniem.

W jej zainteresowaniach badawczych i dydaktycznych mieszczą się publiczne prawo gospodarcze, prawo pomocy publicznej, polityka spójności (regionalna) Unii Europejskiej, fundusze strukturalne oraz prawne aspekty organizacji systemu ochrony zdrowia. W ostatnich latach Profesor rozwija dodatkowo problematykę zrównoważonego rozwoju w prawie gospodarczym, w tym jego filaru społecznego na rynku finansowym, a także publicznoprawnych aspektów wsparcia podmiotów rynku sportowego oraz strategicznego planowania rozwoju jako formy interwencjonizmu państwowego w gospodarce.

Wśród publikacji autorki znajdują się monografie i prace zbiorowe: „Polityka regionalna w Polsce i w Unii Europejskiej” (2009), współredagowane z Bożeną Popowską „Instrumenty i formy prawne działania administracji gospodarczej” (2009), „Publiczne prawo gospodarcze w orzecznictwie” (wraz z Anną Trelą) oraz wspomniana wyżej rozprawa habilitacyjna „Prawny mechanizm prowadzenia polityki rozwoju w zdecentralizowanych strukturach władzy publicznej” (2014). Wśród najnowszych artykułów wymienić należy współautorski tekst z Aleksandrą Hylą „The Social Pillar of Sustainable Development in the Consumer Credit Market – Does the Trader Turn into a Guardian of Social Values?”, opublikowany w „Ruchu Prawniczym, Ekonomicznym i Socjologicznym” (3/2025). Profesor jest również stałym autorem czasopism prawniczych.

W zakresie projektów badawczych Profesor kierowała m.in. międzynarodowym projektem „Publicznoprawne aspekty udziału sektora MŚP w procesie realizacji strategicznych celów polityki rozwoju” (2020–2021), projektem „Prawne i ekonomiczne aspekty rozwoju elektromobilności” (2017–2019) oraz projektem „Innowacyjne technologie w ochronie zdrowia. Działania państwa na rzecz rozwoju” (2015–2019), a także uczestniczyła jako wykonawca w projekcie „Constitutional barriers to the applicability of private law in the public sector” (2018–2020). W 2024 r. została zakwalifikowana do międzynarodowego projektu badawczego „National Development Planning in Global Public Policy Governance” realizowanego przez National Academy of Public Administration w Waszyngtonie, w którym prezentuje wyniki badań nad strategicznym planowaniem rozwoju jako kreatywnym interwencjonizmem państwa. Wchodzi również w skład zespołu badawczego projektu „GREENSTRAT – publiczne instrumenty wsparcia rozwoju i wdrażania ekoinnowacji”, kierowanego przez dr Justynę Adamską z Poznańskiego Parku Naukowo-Technologicznego Fundacji UAM, finansowanego w ramach Strategicznego Programu „GOSPOSTRATEG XII” Narodowego Centrum Badań i Rozwoju i realizowanego we współpracy UAM oraz Ministerstwa Klimatu i Środowiska.

Profesor utrzymuje stałą współpracę naukową z Universidad CEU San Pablo w Madrycie oraz z Universidad de Alicante w Hiszpanii. Otrzymała indywidualne i zespołowe nagrody JM Rektora UAM za działalność naukową (m.in. w 2015 r. i 2021 r.) oraz za działalność organizacyjną (2019 r.).

Jest członkinią Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Polskiego Stowarzyszenia Prawa Europejskiego oraz Komitetu Redakcyjnego „Ruchu Prawniczego, Ekonomicznego i Socjologicznego”. Zasiada w kapitule konkursu na najlepszą pracę magisterską z zakresu zamówień publicznych powołanej przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych. Przygotowuje ekspertyzy prawne dla Sejmu RP, administracji publicznej oraz podmiotów prywatnych, a także współpracuje z Biurem Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców.

W obszarze kształcenia kadry naukowej Profesor wypromowała w ostatnich latach trzech doktorów. Dr Leszek Sobieski obronił w dniu 22 marca 2021 r. rozprawę „E-zdrowie. Wykorzystanie technologii informacyjnych i komunikacyjnych w celu poprawy jakości usług publicznych w ochronie zdrowia”. Dr Magdalena Jacolik obroniła w grudniu 2023 r. rozprawę „Instrumenty prawne eliminowania barier współpracy terytorialnej na rzecz rozwoju. Perspektywa unijna i krajowa”. Dr Bartłomiej Mikołaj Gawrecki obronił 11 marca 2025 r. rozprawę „Pomoc państwa na rzecz podmiotów rynku sportowego – (nie)przejrzystość relacji pomiędzy państwem a beneficjentami”; stopień nadano 15 kwietnia 2025 r.

Obecnie Profesor sprawuje opiekę promotorską w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM. Jako promotorka prowadzi przewody mgr Aleksandry Hyli (od 2021 r.) – kierowniczki grantu Narodowego Centrum Nauki Preludium 23 (2025–2027) zatytułowanego „Społeczny filar zrównoważonego rozwoju na rynku kredytów konsumenckich – analiza prawna”, laureatki I miejsca w konkursie „Zrównoważony rozwój – Debiut Naukowy 2022” współorganizowanym przez Biuro Jerzego Buzka, która odbyła pobyty badawcze na University of California Davis School of Law (2024) oraz Boston College Law School (2025); mgr. Arkadego Wenerskiego (od 2022 r.), przygotowującego rozprawę z zakresu prawa zamówień publicznych; mgr. Szymona Siudy (od 2025 r.), zajmującego się prawnymi aspektami rozwoju sektora kosmicznego. Pełni również funkcję promotorki pomocniczej w przewodzie mgr. Jakuba Balmowskiego (od 2025 r.), realizowanym w Zakładzie Prawa Finansowego WPiA UAM, dotyczącym problematyki pomocy publicznej w obszarze prawa podatkowego.

Wojciech Piątek  jestprawnikiem, profesorem nauk społecznych w dyscyplinie nauki prawne, zatrudnionym na stanowisku profesora w Zakładzie Postępowania Administracyjnego i Sądowoadministracyjnego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pełni również funkcję kierownika Szkoły Prawa Niemieckiego działającej przy WPiA UAM.

Studia prawnicze ukończył na macierzystym wydziale, a w 2010 r. obronił rozprawę doktorską „Podstawy prawne skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym”, napisaną pod kierunkiem prof. Andrzeja Skoczylasa. W tym samym roku zdał egzamin sędziowski i rozpoczął pracę jako asystent sędziego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu. W 2015 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie monografii „Powaga rzeczy osądzonej wyroku sądu administracyjnego”. Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 11 maja 2020 r. otrzymał tytuł naukowy profesora; w chwili nominacji był uznawany za najmłodszego profesora tytularnego UAM.

W obszarze zainteresowań badawczych Profesora znajdują się postępowanie administracyjne, postępowanie sądowoadministracyjne, egzekucja administracyjna oraz prawo porównawcze, ze szczególnym uwzględnieniem prawa niemieckiego. Jego dorobek istotnie rozwija komparatystykę publicznoprawną między polską a niemiecką doktryną prawa administracyjnego, czego wyrazem jest m.in. współredagowana wraz z prof. Wolfgangiem Kahlem (Uniwersytet w Heidelbergu) monografia „Bedeutung und Zukunft der Kodifikationsidee in Deutschland und Polen” (wyd. Mohr Siebeck, Tybinga 2024).

Do najważniejszych publikacji własnych Profesora należą: „Podstawy skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym” (Wolters Kluwer, Warszawa 2011), „Powaga rzeczy osądzonej wyroku sądu administracyjnego” (C.H. Beck, Warszawa 2015), „Współpraca państw członkowskich UE przy odzyskiwaniu wierzytelności podatkowych” (z Janem Olszanowskim, Wolters Kluwer, Warszawa 2016), „Środki odwoławcze w postępowaniu sądowoadministracyjnym” (w tomie 10 Systemu Prawa Administracyjnego, wspólnie z R. Hauserem i A. Skoczylasem, C.H. Beck, Warszawa 2016) oraz „Przedawnienie w prawie administracyjnym” (Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2018). Profesor publikuje także w czołowych krajowych czasopismach prawniczych, w tym w „Państwie i Prawie”, „Ruchu Prawniczym, Ekonomicznym i Socjologicznym”, „Samorządzie Terytorialnym” oraz „Zeszytach Naukowych Sądownictwa Administracyjnego”, których jest redaktorem tematycznym.

Profesor kieruje projektami badawczymi finansowanymi przez Narodowe Centrum Nauki. W konkursie SONATA BIS 8 uzyskał grant „Zaskarżalność orzeczeń sądów administracyjnych” (nr 2018/30/E/HS5/00421). W konkursie OPUS 24 otrzymał finansowanie projektu „Sędziowie na rozdrożu: pomiędzy niezawisłością sędziowską a open justice” (nr 2022/47/B/HS5/00857; kwota: 1 758 349 zł; okres realizacji: 48 miesięcy). Jest również kierownikiem grantu PRELUDIUM BIS 2 „Normatywne sposoby budowania zaufania jednostek do sądów administracyjnych” (nr 2020/39/O/HS5/00660) oraz wcześniejszego projektu „Nadzór administracyjny nad sądami i sędziami”. Uczestniczył ponadto w projekcie „Simplifications in administrative proceedings” finansowanym przez Międzynarodowy Fundusz Wyszehradzki.

W ramach współpracy międzynarodowej Profesor odbył liczne pobyty badawcze w niemieckich ośrodkach prawniczych. W 2017 r. realizował stypendium DAAD na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie (lipiec–wrzesień), a w 2018 r. – stypendium Bayerisches Hochschulzentrum für Mittel-, Ost- und Südosteuropa na Uniwersytecie Ludwika Maksymiliana w Monachium. W 2018 r. przebywał także w Oxford University. Aktywnie współpracuje z Uniwersytetem Ruprechta i Karola w Heidelbergu – w semestrze zimowym 2026/27 wspólnie z prof. Wolfgangiem Kahlem organizuje tam prawnoporównawczy projekt akademicki. Wcześniej, w 2016 r., otrzymał Stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnego młodego naukowca.

Profesor jest członkiem Research Network for Administrative Science (ReNEUAL) oraz Komitetu Redakcyjnego „Bratislava Law Review” (wyd. Wydział Prawa Comenius University w Bratysławie). Pełni funkcję redaktora tematycznego „Zeszytów Naukowych Sądownictwa Administracyjnego”. Działał także jako ekspert Narodowego Centrum Nauki przy ocenie projektów badawczych.

Łączy działalność akademicką z praktyką sądowo-administracyjną – jest starszym specjalistą w Biurze Orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdzie zajmuje się pracą koncepcyjną, badaniem jednolitości orzecznictwa oraz wspieraniem rozstrzygania szczególnie skomplikowanych problemów prawnych. Sporządził kilkanaście recenzji w przewodach awansowych (profesorskich, habilitacyjnych i doktorskich). Prowadził również szkolenia z zakresu prawa i postępowania administracyjnego dla organów administracji publicznej, m.in. Komisji Nadzoru Finansowego, Ministerstwa Infrastruktury, Ministerstwa Środowiska oraz Urzędu Patentowego.

W zakresie kształcenia kadry naukowej Profesor wypromował dotychczas trzech doktorów. Dr Janusz Wilczyński obronił 11 lipca 2023 r. rozprawę „Sądowoadministracyjne postępowania szczególne”. Dr Igor Gontarz obronił 4 marca 2025 r. rozprawę „Kontrola systemów automatycznego decydowania stosowanych w postępowaniu administracyjnym”, a stopień doktora w dyscyplinie nauki prawne został mu nadany przez Radę Naukową Dyscypliny WPiA UAM. Promotorstwo dr Zuzanny Stawińskiej w przewodzie dotyczącym rozprawy „Odwołalność czynności procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym” (UAM, Wydział Prawa i Administracji) wskazywane jest w materiałach dotyczących osób, które uzyskały stopień doktora na WPiA UAM.

Obecnie Profesor sprawuje opiekę promotorską w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM. Wśród bieżących przewodów znajduje się rozprawa mgr. Piotra Ostrowskiego „Normatywne sposoby budowania zaufania jednostek do sądów administracyjnych”, realizowana w ramach grantu NCN PRELUDIUM BIS 2 (nr 2020/39/O/HS5/00660), którego Profesor jest kierownikiem; mgr Ostrowski odbył pobyty naukowo-badawcze m.in. na Uniwersytecie Rennes 1 (od lutego 2022 r., Institut du Droit Public et de la Science Politique) oraz na Uniwersytecie Kopenhaskim (wrzesień 2021 r.).

Szymon Matuszewski jest prawnikiem i biologiem – profesorem nauk ścisłych i przyrodniczych w dyscyplinie nauki biologiczne. Tytuł profesora otrzymał na podstawie postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 16 czerwca 2025 r. Stanowi rzadki w polskiej nauce przykład badacza łączącego formalne kompetencje dwóch dziedzin: prawa i biologii. Ukończył prawo na Wydziale Prawa i Administracji UAM oraz biologię na Wydziale Biologii tej samej uczelni. W 2004 r. uzyskał stopień doktora nauk prawnych na podstawie rozprawy „Pamięć pisma”, przygotowanej pod kierunkiem prof. Mirosława Owoca. W 2013 r. habilitował się w dyscyplinie biologia na podstawie cyklu publikacji dotyczących sukcesji owadów na zwłokach świni domowej w różnych typach lasów i jej wykorzystania w entomologii sądowej.

Profesor jest zatrudniony na Wydziale Prawa i Administracji UAM i pełni funkcję kierownika Pracowni Kryminalistyki WPiA UAM. Prowadzi laboratorium badawcze w Centrum Zaawansowanych Technologii UAM, gdzie skupia interdyscyplinarny zespół biologów i prawników zajmujących się kryminalistyką oraz entomologią sądową.

W obszarze jego zainteresowań badawczych znajdują się: sukcesja stawonogów na zwłokach kręgowców, opracowywanie forensycznych modeli rozwojowych owadów nekrofagicznych, konkurencja i kooperacja między owadami padlinożernymi, agregacje larwalne i termogeneza w żerujących skupiskach, statystyczne metody szacowania wieku śladów entomologicznych oraz kalibracja oszacowań na podstawie cech morfometrycznych owadów. Profesor prowadzi również badania nad jakością pracy biegłych sądowych oraz nad ekspertyzą dokumentów (badanie pisma ręcznego).

Jego dorobek publikacyjny obejmuje prace w czołowych międzynarodowych czasopismach z zakresu nauk sądowych i entomologii, m.in. „Forensic Science International”, „International Journal of Legal Medicine”, „Scientific Reports”, „Current Zoology”, „Journal of Forensic Sciences”, „Forensic Science, Medicine and Pathology”, „Insect Science”, „Medical and Veterinary Entomology”, „Frontiers in Zoology” oraz „Science & Justice”. Do najważniejszych artykułów należą m.in.: „Insect succession and carrion decomposition in selected forests of Central Europe. Part 3” (Forensic Science International 2011), „Effect of body mass and clothing on decomposition of pig carcasses” (International Journal of Legal Medicine 2014), „Size at emergence improves accuracy of age estimates in forensically-useful beetle Creophilus maxillosus L.” (Scientific Reports 2018, z K. Frątczak-Łagiewską), „Pigs vs people: the use of pigs as analogues for humans in forensic entomology and taphonomy research” (International Journal of Legal Medicine 2020, z M.J.R. Hallem, G. Moreau, K.G. Schoenlym, A.M. Tarone i M.H. Villetem), „Heat production in a feeding matrix formed on carrion by communally breeding beetles” (Frontiers in Zoology 2021, z A. Mądrą-Bielewicz), „Competition of insect decomposers over large vertebrate carrion: Necrodes beetles (Silphidae) vs blow flies (Calliphoridae)” (Current Zoology 2022, z A. Mądrą-Bielewicz), a także dwuczęściowa praca „Field validation of post-mortem interval estimation based on insect development” (Forensic Science International 2024 i 2025).

Profesor kierował kilkoma projektami badawczymi finansowanymi przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Narodowe Centrum Nauki. Były to m.in.: projekt „Sukcesja stawonogów (Arthropoda) na zwłokach świni domowej (Sus scrofa domestica) w wybranych typach środowisk leśnych – badania z dziedziny entomologii sądowej” (nr 2 P04C 104 29, MNiSW); projekt MNiSW „Iuventus Plus” pt. „Modele zależności czasu pojawienia się na zwłokach od temperatury otoczenia dla najważniejszych gatunków owadów przydatnych do ustalania czasu śmierci” (nr IP 2010 025170); projekt NCN „Wpływ wagi i ubioru zwłok na ich rozkład, zasiedlanie przez owady oraz rozwój stadiów larwalnych wybranych gatunków wskaźnikowych. Walidacja entomologicznych metod ustalania czasu śmierci” (nr N N303800940); drugi grant MNiSW „Iuventus Plus” pt. „Szacowanie czasu pojawienia się na zwłokach na podstawie temperatury otoczenia dla owadów wykorzystywanych do ustalania czasu śmierci” (nr IP2011 034671); projekt NCN „Rozwój, agregacje larw oraz atraktanty chrząszcza nekrofagicznego z gatunku Necrodes littoralis (Linnaeus, 1758) (Silphidae)” (nr 2016/21/B/NZ8/00788).

Profesor jest członkiem European Association for Forensic Entomology (EAFE), regularnie biorącym udział w corocznych zjazdach tego towarzystwa. Pełni funkcję zastępcy redaktora naczelnego czasopisma „Forensic Science International”. Od 2008 r. wykonuje ekspertyzy z zakresu badań śladów entomologicznych oraz ekspertyzy dokumentów na zlecenie organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości jako biegły sądowy. Prowadzi zajęcia dydaktyczne z kryminalistyki, oceny dowodów oraz entomologii sądowej.

W obszarze kształcenia młodej kadry Profesor wypromował w ciągu ostatnich pięciu lat kilkoro doktorów. Dr Katarzyna Frątczak-Łagiewska obroniła w 2021 r. rozprawę dotyczącą modeli rozwoju chrząszcza nekrofagicznego Creophilus maxillosus w przewodzie na Wydziale Biologii UAM. Dr Jagoda Dzida obroniła w 2022 r. rozprawę „Klasyfikowanie pisma ręcznego według jego typu” na Wydziale Prawa i Administracji UAM. Dr Marta Nawrocka-Świętkowiak obroniła pracę zatytułowaną „Intersubiektywność badań śladów kryminalistycznych”, dotyczącą jakości opinii biegłych sądowych w procesach karnych, w przewodzie na WPiA UAM. Dr Joanna Gruszka obroniła 1 grudnia 2023 r. (stopień nadany 15 grudnia 2023 r.) rozprawę „Modele rozwoju oraz agregacje larwalne chrząszcza nekrofagicznego z gatunku Necrodes littoralis L. (Staphylinidae: Silphinae)” na Wydziale Biologii UAM. Dr Mateusz Ignaszak obronił rozprawę „Profil kognitywny eksperta kryminalistyki” na WPiA UAM, dotyczącą m.in. analizy zdolności poznawczych biegłych w zakresie porównywania śladów daktyloskopijnych i pisma ręcznego.

Obecnie Profesor sprawuje opiekę nad troje doktorantami. Mgr Jędrzej Wydra (doktorant od października 2020 r., Pracownia Kryminalistyki WPiA UAM) przygotowuje pracę dotyczącą metod statystycznych w szacowaniu wieku śladów entomologicznych; jest współautorem prac publikowanych m.in. w „Forensic Science Research” i „Science & Justice”. Mgr Natalia Lis (doktorantka w Szkole Doktorskiej Szkoły Nauk Przyrodniczych UAM) prowadzi badania nad konkurencją, kooperacją i efektami rodzicielskimi w agregacjach larwalnych Necrodes littoralis; jej dorobek obejmuje m.in. publikacje w „Insect Science” i „Medical and Veterinary Entomology”. Mgr Wojciech Szyk (doktorant w Szkole Doktorskiej Szkoły Nauk Przyrodniczych UAM) pracuje nad zagadnieniami entomologii sądowej i jest współautorem prac dotyczących m.in. Thanatophilus sinuatus.

Barbara Janusz-Pohl jest polską prawniczką, doktorem habilitowanym nauk prawnych, profesorem uczelni na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Zatrudniona jest w Zakładzie Postępowania Karnego Wydziału Prawa i Administracji UAM. Stopień doktora uzyskała w 2008 r. na podstawie rozprawy poświęconej immunitetom w polskim postępowaniu karnym (opublikowanej następnie pod tytułem „Immunities in Polish Criminal Proceedings”). W 2017 r. Wydawnictwo Naukowe UAM wydało jej rozprawę habilitacyjną „Formalization and Conventionalization of Acts in Polish Criminal Proceedings”, a stopień doktora habilitowanego nadała jej w 2018 r. Rada Naukowa UAM. Od 2018 r. zajmuje stanowisko profesora uczelni.

W obszarze jej zainteresowań badawczych znajdują się: procedura karna (w tym warunki umarzania postępowań, problematyka immunitetów oraz formalizacja i konwencjonalizacja czynności karnoprocesowych), prawo postępowań dyscyplinarnych, postępowanie w sprawach o wykroczenia, międzynarodowe standardy wymiaru sprawiedliwości karnej (zwłaszcza standardy EKPC wynikające z art. 3 i 5 oraz odpowiedzialność przed międzynarodowymi trybunałami karnymi), ściganie przestępstw na tle seksualnym, system odpowiedzialności nieletnich oraz – w wymiarze teoretycznym – wybrane zagadnienia ogólnej teorii prawa i praworządności w kontekście rzetelnego procesu. Istotnym nurtem jej prac jest komparatystyka systemów sprawiedliwości karnej, w tym sprawiedliwości dla nieletnich, oraz praktyki mediacyjne w postępowaniu karnym w ujęciu polsko-węgierskim i europejskim.

W dorobku Profesor znajdują się liczne publikacje krajowe i międzynarodowe. Jest m.in. redaktorką naukową monografii „Juvenile Justice Systems: Poland, Brazil, Portugal” (Peter Lang, 2021) oraz autorką zawartego w niej komparatystycznego rozdziału „Analysis of Juvenile Justice Systems – Typologies and Perspective of Development Prospects”. Pełni funkcję redaktorki serii wydawniczej „IUS, LEX et RES PUBLICA” w wydawnictwie Peter Lang. Pod jej redakcją ukazała się także monografia „Mediation in Court Proceedings. Polish-Hungarian Research Platform 2022” (Wydawnictwo Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości, Warszawa 2024).

W ramach współpracy międzynarodowej Profesor była w latach 2018–2020 badaczką w grupie MCO East–West International Research Group działającej w strukturze Dikastai Centre for Transdisciplinary Research on Judges and Courts UAM, w projekcie poświęconym kompetencji moralnej, demokratycznym rządom prawa i edukacji prawniczej. W ramach Polish-Hungarian Research Platform uczestniczyła w pierwszej edycji projektu poświęconego wzajemnemu uznawaniu decyzji sądowych w sprawach karnych (2021), a w drugiej edycji (2022) była kierowniczką zespołu zajmującego się problematyką mediacji w postępowaniu sądowym; w skład zespołu wchodzili m.in. prof. Ádám Rixer i dr Katarzyna Zombory. Współpraca polsko-węgierska została zwieńczona finalną konferencją w Budapeszcie w listopadzie 2022 r. oraz dwujęzyczną publikacją łączącą perspektywę polskiego i węgierskiego porządku prawnego. Od grudnia 2021 r. Profesor współkieruje – wraz z prof. Daniele Vicolim z Uniwersytetu Bolońskiego – międzynarodową platformą badawczą „Effective Justice – International and Comparative Approaches”, współfinansowaną przez Uniwersytet Boloński; w pierwszej edycji projektu uczestniczyło ok. 24 badaczy z kilkunastu europejskich uczelni, a od 2025 r. trwa edycja druga (we współpracy m.in. z Rey Juan Carlos University i UNIE University).

W zakresie pobytów zagranicznych Profesor odbyła m.in. staże naukowe w Liège (2005, 2013), Rennes (2007), Bordeaux (2017), a także liczne wizyty badawcze we Włoszech (Bolonia, Trydent, Salerno, Rzym, Urbino), w Niemczech (2018–2022), w Portugalii (Lizbona 2019), Brazylii (2019–2022), Estonii (Tallinn 2022), Hiszpanii (2023), Chorwacji (Zagrzeb 2024). W roku akademickim 2020/2021 była Visiting Professor na Suleyman Demirel University w Ałmaty (Kazachstan), gdzie prowadziła wykłady z International Criminal Law w ramach Faculty of Law and Social Sciences; była również członkiem Advisory Board tej uczelni. Aktywnie uczestniczy w międzynarodowych konferencjach naukowych, w tym we wspomnianej finalnej konferencji „Mediation in Court Proceedings” w Budapeszcie (20–22 listopada 2022 r.).

W zakresie funkcji uczelnianych Profesor pełniła rolę rzecznika dyscyplinarnego ds. studentów UAM (2008–2020), a następnie rzecznika dyscyplinarnego ds. nauczycieli akademickich UAM (2020–2025). Jest kierowniczką Kliniki Prawa – Laboratorium WPiA UAM, jednostki pomocniczej Wydziału, która koordynuje sekcje merytoryczne kliniki (sekcję prawa cywilnego, karnego, publicznego oraz sekcję międzynarodową) i organizuje wsparcie dydaktyczne dla studentów. Profesor jest również ekspertem ad hoc Biura Analiz Sejmowych (od 2009 r.) oraz ekspertem Szkoły Policji w Pile (od 2011 r.). Od 2023 r. zasiada w Global Legal Advisory Council of Restorative Justice International. Profesor otrzymała w latach 2008–2020 łącznie dwanaście zespołowych nagród Rektora UAM za działalność organizacyjną.

W zakresie dydaktyki prowadzi wykłady i seminaria z postępowania karnego, postępowania w sprawach o wykroczenia oraz wykłady anglojęzyczne („Principles of Criminal Procedure – Polish Perspective”, „Legal Acts in Criminal Proceedings: Conceptual, Theoretical and Practical Approaches”), a także zajęcia dla doktorantów Szkoły Doktorskiej UAM („Modele postępowań dyscyplinarnych w szkolnictwie wyższym”).

W obszarze kształcenia kadry naukowej Profesor wypromowała dotychczas dr Dominikę Gabrielę Boniecką-Hakobyan, której przewód doktorski toczył się na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego. Postępowanie zostało wszczęte 29 marca 2019 r. i zakończone 13 grudnia 2024 r. nadaniem stopnia doktora w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie nauki prawne, na podstawie rozprawy „Znaczenie dowodu poszlakowego dla ustaleń faktycznych sądu karnego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym”.

Obecnie Profesor sprawuje opiekę naukową nad doktorantami. Promotorstwo dotyczy przewodu mgr Moniki Horny-Cieślak (Rzeczniczki Praw Dziecka, adwokatki) – rozprawy dotyczącej instytucji kuratora procesowego w procedurze karnej z perspektywy zabezpieczenia interesów małoletniego pokrzywdzonego. Mgr Michał Wawrzyńczak jest doktorantem w Zakładzie Postępowania Karnego WPiA UAM oraz na Uniwersytecie Bolońskim w trybie co-tutelle; przygotowuje rozprawę z zakresu europejskiego nakazu aresztowania i jest opiekunem sekcji międzynarodowej Kliniki Prawa WPiA UAM. Mgr Adrian Kaczmarek jest doktorantem w Zakładzie Prawa Międzynarodowego i Organizacji Międzynarodowych WPiA UAM, którego badania koncentrują się na prawie międzynarodowym i europejskim oraz prawach człowieka; uczestniczy w platformie badawczej „Effective Justice” oraz w projekcie „Constitutive Rules” i odbył staże badawcze na Uniwersytecie Bolońskim (maj 2024) i w Urbino (listopad 2024).

Audrey Lebois jest francuską prawniczką, maître de conférences z habilitacją do kierowania badaniami naukowymi (HDR), specjalizującą się w prawie prywatnym i naukach kryminalnych, ze szczególnym uwzględnieniem prawa własności intelektualnej. Pracuje na Wydziale Prawa i Nauk Politycznych (Faculté de Droit et Sciences Politiques) Nantes Université, gdzie jest członkiem Institut de recherche en droit privé (IRDP, jednostka badawcza UR-1166).

Stopień doktora uzyskała w 2001 r. na Uniwersytecie w Nantes na podstawie rozprawy poświęconej prawu najmu autorów i podmiotów praw pokrewnych. Rozprawa ta została opublikowana w prestiżowej serii „Bibliothèque de droit privé” wydawnictwa LGDJ (t. 429, 2004) pod tytułem Le droit de location des auteurs et des titulaires de droits voisins. Następnie uzyskała habilitację do kierowania badaniami naukowymi (HDR).

W obszarze jej zainteresowań badawczych znajdują się prawo własności intelektualnej i prawo cywilne, ze szczególnym uwzględnieniem prawa autorskiego, praw pokrewnych, prawa wydawców prasowych oraz cyfrowych aspektów ochrony twórczości. W centrum jej refleksji znajdują się m.in. ochrona prawnoautorska w środowisku cyfrowym, prawa pokrewne wydawców prasowych w relacji z platformami internetowymi (Google), legitymacja własności intelektualnej w nowym otoczeniu technologicznym, status prawny twórczości generowanej maszynowo (roboty dziennikarskie, sztuczna inteligencja), problematyka zwalczania piractwa internetowego w połączeniu z ochroną danych osobowych, a także kwestie szczegółowe – jak choćby konserwacja i restauracja dzieł sztuki w świetle prawa autorskiego czy specjalny użytek wieczysty współmałżonka pozostającego przy życiu w przypadku rzeźby.

Dr Lebois jest autorką i współautorką licznych publikacji. Wśród prac książkowych i rozdziałów monograficznych wymienić należy m.in.: Le droit de location des auteurs et des titulaires de droits voisins (LGDJ, Bibliothèque de droit privé, t. 429, 2004), Fiches de droit de la propriété intellectuelle (wspólnie z Jean-Pierre Clavierem, Ellipses; wydania 2021/2022 i 2025), opracowanie Le droit de reproduction (Juris-Classeur Propriété littéraire et artistique, fasc. 1246, dernière éd. juill. 2019), rozdział Las excepciones al derecho de autor en materia publicitaria w pracy zbiorowej Publicidad y derechos de autor en algunos países de Europa (red. M.Á. Encabo Vera, R. Rolli, Aracne editrice, 2015) oraz tekst Droit d’auteur et corps humain : le corps humain comme support d’une œuvre de l’esprit w księdze pamiątkowej Mélanges en l’honneur du professeur André Lucas (LexisNexis, 2014). Prowadzi też cykliczne kroniki miesięczne w czasopiśmie L’Essentiel de la Propriété Intellectuelle (Lextenso). Wśród jej artykułów znajdują się m.in.: Google et le droit voisin des éditeurs de presse („Recueil Dalloz” 2019, nr 37, kronika, s. 2053), La légitimité du nouveau droit voisin de l’éditeur de presse (referat wygłoszony 10 października 2019 r. na kolokwium JUSPI „Légitimité de la propriété intellectuelle” w Nantes), Quelle protection juridique pour les créations des robots journalistes ? („Communication, Commerce électronique”, styczeń 2015), Lutte contre la contrefaçon et données personnelles („Dalloz IP/IT”, luty 2018, s. 107) oraz La conservation-restauration des oeuvres d’art confrontée au droit d’auteur („Propriétés intellectuelles”, IRPI, nr 84, lipiec 2022, s. 27).

Dr Lebois bierze aktywny udział w krajowych i międzynarodowych konferencjach oraz seminariach. Wśród potwierdzonych wystąpień znajdują się m.in.: kolokwium JUSPI poświęcone legitymacji własności intelektualnej (Nantes, październik 2019), dzień studyjny IRDP „Actualité législative en droit de la propriété intellectuelle et droit du numérique” (Nantes, marzec 2019, referat o prawie pokrewnym wydawców prasowych), dzień studyjny IRDP poświęcony reformie prawa zobowiązań (Nantes, wrzesień 2016, referat L’exécution forcée en nature), kolokwium IRDP Protéger la forme des produits (wrzesień 2015) oraz konferencja zorganizowana z okazji 30-lecia DEA/Master Droit de la Propriété Intellectuelle IRDP Nantes (grudzień 2025).

W zakresie funkcji uczelnianych i organizacyjnych dr Lebois przez siedem lat – od stycznia 2019 r. – pełniła funkcję wicedyrektorki (directrice adjointe) IRDP Nantes Université; w 2025 r. zakończyła pełnienie tej funkcji ze względów osobistych, przekazując obowiązki Anne Daillant, pozostając jednak nadal członkiem IRDP. Od września 2022 r. kieruje studiami magisterskimi Justice, procès et procédures w Nantes Université (na poziomie M1 wraz z Isabelle Després). Pełni również funkcję dyrektorki dyplomu uniwersyteckiego (DU) z prawa własności intelektualnej oraz współpracuje w organizacji Master 2 Magistrature. W latach 2013–2015 była ekspertką HCERES (Haut Conseil de l’évaluation de la recherche et de l’enseignement supérieur) ds. ewaluacji programów kształcenia. Wcześniej, w okresie 2016–2022, prowadziła program przygotowujący do egzaminów Krajowej Szkoły Sędziowskiej (ENM) we współpracy z Sciences Po, ENS i Uniwersytetem Rennes 1. Od lutego 2021 r. jest członkinią Rady Szkoły Doktorskiej Droit et Science Politique (DSP), a od grudnia 2021 r. – członkinią Rady Akademickiej Nantes Université.

Dr Lebois pełniła funkcję promotor pomocniczej zagranicznej w przewodzie doktorskim dr Michaliny Marii Kowali, obronionym w 2024 r. w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM, na podstawie rozprawy „The press publishers’ rights in the European Union. Safeguards for access to information and media pluralism” (opublikowanej następnie przez wydawnictwo Routledge w 2025 r. pod tytułem Publishers’ Rights and Copyright Law: Safeguarding Access to Information and Media Pluralism). Współpraca naukowa odbywała się w trybie co-direction między Wydziałem Prawa i Administracji UAM a IRDP Nantes Université i była finansowana m.in. ze stypendium rządu francuskiego (2023–2024). W ramach tej współpracy dr Kowala odbyła pobyty badawcze w Nantes Université w latach 2023, 2024 i 2025. Wkład dr Lebois jako promotorki pomocniczej dotyczył obszaru europejskiego prawa własności intelektualnej i praw pokrewnych wydawców prasowych – tematyki ściśle związanej z jej własnym profilem badawczym (m.in. artykuł Google et le droit voisin des éditeurs de presse, Dalloz 2019).

Jacques Petit jest francuskim prawnikiem, profesorem prawa publicznego (professeur de droit public) na Université de Rennes (Francja). Pracuje na Wydziale Prawa i Nauk Politycznych (Faculté de Droit et de Science Politique) tej uczelni, w ramach Institut du Droit Public et de la Science Politique (IDPSP), gdzie głównym kierunkiem jego prac jest tematyka „Santé et Responsabilité” (zdrowie i odpowiedzialność).

W obszarze jego zainteresowań naukowych znajdują się: ogólne prawo administracyjne, prawo administracyjne dóbr publicznych, problematyka policji administracyjnej i sankcji administracyjnych, postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, odpowiedzialność administracji oraz prawo intertemporalne (przejściowe) w prawie publicznym. Prowadzi również refleksję teoretyczno-prawną nad strukturą francuskiego dualizmu sądowniczego oraz nad relacją między Conseil d’État a władzą wykonawczą.

W dorobku Profesora znajdują się klasyczne dla francuskiej doktryny prawa administracyjnego monografie i podręczniki. Rozprawą doktorską Profesora było studium poświęcone konfliktom praw w czasie w wewnętrznym prawie publicznym, opublikowane w klasycznej formie w LGDJ pod tytułem Les conflits de lois dans le temps en droit public interne (LGDJ, 2002, ze wstępem prof. Jacques’a Moreau). Wspólnie z Gweltazem Eveillardem jest autorem monografii L’ouvrage public (LexisNexis, 2. wydanie 2021; pierwsze wydanie 2009/2010 w wydawnictwie Litec). Razem z Pierre-Laurentem Frierem napisał wielokrotnie wznawiany podręcznik akademicki Droit administratif (kolejne wydania w LGDJ w latach 2006–2025; 17. wydanie ukazało się w roku akademickim 2023/2024). Profesor jest również redaktorem tomu Droit administratif et administration (La Documentation française, wyd. 2008 i wcześniejsze 1998), współredaktorem (z Jean-Jacques’em Bienvenu i Benoît Plessixem) monografii La constitution administrative de la France (Dalloz, 2012), a także redaktorem księgi pamiątkowej Les collectivités locales : mélanges en l’honneur de Jacques Moreau (Economica, 2002). W 2025 r. ukazał się pod jego współredakcją tom La police administrative (akta dorocznego kolokwium AFDA z 6–7 czerwca 2024 r., wyd. AFDA / LGDJ).

Profesor jest autorem rozdziałów w pracach zbiorowych, m.in. La police administrative w Traité de droit administratif (Dalloz, 2011), La police administrative w Les Controverses en droit administratif (Dalloz, 2017), Le principe de légalité des infractions et la répression disciplinaire administrative w księdze pamiątkowej Long cours – Mélanges en l’honneur de Pierre Bon (2014) oraz Droit transitoire et terminologie w pracy zbiorowej Repenser le droit transitoire (2010). Prowadził również stałe kroniki prawa administracyjnego we francuskim periodyku „La Semaine Juridique” (JCP) w latach 1996–2000. Publikuje w czołowych francuskich czasopismach prawniczych, w tym w „Revue du Droit Public” (RDP), gdzie zamieścił m.in. artykuł L’Administration face au silence (2012).

W obszarze działalności w zrzeszeniach naukowych Profesor aktywnie uczestniczy w pracach Association française pour la recherche en droit administratif (AFDA) – stowarzyszenia założonego w 2006 r., które zrzesza badaczy francuskiego prawa administracyjnego. Bierze udział w dorocznych kolokwiach AFDA jako prelegent (m.in. La police administrative, Nicea, 6 czerwca 2024) oraz jako przewodniczący sesji (np. 11. kolokwium AFDA Les méthodes en droit administratif); jest również współredaktorem aktów pokolokwialnych tego stowarzyszenia.

Profesor posiada bogate doświadczenie w kształceniu kadry naukowej. Według bazy theses.fr był promotorem dziewięciu rozpraw doktorskich, recenzentem (rapporteur) czternastu, przewodniczącym jury siedmiu i członkiem (examinateur) jury w dwudziestu pięciu postępowaniach doktorskich. Prowadzi zajęcia z zakresu ogólnego prawa administracyjnego, prawa dóbr publicznych oraz postępowania administracyjnego.

Profesor utrzymuje aktywną współpracę naukową z Wydziałem Prawa i Administracji UAM w Poznaniu. W maju 2023 r. wygłosił w Poznaniu serię wykładów: 10 maja 2023 r. zaprezentował wykład Appeal and appeal in cassation in French administrative law (w jęz. angielskim), 11 maja 2023 r. – wykład Reasons for the separation of the administrative justice from ordinary courts in France / The reasons for jurisdictional dualism in France (w jęz. angielskim), a 12 maja 2023 r. – wykład Wprowadzenie do francuskiego prawa publicznego / Introduction au droit public français. W dniach 23–24 listopada 2023 r. uczestniczył w międzynarodowym kolokwium organizowanym przez UAM, zatytułowanym „The role of the Supreme Administrative Courts in a comparative perspective”, gdzie wystąpił z referatem The relationship between the Council of State and the executive power.

W ramach Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM prof. Jacques Petit uczestniczy w opiece naukowej nad mgr. Piotrem Ostrowskim, doktorantem w Zakładzie Postępowania Administracyjnego i Sądowoadministracyjnego WPiA UAM, przygotowującym rozprawę „Normatywne sposoby budowania zaufania jednostek do sądów administracyjnych”. Promotorem głównym przewodu jest prof. dr hab. Wojciech Piątek (UAM). Mgr Ostrowski odbywał pobyty naukowo-badawcze na Uniwersytecie Rennes 1 (w Institut du Droit Public et de la Science Politique) od lutego 2022 r., co stanowiło podstawę do nawiązania trwałej współpracy naukowej między obiema jednostkami w obszarze komparatystyki polskiego i francuskiego prawa administracyjnego.

Geografia społeczno-ekonomiczna i gospodarka przestrzenna

Prof. dr hab. Paweł Churski jest profesorem Wydziału Geografii Społeczno-Ekonomicznej i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie pełni również funkcję dziekana. Związany zawodowo z Zakładem Studiów Regionalnych i Lokalnych, od lat należy do grona badaczy współkształtujących polską i europejską myśl w obszarze geografii społeczno-ekonomicznej oraz polityki rozwoju regionalnego.

W centrum jego zainteresowań naukowych pozostają zagadnienia z pogranicza geografii ekonomicznej, polityki publicznej i studiów regionalnych. Profesor Churski zajmuje się przede wszystkim mechanizmami rozwoju regionalnego i lokalnego, polityką regionalną oraz polityką spójności Unii Europejskiej, a także procesem terytorializacji polityk rozwoju. Szczególne miejsce w jego dorobku zajmują badania nad wewnętrznymi peryferiami (inner peripheries) – obszarami, które mimo formalnego usytuowania w sercu europejskiej przestrzeni gospodarczej doświadczają trwałych deficytów rozwojowych. W ostatnich latach jego refleksja naukowa konsekwentnie zwraca się ku analizie przestrzennych i regionalnych konsekwencji pandemii SARS-CoV-2 oraz wynikającym z niej wyzwaniom dla europejskiej polityki spójności.

Dorobek publikacyjny profesora obejmuje zarówno monografie krajowe, jak i prace wydawane w prestiżowych wydawnictwach międzynarodowych. Pod jego redakcją – wspólnie z prof. Tomaszem Kaczmarkiem – ukazała się w 2022 roku w wydawnictwie Springer obszerna monografia Three Decades of Polish Socio-Economic Transformations. Geographical Perspectives (Economic Geography Series, ss. 578), będąca syntezą trzech dekad przemian społeczno-gospodarczych w Polsce widzianych przez pryzmat geografii. Jest również współautorem przygotowywanej w Springerze monografii Inner Peripheries in the New Conditions of Cohesion Post-SARS-CoV-2: Recommendations for European Cohesion Policy, prezentującej wyniki badań nad trajektoriami rozwoju obszarów peryferyjnych w okresie post-pandemicznym oraz formułującej rekomendacje dla europejskiej polityki spójności. W krajowym obiegu naukowym istotne miejsce zajmuje natomiast współautorska monografia Teoretyczny i praktyczny wymiar polityki rozwoju zorientowanej terytorialnie (Studia KPZK PAN, t. 9/211, 2020), przygotowana wspólnie z Tomaszem Herodowiczem, Barbarą Konecką-Szydłowską i Robertem Perdałem. Jego artykuły naukowe regularnie ukazują się w czasopismach indeksowanych w bazach Scopus i Web of Science.

Aktywność badawcza profesora znajduje wyraz w kierowaniu dużymi projektami naukowymi. Obecnie realizuje grant Narodowego Centrum Nauki pt. „Trajektorie i wyzwania rozwoju wewnętrznych peryferii w nowych uwarunkowaniach spójności post SARS-CoV-2″ (2021–2025), funkcjonujący także pod akronimem RECORU. Projekt łączy perspektywę teoretyczną z empirycznym badaniem wzorców zmian społeczno-gospodarczych w wybranych regionach peryferyjnych Europy i ma na celu sformułowanie konkretnych rekomendacji dla polityki spójności w okresie powychodzenia z kryzysu pandemicznego.

Działalność prof. Churskiego ma wyraźnie międzynarodowy charakter. Profesor utrzymuje stałą współpracę z czołowymi europejskimi ośrodkami badawczymi zajmującymi się polityką regionalną i polityką spójności UE, a wyniki swoich badań prezentuje na najważniejszych konferencjach geograficznych w Europie. Uczestniczył między innymi w 9. Kongresie EUGEO „Geography for our common future”, który odbył się na Uniwersytecie w Barcelonie w dniach 4–7 września 2023 roku – jednym z kluczowych wydarzeń skupiających środowisko geografów europejskich.

Istotny wymiar pracy profesora stanowi kształcenie młodej kadry naukowej. Pod jego promotorską opieką w styczniu 2025 roku stopień doktora uzyskał dr Patryk Kaczmarek, którego rozprawa pt. „Wyzwania terytorializacji polityki rozwoju województwa wielkopolskiego związane z adaptacją i łagodzeniem zmian klimatu” została zrecenzowana przez prof. dr. hab. Marka Degórskiego (PAN), dr hab. Aleksandrę Nowakowską, prof. UŁ, oraz dr. hab. Arkadiusza Ptaka, prof. PAN. Obecnie profesor sprawuje opiekę naukową nad mgr Martyną Burchardt, przygotowującą rozprawę doktorską poświęconą relacjom między statusem kobiet a dynamiką rozwoju społeczno-gospodarczego polskich regionów. Praca ta wprowadza perspektywę gender do polskich badań nad rozwojem regionalnym i stanowi przykład poszerzania klasycznej problematyki geografii ekonomicznej o nowe nurty interpretacyjne. Profesor Churski pełni również funkcję promotora w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM.

W ramach działalności dydaktycznej prowadzi wykłady i seminaria z zakresu geografii ekonomicznej, polityki regionalnej i polityki spójności Unii Europejskiej, analizy przestrzennej zjawisk społeczno-gospodarczych oraz terytorializacji polityk rozwoju. Jego zajęcia łączą pogłębioną refleksję teoretyczną z odniesieniami do praktyki planistycznej i programowania rozwoju regionalnego.

Dorobek naukowy profesora został doceniony przez społeczność akademicką Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. W 2023 roku otrzymał Nagrodę Zespołową I stopnia JM Rektora UAM za współredakcję monografii Three Decades of Polish Socio-Economic Transformations, wydanej w Springerze w 2022 roku. Wcześniej, w 2021 roku, został wyróżniony Nagrodą Zespołową I stopnia JM Rektora UAM za współautorstwo monografii Teoretyczny i praktyczny wymiar polityki rozwoju zorientowanej terytorialnie (Studia KPZK PAN, 2020). Obie nagrody potwierdzają wysoką jakość i znaczenie publikacji powstałych przy jego udziale dla polskiej i międzynarodowej geografii społeczno-ekonomicznej.

W działalności prof. Pawła Churskiego wyjątkowo dobrze widoczne jest połączenie kilku ról: badacza prowadzącego ambitne projekty międzynarodowe, redaktora monografii wydawanych przez czołowe światowe oficyny naukowe, organizatora życia akademickiego jako dziekan jednego z największych w Polsce wydziałów zajmujących się geografią społeczno-ekonomiczną, a także promotora i mentora kolejnego pokolenia geografów. Ta różnorodność aktywności sprawia, że jego sylwetka naukowa odzwierciedla najlepsze tradycje uniwersyteckiego łączenia pracy badawczej, dydaktycznej i organizacyjnej w służbie rozwoju dyscypliny.

Dr hab. Krzysztof Stachowiak, prof. UAM — geograf ekonomiczny, profesor uczelni w Zakładzie Geografii Ekonomicznej na Wydziale Geografii Społeczno-Ekonomicznej i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Członek Rady Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM oraz promotor w SDNS UAM.

Obszary badań i specjalizacja

Jego zainteresowania naukowe lokują się w geografii ekonomicznej, studiach miejskich oraz geografii sektora kreatywnego. Bada mechanizmy funkcjonowania gospodarki kreatywnej, geografię przemysłów filmowych, kreatywne klastry miejskie, instytucjonalne podejście w geografii ekonomicznej, lokalizację bezpośrednich inwestycji zagranicznych oraz zakorzenienie społeczno-instytucjonalne w procesach globalizacji. W ostatnich latach szczególną uwagę poświęca lokalizacji produkcji filmowej i wyspecjalizowanych usług filmowych w europejskich semi-peryferiach oraz roli przemysłów kreatywnych w transformacji miast postsocjalistycznych.

Monografia habilitacyjna

Autor monografii „Gospodarka kreatywna i mechanizmy jej funkcjonowania. Perspektywa geograficzno-ekonomiczna” (Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2017, 385 s., ISBN 978-83-232-3201-8; dodruk 2018), która stanowiła podstawę uzyskania stopnia doktora habilitowanego w dyscyplinie geografia w 2018 r. Praca jest uznawana za jedną z pierwszych polskich obszernych syntez dotyczących gospodarki kreatywnej w ujęciu geograficzno-ekonomicznym.

Wybrane publikacje

Autor i współautor wysoko cytowanych prac z zakresu geografii sektora kreatywnego, m.in.:

  • T. Stryjakiewicz, M. Męczyński, K. Stachowiak — Role of Creative Industries in the Post-Socialist Urban Transformation, „Quaestiones Geographicae” 33(2), 2014.
  • P. Tomczak, K. Stachowiak — Location Patterns and Location Factors in Cultural and Creative Industries, „Quaestiones Geographicae” 34(2), 2015.
  • C. Chapain, K. Stachowiak — Innovation Dynamic in the Film Industry: The Case of the Soho Cluster in London (rozdział w monografii pod red. C. Chapain i T. Stryjakiewicza), 2017.
  • K. Stachowiak, T. Stryjakiewicz — The Rise of Film Production Locations and Specialised Film Services in European Semi-peripheries, „Hungarian Geographical Bulletin” 67(3), 2018.

Zgodnie z danymi Google Scholar dorobek uzyskał ponad 830 cytowań przy h-index 16 oraz i10-index 24.

Projekty badawcze

Kierował projektem Narodowego Centrum Nauki „Mechanisms of the Operation and Development of the Creative Economy” finansowanym w konkursie SONATA (panel HS4), którego wyniki empiryczne stały się podstawą monografii habilitacyjnej z 2017 r.

Współpraca międzynarodowa

Pozostaje w międzynarodowej sieci badawczej obejmującej m.in. dr Caroline Chapain (University of Birmingham, Birmingham Business School), z którą łączy go trwałe współautorstwo publikacji o klastrach filmowych i miastach kreatywnych, oraz współpracowników z University of Helsinki (prof. Mari Vaattovaara) i University of Agder (prof. Rómulo Pinheiro), z którymi opublikował wspólny rozdział „Policies Aimed at Strengthening Ties between Universities and Cities” (Wiley, 2013).

Kształcenie kadry naukowej

W 2023 r. wypromował dr inż. Malwinę Balcerak, której rozprawa „Murale w procesie kształtowania przestrzeni publicznej poprzez sztukę” została obroniona na UAM. Praca otrzymała wyróżnienie w konkursie im. Konrada Czapiewskiego Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju PAN na najlepszą pracę doktorską z zakresu gospodarowania przestrzenią (2024). Dr Balcerak po obronie kontynuuje samodzielną karierę naukową — uzyskała finansowanie projektu NCN MINIATURA 8 („Społeczny odbiór wizualnego ładu przestrzennego — badanie pilotażowe”) jako kierowniczka oraz Stypendium Miasta Poznania dla młodych badaczy poznańskiego środowiska naukowego (2025).

Obecnie prof. Stachowiak nie sprawuje opieki promotorskiej nad doktorantami SDNS UAM.

Funkcja w SDNS UAM

Pełni funkcję promotora w SDNS UAM w obszarze gospodarki kreatywnej, geografii przemysłów kultury i miast kreatywnych, a także zasiada w Radzie Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM.

Dr hab. Adam Radzimski, prof. UAM jest profesorem Wydziału Geografii Społeczno-Ekonomicznej i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie pełni również funkcję prodziekana ds. organizacji i rozwoju. Związany zawodowo z Zakładem Ekonometrii Przestrzennej, reprezentuje pokolenie badaczy łączących klasyczne instrumentarium geografii społeczno-ekonomicznej z nowoczesnymi metodami analizy przestrzennej i geoinformatyki.

Jego zainteresowania naukowe usytuowane są na przecięciu kilku pokrewnych obszarów badawczych: geografii miast, polityki mieszkaniowej, polityki transportowej oraz analizy dostępności społecznej i przestrzennej. Szczególne miejsce w jego dorobku zajmuje problematyka zrównoważonego transportu w dużych miastach oraz mieszkalnictwa społecznego rozpatrywanego z perspektywy przestrzennej. W ujęciu profesora obie te dziedziny nie są traktowane jako odrębne sfery polityki miejskiej — wręcz przeciwnie, jego prace pokazują, że dostępność transportowa lokalizacji mieszkań społecznych decyduje w znacznej mierze o realnej dostępności mieszkalnictwa jako dobra publicznego. Tę perspektywę profesor rozwija konsekwentnie, sięgając po zaawansowane metody geoinformacyjne, modelowanie przestrzenne i analizę danych transportowych.

Wymiernym wyrazem tej linii badawczej jest publikacja Accessibility of social housing by sustainable transport modes: A study in Poznań, Poland, która ukazała się w 2023 roku w prestiżowym czasopiśmie Journal of Transport Geography (Elsevier, t. 111, art. 103648). W artykule profesor wprowadza koncepcję społecznie zrównoważonej dostępności i wykorzystuje ją do oceny zlokalizowania poznańskich projektów mieszkalnictwa o niskich i średnich dochodach względem sieci zrównoważonych środków transportu. Ta sama linia myślenia widoczna jest w innych jego pracach – m.in. w artykule Exploring the relationship between bike-sharing and public transport in Poznań, Poland, opublikowanym w Transportation Research Part A (2021, t. 145, s. 189–202, współautor M. Dzięcielski), oraz w studium poświęconym poznańskiemu systemowi rowerów miejskich opublikowanym w Pracach Komisji Geografii Komunikacji PTG (2020). Dorobek profesora obejmuje ponadto współautorstwo tomu Envisaging L’Aquila. Strategies, spatialities and sociabilities of a recovering city, powstałego we współpracy z międzynarodowym zespołem badaczy zajmujących się miastami doświadczonymi kryzysami.

Centralne miejsce w aktywności badawczej profesora w ostatnich latach zajmował projekt finansowany przez Narodowe Centrum Nauki, którego był kierownikiem: „Społecznie zrównoważona polityka transportowa i jej implikacje dla dużych miast Polski” (konkurs OPUS 14, nr 2017/27/B/HS4/00099), realizowany w latach 2018–2023 na Wydziale Geografii Społeczno-Ekonomicznej i Gospodarki Przestrzennej UAM. Projekt, formalnie rozliczony w 2023 roku, koncentrował się na powiązaniach między politykami transportowymi dużych polskich miast a wymiarem ich społecznej spójności i zaowocował serią publikacji w czasopismach indeksowanych w Scopus i Web of Science.

Międzynarodowy wymiar kariery profesora ma swoje korzenie w stażu podoktorskim odbytym w Gran Sasso Science Institute (GSSI) w L’Aquili we Włoszech – instytucie naukowym powiązanym formalnie z Istituto Nazionale di Fisica Nucleare (INFN), prowadzącym zaawansowane studia społeczno-przestrzenne. Staż został przyznany w drodze otwartego konkursu i pozostawił trwały ślad w późniejszej pracy badawczej profesora – zarówno w postaci współpracy ze środowiskiem włoskich urbanistów, jak i w postaci dorobku publikacyjnego dotyczącego miast post-kryzysowych. Powiązania międzynarodowe są kontynuowane w bieżącej działalności: podczas RGS-IBG Annual International Conference 2025, organizowanej przez Royal Geographical Society wspólnie z Institute of British Geographers – jednej z najważniejszych konferencji geograficznych w Europie – prof. Radzimski pełnił funkcję współorganizatora sesji (wraz z dr Evą Van Eenoo) i przedstawił referat „Understanding the accessibility of social housing through spatial analysis: approaches, limitations, perspectives”, prezentujący syntezę jego wieloletnich badań nad metodyką analizy dostępności mieszkalnictwa społecznego.

Profesor angażuje się również w działalność ekspercką o znaczeniu praktycznym dla regionu. Jest członkiem zespołu autorskiego „Strategii Rozwoju Ponadlokalnego Metropolii Poznań 2035″ – kluczowego dokumentu programowego dla całej Aglomeracji Poznańskiej, przyjętego uchwałą Rady Metropolii Poznań w 2025 roku. Udział w tym przedsięwzięciu stanowi naturalne uzupełnienie pracy badawczej profesora: jego ekspertyza z zakresu geografii miast, polityki mieszkaniowej i transportowej przekłada się tu bezpośrednio na strategiczne decyzje dotyczące rozwoju aglomeracji.

W kształceniu młodej kadry naukowej prof. Radzimski koncentruje się obecnie na opiece nad trojgiem doktorantów Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM, których prace układają się w wewnętrznie spójny program badawczy obejmujący najważniejsze osie jego zainteresowań. Mgr inż. Jakub Domagalski przygotowuje rozprawę dotyczącą powiązań między rozwojem zabudowy mieszkaniowej a systemem transportu publicznego w świetle koncepcji Transit Oriented Development, w oparciu o studia przypadków miast europejskich. Mgr Dawid Niemier zajmuje się problematyką młodych dorosłych jako adresatów lokalnej polityki mieszkaniowej w dużych miastach europejskich. Mgr Hubert Wulbach prowadzi badania nad polityką mieszkaniową i jakością środowiska mieszkaniowego w porównawczym studium Warszawy i Berlina. Trzy tematy łączą się w pojemnej, ale wyraziście zarysowanej ramie: badaniu związków między politykami publicznymi a przestrzennym wymiarem warunków mieszkaniowych i transportowych w dużych miastach.

Sukcesy podopiecznych profesora potwierdzają jakość prowadzonej opieki naukowej. Mgr inż. Jakub Domagalski został zwycięzcą III Edycji Konkursu im. dra Jędrzeja Gadzińskiego na najlepszą pracę magisterską z zakresu geografii komunikacji – nagrodę odebrał 8 maja 2025 roku podczas X Międzynarodowej Konferencji Naukowej „Problemy i wyzwania geografii komunikacji” w Poznaniu. Z kolei mgr Hubert Wulbach otrzymał Medal UAM dla wyróżniających się absolwentów, wręczony podczas uroczystej inauguracji roku akademickiego 2025/2026, 1 października 2025 roku. Profesor pełni również funkcję promotora oraz prowadzącego zajęcia dla doktorantów w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM.

W działalności dydaktycznej prof. Radzimski prowadzi w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM zajęcia „City and Contemporary Challenges” realizowane w języku angielskim, a na macierzystym wydziale – zajęcia z geografii miast i analizy przestrzennej. Jego dydaktyka konsekwentnie łączy refleksję teoretyczną z praktycznym wykorzystaniem narzędzi geoinformacyjnych i metod ekonometrii przestrzennej, co stanowi naturalne przedłużenie jego warsztatu badawczego.

Działalność naukowa profesora została doceniona już na wczesnym etapie kariery – w 2018 roku otrzymał Stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców, przyznawane w drodze konkursu na podstawie oceny osiągnięć naukowych w dziedzinie geografii społeczno-ekonomicznej i gospodarki przestrzennej.

Sylwetka naukowa prof. Adama Radzimskiego odzwierciedla model współczesnego geografa miast, łączącego trzy uzupełniające się wymiary aktywności akademickiej. Pierwszy to badania publikowane w wiodących międzynarodowych czasopismach z zakresu geografii transportu i mieszkalnictwa, oparte na rygorystycznej metodologii ilościowej i analizie przestrzennej. Drugi to praca ekspercka, znajdująca odbicie w dokumentach strategicznych formujących politykę rozwoju całej aglomeracji poznańskiej. Trzeci to dydaktyka i wychowywanie kolejnych pokoleń badaczy, których prace doktorskie konsekwentnie rozwijają linię badawczą inicjowaną przez promotora. Ta integracja ról badawczej, eksperckiej i dydaktycznej sprawia, że jego praca naukowa łączy aspirację do akademickiej doskonałości z realnym wpływem na sposób, w jaki polskie i europejskie miasta projektują swoje polityki mieszkaniowe i transportowe.

Michał Rzeszewski jest polskim geografem, doktorem habilitowanym, profesorem uczelni na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pracuje na Wydziale Geografii Społeczno-Ekonomicznej i Gospodarki Przestrzennej UAM (Faculty of Human Geography and Planning), gdzie kieruje Pracownią Geografii Krytycznej (Critical Geography Research Unit). Studia magisterskie z geografii ukończył w 2006 r. na UAM. Stopień doktora habilitowanego uzyskał na podstawie osiągnięcia naukowego pt. „Cyfrowe media przestrzenne w badaniach geograficznych”, lokującego się na pograniczu tematyki mediów przestrzennych, mediów geospołecznościowych, krytycznego podejścia w systemach informacji geograficznej (Critical GIS) oraz metodologii geografii społeczno-ekonomicznej i geografii cyfrowej.

W obszarze zainteresowań badawczych Profesora znajdują się: geografia cyfrowa (digital geography), Critical GIS, geografia cyberprzestrzeni, geosieć i media społecznościowe, badania nad rzeczywistością wirtualną, rozszerzoną i mieszaną (VR/AR/XR), metawersem oraz cyfrowymi bliźniakami miast (Urban Digital Twins), a także wykorzystanie generatywnej sztucznej inteligencji w badaniach przestrzeni i miejsca. Plasuje się w gronie czołowych polskich badaczy w obszarze digital geography i jest jednym z pierwszych europejskich naukowców prowadzących systematyczne badania empiryczne nad metawersem.

W dorobku Profesora znajdują się liczne publikacje w międzynarodowych czasopismach geograficznych. Spośród najnowszych prac szczególnie istotny jest artykuł „Interviewing in the metaverse: The renewed importance of location and embodiment”, opublikowany w 2024 r. w „Applied Geography” (Elsevier), współautorski z Tess Osborne, Philem Jonesem, Leightonem Evansem i Gerdem Weitkampem – stanowiący jedno z pierwszych metodologicznych studiów nad prowadzeniem badań jakościowych w środowiskach społecznej VR. Inne prace współautorskie obejmują m.in. studium „Social relations and spatiality in VR – Making spaces meaningful in VRChat”. Profesor jest również autorem klasycznych już prac w polskiej i międzynarodowej literaturze na temat partycypacyjnego mapowania internetowego (m.in. „Usability and usefulness of internet mapping platforms in participatory spatial planning”, Applied Geography 2019, z Jackiem Kotusem) i WebGIS.

Profesor kieruje obecnie projektem METACITY: Reimagining Digital Urban Public Spaces with Social Virtual Reality and Urban Digital Twins (NCN OPUS, nr 2023/51/B/HS4/00581), finansowanym przez Narodowe Centrum Nauki, realizowanym w trybie single-handed w jednostce wiodącej Pracownia Geografii Krytycznej (SNs/WGsiGP). Data rozpoczęcia projektu to 14 czerwca 2024 r., a planowany termin zakończenia – 13 czerwca 2028 r. (cztery lata). Projekt łączy najnowsze osiągnięcia w zakresie społecznej rzeczywistości wirtualnej (Social VR) oraz cyfrowych bliźniaków miast (UDT), proponując nowe podejście do badania cyfrowych przestrzeni publicznych miast jako platform interakcji społecznej i partycypacji obywatelskiej. Profesor jest również jednym z pomysłodawców i współorganizatorów Pracowni Geografii Krytycznej na WGSEiGP UAM.

W zakresie pobytów zagranicznych Profesor uzyskał w trzeciej edycji konkursu Stypendium im. Mieczysława Bekkera Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (NAWA) – wniosek nr PPN/BEK/2020/1/00338 znalazł się na liście wniosków rekomendowanych do finansowania (z punktacją 95) – co umożliwiło pobyt badawczy w Maynooth University (Maynooth Social Science Institute) w Irlandii. Współpracuje również z Swansea University w Walii (Wielka Brytania), gdzie ukazała się m.in. wersja repozytoryjna artykułu Interviewing in the metaverse w bazie Cronfa.

Profesor aktywnie uczestniczy w międzynarodowych konferencjach naukowych. Jest członkiem międzynarodowej sieci badawczej zajmującej się geografią cyfrową, VR i metawersem, współpracującym m.in. z badaczami z Uniwersytetu w Birmingham, Uniwersytetu w Groningen oraz Swansea University.

Profesor jest laureatem Nagrody Prezesa Rady Ministrów przyznanej w XXX edycji konkursu (rok 2023, za rok 2022) za wysoko ocenione osiągnięcie będące podstawą nadania stopnia doktora habilitowanego pt. „Cyfrowe media przestrzenne w badaniach geograficznych”.

W zakresie kształcenia młodej kadry naukowej Profesor jest m.in. promotorem dr. inż. Macieja Główczyńskiego (rozprawa doktorska „Wpływ mediów przestrzennych na proces cyfrowego wytwarzania miejsc” – nagrodzona również w XXX edycji Nagród Prezesa Rady Ministrów w 2023 r. jako wyróżniająca się rozprawa doktorska). Wśród doktorantów Profesora znajduje się również mgr Wojciech Ewertowski (obecnie assistant professor w Pracowni Geografii Krytycznej WGSEiGP UAM), autor pracy badawczej dotyczącej percepcji i użytkowania miejskich przestrzeni publicznych w Glasgow i Poznaniu (publikacja w Quaestiones Geographicae 42(2), 2023) oraz Qihang Qiu, autorka publikacji z zakresu niematerialnego dziedzictwa kulturowego w turystyce.

Robert Kudłak jest polskim geografem ekonomicznym, doktorem habilitowanym nauk społecznych, profesorem uczelni na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Zatrudniony jest na Wydziale Geografii Społeczno-Ekonomicznej i Gospodarki Przestrzennej UAM, gdzie pełni funkcję kierownika Zakładu Geografii Ekonomicznej. Jest również członkiem Rady Dyscypliny Naukowej – Geografii Społeczno-Ekonomicznej i Gospodarki Przestrzennej UAM.

Stopień doktora nauk o Ziemi w zakresie geografii społeczno-ekonomicznej uzyskał w 2008 r. na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, na podstawie pracy „Realizacja koncepcji zrównoważonego rozwoju poprzez systemy zarządzania środowiskowego w przedsiębiorstwach w Polsce” (opublikowanej przez Bogucki Wydawnictwo Naukowe). Stopień doktora habilitowanego nadała mu w dniu 14 czerwca 2019 r. Rada Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu, w dyscyplinie nauki o zarządzaniu i jakości, na podstawie cyklu publikacji oraz pracy „Instytucjonalne uwarunkowania społecznej odpowiedzialności biznesu”. Od 2019 r. zajmuje stanowisko profesora uczelni na WGSEiGP UAM. W latach 2008–2010 oraz 2014–2019 pracował jako adiunkt na Wydziale Nauk Geograficznych i Geologicznych UAM (a po reorganizacji – na WGSEiGP UAM), natomiast w latach 2010–2013 odbywał pobyt postdoktorski w Research Institute for Managing Sustainability (RIMAS) na Vienna University of Economics and Business w Wiedniu.

W obszarze jego zainteresowań badawczych znajdują się: społeczna odpowiedzialność biznesu (CSR), wpływ uwarunkowań instytucjonalnych na CSR, społeczne i środowiskowe efekty działalności przedsiębiorstw, wpływ ochrony środowiska na konkurencyjność, transformacja rynku samochodowego w Polsce oraz teorie instytucjonalne w naukach społecznych. Stosuje również podejście geograficzne do badań nad zależnością od transportu samochodowego (car dependency) w kontekście procesów suburbanizacji.

Dorobek Profesora obejmuje publikacje w czasopismach indeksowanych w Scopus i Web of Science. Pod redakcją Profesora ukazała się w 2022 r. w prestiżowym wydawnictwie Routledge monografia „The Impact of Corporate Social Responsibility – Corporate Activities, the Environment and Society”, której współredaktorami byli prof. Ralf Barkemeyer i prof. Lutz Preuss (Kedge Business School, Francja) oraz dr Anna Heikkinen (University of Tampere, Finlandia). Profesor jest również współautorem rozdziału „Car use and alternative mobility solutions as a reflection of urban sprawl and marginalisation of rural areas” (z W. Dybą i B. Doszczeczką) w monografii wydanej przez Routledge w ramach pracy The Economic Geography of the Car Market, a także współautorem (z Krzysztofem Stachowiakiem) studium „Wyzwania i perspektywy geografii społeczno-ekonomicznej i gospodarki przestrzennej w nowych uwarunkowaniach instytucjonalnych polskiej nauki (po 2018 r.)” opublikowanego nakładem Polskiej Akademii Nauk. Wśród artykułów w czołowych czasopismach międzynarodowych znajdują się prace takie jak „The future of CSR – Selected findings from a Europe-wide Delphi study” (Journal of Cleaner Production), „Critical insights from the corporate environmentalism” (Management of Environmental Quality, Emerald), a także najnowszy artykuł „Greenwashing or Striving to Persist: An Alternative…” (2024). Profesor jest również redaktorem numerów specjalnych poświęconych CSR i corporate sustainability w czasopismach międzynarodowych (m.in. w International Journal of Technology Management oraz Long Range Planning).

Profesor kierował i uczestniczył w licznych projektach badawczych. We wczesnym etapie kariery realizował projekt „Wdrażanie koncepcji zrównoważonego rozwoju w przedsiębiorstwach w Polsce poprzez systemy zarządzania środowiskowego” (finansowany przez Komitet Badań Naukowych, 2005–2008) – grant z czasu doktoratu, który stał się podstawą jego rozprawy doktorskiej. W okresie wiedeńskim uczestniczył jako senior researcher w międzynarodowych projektach IMPACT – Impact Measurement and Performance Analysis of Corporate Social Responsibility (7. Program Ramowy UE, 2010–2014) oraz Responsible Competitiveness – Exploring the links between CSR and competitiveness on sector basis (finansowany przez DG Enterprise and Industry Komisji Europejskiej, 2010–2013). Po powrocie do Polski uczestniczył jako wykonawca lub kierownik w projektach Narodowego Centrum Nauki: „Przestrzenny wymiar (r)ewolucji na rynku samochodowym w Polsce” (NCN, 2017–2022) oraz „Teoretyczne podstawy związku między uwarunkowaniami instytucjonalnymi a społeczną odpowiedzialnością biznesu” (NCN, 2017–2022). Wcześniej był zaangażowany w projekt „Konkurencyjność i innowacyjność małych i średnich przedsiębiorstw w Wielkopolsce” realizowany we współpracy z British Chamber of Commerce i GlaxoSmithKline Pharmaceutical (2006–2007).

W zakresie pobytów zagranicznych w 2021 r. Profesor odbył pobyt naukowy w Kedge Business School w Bordeaux (Francja) w ramach stypendium Campus France. Aktywnie uczestniczy w międzynarodowych konferencjach naukowych. W 2005 r. wystąpił na konferencji Easy-Eco „Impact assessment for a new Europe and beyond” na Uniwersytecie w Manchesterze.

Profesor jest organizatorem konferencji naukowej Komisji Dynamiki Przestrzeni Ekonomicznej Międzynarodowej Unii Geograficznej (IGU) w Poznaniu, co świadczy o jego ugruntowanej pozycji w międzynarodowym środowisku geografii ekonomicznej.

W zakresie nagród Profesor otrzymał w 2008 r. indywidualną nagrodę III stopnia JM Rektora UAM za rozprawę doktorską, a w 2012 r. – nagrodę Rektora Vienna University of Economics and Business.

W zakresie kształcenia młodej kadry naukowej w ostatnich pięciu latach Profesor nie wypromował dotychczas doktora. Obecnie sprawuje opiekę naukową nad doktorantem mgr. inż. Bartoszem Doszczeczką (afiliowanym przy WGSEiGP UAM), którego rozprawa dotyczy zależności od transportu samochodowego w kontekście intensywnej suburbanizacji w miastach postsocjalistycznych (Car Dependency in the Context of Rapid Suburbanization: Findings from the Post-Socialist Cities). Mgr inż. Doszczeczko jest również współautorem publikacji wraz z Profesorem (m.in. rozdziału w monografii Routledge dotyczącej geografii ekonomicznej rynku samochodowego oraz publikacji w „Przeglądzie Geograficznym”).

W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM Profesor pełni funkcję promotora oraz prowadzi zajęcia dla doktorantów, w tym z zakresu teorii instytucjonalnych w naukach społecznych – dziedziny, w której posiada wyróżniający się dorobek metodologiczny.

Nauki o komunikacji społecznej i mediach

Jędrzej Skrzypczak jest polskim prawnikiem i politologiem, doktorem habilitowanym nauk humanistycznych, profesorem uczelni na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pracuje na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM, gdzie pełni funkcję kierownika Zakładu Systemów Medialnych i Prawa Mediów (wcześniej noszącego nazwę Zakładu Systemów Prasowych i Prawa Prasowego).

Jest absolwentem dwóch kierunków UAM: ukończył Wydział Prawa i Administracji (1995) oraz Instytut Nauk Politycznych i Dziennikarstwa (1996). W 1999 r. uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce na podstawie pracy „Ochrona nadań organizacji radiowo-telewizyjnych w Polsce”. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 2011 r. na podstawie rozprawy „Polityka medialna w okresie konwersji cyfrowej radiofonii i telewizji”. W 1997 r. zdał egzamin sędziowski, a w 2006 r. uzyskał uprawnienia radcy prawnego.

W obszarze zainteresowań naukowych Profesora znajdują się: prawo mediów (w tym prawo prasowe), systemy medialne, polityka komunikacyjna i medialna, samoregulacja i współregulacja rynków medialnych, ochrona własności intelektualnej w mediach, regulacja platform mediów społecznościowych, problematyka nierówności i dyskryminacji w erze cyfrowej oraz konstytucjonalizm w okresie politycznych przełomów. Jest zaliczany do czołowych polskich specjalistów w obszarze media law and policy.

W dorobku Profesora znajdują się liczne monografie autorskie i prace zbiorowe. Do najnowszych i najważniejszych prac należy zredagowany wspólnie z prof. Oscarem Pérezem de la Fuente (Carlos III University of Madrid) tom „Bridging the Digital Divide: Perspectives on Inequality and Discrimination in the Digital Age”, wydany w sierpniu 2025 r. nakładem Palgrave Macmillan (Springer Nature) w serii Palgrave Studies in Digital Inequalities (ISBN: 978-3-031-83478-3; eBook ISBN: 978-3-031-83479-0; 287 stron, 14 rozdziałów). Tom stanowi multidyscyplinarne studium nad nierównościami cyfrowymi (algorytmiczne uprzedzenia, ekonomia platform, cyberbezpieczeństwo, dezinformacja, dyskryminacja algorytmiczna) z perspektywy socjologii, nauk o mediach, informatyki i komunikacji, oferując zalecenia praktyczne dla polityk publicznych w zakresie redukcji wykluczenia cyfrowego.

Profesor jest również autorem wcześniejszych prac obejmujących m.in. „Ochronę nadań organizacji radiowo-telewizyjnych w Polsce” (1999), „Politykę medialną w okresie konwersji cyfrowej radiofonii i telewizji” (2011) oraz licznych artykułów m.in. „Czy należy prawnie regulować funkcjonowanie platform mediów społecznościowych?”, „Założenia przebudowy systemu publicznej radiofonii i telewizji…”. Publikuje w czasopismach krajowych i międzynarodowych, w tym w „Palestrze”, „Środkowoeuropejskich Studiach Politycznych”, „Przeglądzie Politologicznym”. Profesor współpracuje również z międzynarodowymi ośrodkami badawczymi w obszarze prawa własności intelektualnej, polityki medialnej oraz problematyki wolności słowa w demokracji cyfrowej.

Profesor aktywnie uczestniczy w międzynarodowych konferencjach naukowych jako organizator i prelegent, prezentując wyniki badań nad samoregulacją i współregulacją w systemach medialnych. Organizuje również seminaria naukowe Zakładu Systemów Medialnych i Prawa Mediów.

W obszarze działalności praktycznej i eksperckiej Profesor łączy działalność akademicką z praktyką prawniczą. Pełni funkcję radcy prawnego Wielkopolskiej Izby Lekarskiej (m.in. obsługa prawna Okręgowego Sądu Lekarskiego WIL), a od 2016 r. jest członkiem Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w Poznaniu. Za działalność na rzecz środowiska lekarskiego otrzymał Medal Honorowy Wielkopolskiej Izby Lekarskiej (2012). Był również członkiem Rady Nadzorczej rozgłośni Radio Merkury (obecnie Radio Poznań). W 2016 i 2022 r. był kandydatem zgłaszanym przez Klub Parlamentarny PO/KO na członka Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.

W zakresie kształcenia młodej kadry naukowej Profesor wypromował:

  • dr Annę Wilińską-Zelek – rozprawa „Samoregulacja i współregulacja w systemach medialnych”, obrona w 2019 r. (potwierdzona w bazach UAM i w konkursie PTKS DOKTORAT’19); praca została nagrodzona w IX edycji Nagrody KRRiT im. dr. Pawła Stępki,
  • dr Małgorzatę Gierwazik – rozprawa „Rola i zadania rzecznika prasowego rządu w Polsce w polityce informacyjnej państwa po roku 1989” (2019), stanowiąca jedyną tego typu publikację na świecie poświęconą rzecznikom prasowym rządu,
  • dr. Vladyslava Zinichenko – obrona publiczna odbyła się 27 października 2025 r. na WNPiD UAM (rozprawa z zakresu nauk o komunikacji społecznej i mediach).

Obecnie Profesor sprawuje opiekę naukową nad dwojgiem doktorantów Zakładu Systemów Medialnych i Prawa Mediów WNPiD UAM: mgr. Kamilem Pacholczykiem i mgr. Patrykiem Szklarzem, którzy zostali zakwalifikowani do Szkoły Doktorskiej UAM w dyscyplinie nauki o komunikacji społecznej i mediach.

W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM Profesor pełni funkcję promotora w obszarze prawa mediów, systemów medialnych i polityki komunikacyjnej.

Agnieszka Magdalena Stępińska jest polską politolożką i medioznawczynią, doktorem habilitowanym nauk społecznych w dyscyplinie nauki o polityce (stopień nadany w 2014 r. przez Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu), profesorem uczelni na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pracuje na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM, w Zakładzie Komunikacji Społecznej.

W obszarze zainteresowań naukowych Profesor znajdują się: komunikacja polityczna, porównawcze studia dziennikarstwa (cross-national journalism studies), media publiczne, upolitycznienie systemów medialnych (politicization), populizm w mediach, dezinformacja, kampanie wyborcze oraz – w szerszej perspektywie – zmiany zachodzące w środowisku informacji politycznej. Jest zaliczana do czołowych polskich badaczek w obszarze comparative political communication.

W dorobku Profesor znajdują się liczne publikacje w prestiżowych międzynarodowych czasopismach z zakresu nauk o komunikacji, w tym:

  • „Changes in Journalism in Politicized Media Systems: A Study on Newspapers in Poland and Hungary” (z Gabriellą Szabó i Kingą Adamczewską), opublikowany w Journalism Practice w 2024 r. (Taylor & Francis; vol. 18, nr 1; DOI 10.1080/17512786.2024.2340541) – studium porównawcze dziennikarstwa w upolitycznionych systemach medialnych;
  • „Justifying an Invasion: When Is Disinformation Successful?” w Political Communication (vol. 41, nr 6, s. 965–986, 2024; DOI 10.1080/10584609.2024.2352483) – we współautorstwie z międzynarodowym zespołem (w tym z Denisem Halagierą), poświęcony skuteczności dezinformacji w kontekście inwazji Rosji na Ukrainę;
  • artykuł „Obywatele w środowisku informacji politycznej: obszary badań i wyzwania metodologiczne” (Zeszyty Prasoznawcze, 2023);
  • współautorska monografia „Beyond Journalism” w wydawnictwie Routledge (z udziałem A. Stępińskiej oraz zespołu badaczy z WNPiD UAM).

Profesor uczestniczyła w międzynarodowym projekcie badawczym „ThreatPie – The Threats and Potentials of a Changing Political Information Environment”, finansowanym w ramach europejskiej współpracy badawczej, w którym reprezentowała UAM jako kierownik polskiego zespołu. Profesor była również kierowniczką lub uczestniczyła w projektach Narodowego Centrum Nauki dotyczących stylu populistycznego w mediach informacyjnych podczas kampanii wyborczej (m.in. projekt nr 300952).

Profesor prowadziła zajęcia jako visiting lecturer w Audencia Business School w Nantes (Francja) – kurs „Media and Politics” – w roku akademickim 2021/2022, na kierunku Communication & Culture. Aktywnie uczestniczy w największych międzynarodowych konferencjach naukowych, w tym w 75. konferencji International Communication Association (ICA, 2025) w USA, gdzie prezentowała wyniki badań, oraz w corocznych konferencjach ECREA.

W zakresie funkcji międzynarodowych Profesor pełni obecnie funkcję Przewodniczącej (Chair) sekcji Political Communication w European Communication Research and Education Association (ECREA), jednej z najbardziej prestiżowych sekcji tego stowarzyszenia (skład zarządu: Agnieszka Stępińska – Chair, Nicoleta Corbu – Vice Chair, Jakob Ohme – Vice Chair). Pełni również funkcję zastępcy redaktora naczelnego Central European Journal of Communication. Wcześniej, w 2021 r., została wybrana Vice Chair tej sekcji, a następnie objęła funkcję Chair.

W zakresie kształcenia młodej kadry naukowej Profesor wypromowała:

  • dr Kingę Adamczewską – stopień doktora nauk o komunikacji społecznej i mediach uzyskany w 2020 r. na WNPiD UAM, na podstawie rozprawy poświęconej roli mediów we współczesnych modelach przepływu informacji politycznej; dr Adamczewska jest obecnie adiunktem w Zakładzie Systemów Medialnych i Prawa Mediów WNPiD UAM, kierowniczką grantu NCN, współautorką m.in. cytowanego artykułu w Journalism Practice (2024);
  • dr. Denisa Halagierę – rozprawa „Dezinformacja w dyskursie nowych mediów” (oryg. „Disinformation in the New Media Discourse”), obroniona w 2024 r. na WNPiD UAM, w dyscyplinie nauki o komunikacji społecznej i mediach. Dr Halagiera jest współautorem (wraz z prof. Stępińską oraz międzynarodowym zespołem) artykułu „Justifying an Invasion: When Is Disinformation Successful?” w Political Communication (2024).

Obecnie Profesor sprawuje opiekę naukową nad doktorantkami afiliowanymi przy WNPiD UAM:

  • mgr Victorią Leszczyńską – doktorantką w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM w dyscyplinie nauki o komunikacji społecznej i mediach, prowadzącą badania nad autokratyzacją systemów medialnych w państwach Grupy Wyszehradzkiej; mgr Leszczyńska jest autorką artykułu „The twilight of free media in Hungary: The erosion of democratic standards in the media system by the Fidesz Party” (Studia Medioznawcze 2025, t. 26, nr 1 (100), s. 26–37). W 2025 r. uczestniczyła w 23. edycji Visegrad Summer School w Krakowie;
  • mgr Darią Zadrożniak – doktorantką afiliowaną przy Zakładzie Komunikacji Społecznej WNPiD UAM, prowadzącą badania nad rolą mediów w kształtowaniu świadomości i wiedzy społeczeństwa na temat zmiany klimatu (m.in. publikacja „Temat zmiany klimatu w polskim przekazie medialnym na przykładzie 26. Konferencji Klimatycznej ONZ”, Studia Medioznawcze).

W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM Profesor pełni funkcję promotorki w obszarze nauk o komunikacji społecznej i mediach.

Paweł Józef Łupkowski jest polskim kognitywistą i filozofem, doktorem habilitowanym, profesorem uczelni na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pracuje na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki UAM, w Zakładzie Logiki i Kognitywistyki.

Studia magisterskie ukończył w 2004 r. w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Zielonogórskiego, na podstawie pracy magisterskiej „Klasyfikacja argumentów przeciwko teoriom sztucznej inteligencji”, przygotowanej pod kierunkiem prof. Marka Hetmańskiego. Następnie odbył studia doktoranckie w Instytucie Psychologii UAM (2005–2009). Stopień doktora w dyscyplinie kognitywistyka uzyskał w 2009 r. na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, na podstawie rozprawy „Test Turinga a logika pytań”, przygotowanej pod kierunkiem prof. Andrzeja Wiśniewskiego. Stopień doktora habilitowanego w kognitywistyce uzyskał w 2017 r. na Wydziale Nauk Społecznych UAM, na podstawie monografii „Logic of Questions in the Wild. Inferential Erotetic Logic in Information Seeking Dialogue Modelling” (Studies in Logic, vol. 64, College Publications, Londyn 2016). Recenzentami w postępowaniu habilitacyjnym byli: dr hab. Katarzyna Budzyńska (University of Dundee; PAN), prof. dr hab. Jerzy Pogonowski (UAM) oraz prof. dr hab. Urszula Żegleń (UMK Toruń).

W obszarze zainteresowań naukowych Profesora znajdują się: logika erotetyczna (logika pytań) i jej zastosowania w modelowaniu dialogów prowadzonych w poszukiwaniu informacji, formalna analiza procesów poznawczych, interakcja człowiek–robot, zjawisko niesamowitej doliny (Uncanny Valley) w robotyce społecznej, gry poważne (serious games) i ich zastosowania w nauce i edukacji oraz – w szerszej perspektywie – zastosowania sztucznej inteligencji. Profesor łączy w oryginalny sposób perspektywy informatyki, logiki, psychologii i kognitywistyki.

W dorobku Profesora znajdują się publikacje w międzynarodowych czasopismach z zakresu psychologii, robotyki, logiki i filozofii. Do najnowszych i najważniejszych prac należy artykuł „Matter Over Mind: The Joint Impacts of Appearance and Mind Type on the Uncanny Valley Effect in Virtual Reality”, opublikowany w International Journal of Social Robotics (Springer, 2025/2026), współautorski z Dawidem Ratajczykiem i Moniką Żyłą – stanowiący oryginalny wkład w badania nad percepcją robotów i awatarów w środowiskach wirtualnych. Wcześniejsze ważne publikacje obejmują m.in.: „Attitude Towards Humanoid Robots and the Uncanny Valley Hypothesis” (z M. Gierszewską, Foundations of Computing & Decision Sciences, 2019), „Query Responses” (z J. Ginzburgiem, Journal of Language Modelling, 2016), „Human-likeness assessment for the Uncanny Valley Hypothesis” (Bio-Algorithms and Med-Systems, 2017), „The More You See Me the More You Like Me. Influencing the Negative Attitude Towards Interactions With Robots” (Journal of Automation, Mobile Robotics and Intelligent Systems, 2021) oraz monografię „Logic of Questions in the Wild” (College Publications, 2016).

W zakresie projektów badawczych Profesor był kierownikiem grantu Iuventus Plus nr 0317/IP3/2011/71 pt. „Modelowanie strategii pytającego w dialogach prowadzonych w poszukiwaniu informacji” (5 kwietnia 2012 – 4 października 2013), a także grantu Wydziału Nauk Społecznych UAM dla młodych naukowców dotyczącego niekooperatywnych strategii graczy w konkursie Loebnera (2014). Był również wykonawcą w prestiżowym projekcie NCN MAESTRO kierowanym przez prof. Andrzeja Wiśniewskiego (UAM) pt. „Erotetic logic in the modeling of ultimate and distributed question processing. Theoretical foundations and applications” (nr DEC-2012/04/A/HS1/00715, 2012–2017) – jednym z czołowych polskich programów badawczych w obszarze logiki pytań. Obecnie realizuje projekt dotyczący zjawiska doliny niesamowitości (uncanny valley) w robotyce społecznej. Wcześniej (2006) był koordynatorem projektu Wydziału Nauk Społecznych UAM dotyczącego pozytywnego prymowania semantycznego w systemach autoryzacji użytkownika.

W zakresie pobytów zagranicznych Profesor odbył m.in.:

  • pobyt w Laboratoire de Linguistique Formelle – CNRS (UMR 7110), Université Paris-Diderot (Paris 7), maj 2018;
  • pobyt w Institute of Philosophy Academy of Sciences of the Czech Republic w Pradze (czerwiec 2016 oraz maj–czerwiec 2015);
  • pobyt w UFR Études anglophones, Université Paris-Diderot (Paris 7), październik–grudzień 2011;
  • pobyt w Laboratory of Humanoid and Cognitive Robotics na Department of Cybernetics Czech Technical University w Pradze w grudniu 2022 r. (z prezentacją „Human side of HRI – exploring human attitudes toward robots”, 15 grudnia 2022, wraz z D. Ratajczykiem i A. Wasielewską).

W 2025 r. (6 marca) Profesor wystąpił wraz z dr. Dawidem Ratajczykiem i dr Aleksandrą Wasielewską z referatem „Exploring Robotic Ecosystem: Human attitudes toward robots” na spotkaniu Social Robotics Laboratory na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

Profesor jest laureatem szeregu prestiżowych wyróżnień: Nagrody Naukowej im. Jana Łukasiewicza (2017) przyznawanej przez Polskie Towarzystwo Logiki i Filozofii Nauki – za monografię „Logic of Questions in the Wild”; stypendium START Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (2011); indywidualnej Nagrody Rektora UAM za działalność naukową (2011, 2017); indywidualnej Nagrody Rektora UAM za działalność dydaktyczną (2016); zespołowych nagród Rektora UAM (m.in. 2011, 2014); Nagrody Dyrektora Instytutu Psychologii UAM za działalność dydaktyczną (2010).

W zakresie funkcji uczelnianych i organizacyjnych Profesor pełnił w latach 2012–2020 funkcję kierownika kierunku Cognitive Science w Instytucie Psychologii UAM, a w latach 2008–2010 był koordynatorem programu LLP ERASMUS. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Kognitywistycznego (w latach 2011–2020 zasiadał w jego zarządzie) oraz stowarzyszenia ArgDiaP. W latach 2009–2012 był członkiem rady redakcyjnej czasopisma „Studia z Kognitywistyki i Filozofii Umysłu”. Pełni również funkcje recenzenckie dla licznych międzynarodowych czasopism, w tym Robotics and Autonomous Systems, Computers in Human Behavior, ACM Computing Surveys, Journal of Pragmatics i innych.

W zakresie kształcenia młodej kadry naukowej Profesor wypromował:

  • dr Aleksandrę Wasielewską – rozprawa „Perspektywa człowieka w interakcjach z robotami społecznymi. Analiza i pomiar postaw ludzi wobec robotów społecznych”, w dyscyplinie nauki o komunikacji społecznej i mediach (postępowanie zakończone w 2025 r. – dokumenty rozprawy doktorskiej z dn. 5.05.2025 w BIP UAM). Praca dr Wasielewskiej została uhonorowana w 22. edycji konkursu o Nagrodę Miasta Poznania za wyróżniające się prace doktorskie i magisterskie (edycja 2025/2026) jako wyróżniająca się rozprawa doktorska.
  • dr Dagmarę Dziedzic – rozprawa „Efektywność technik opartych na grach w kontekście wspomagania edukacji na odległość” (2023), Wydział Psychologii i Kognitywistyki UAM. Dr Dziedzic jest współautorką szeregu prac z Profesorem dotyczących wykorzystania gier w nauce i edukacji.

W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM Profesor pełni funkcję promotora w obszarze nauk o komunikacji społecznej i mediach oraz kognitywistyki.

Szymon Jacek Ossowski jest polskim politologiem, doktorem habilitowanym, profesorem uczelni na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pracuje na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM, w Zakładzie Marketingu i Wpływu Społecznego. Jest absolwentem politologii na UAM (specjalności: samorządowa oraz marketing polityczny).

Pełni szereg istotnych funkcji uczelnianych i publicznych. Jest dziekanem Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM (informacja potwierdzona m.in. w komunikacie UAM z grudnia 2025 r.), wcześniej był prodziekanem ds. studenckich WNPiD UAM. Kieruje również Podyplomowymi Studiami Marketingu Politycznego oraz pełni funkcję opiekuna Koła Naukowego Marketingu Politycznego (KNMP) UAM. Jest dyrektorem Konkursu Programów Telewizji Lokalnych „To Nas Dotyczy”, organizowanego przez Polską Fundację oraz partnerów medialnych.

10 grudnia 2025 r. wojewoda wielkopolska Agata Sobczyk powołała Radę ds. Nauki i Szkolnictwa Wyższego przy Wojewodzie Wielkopolskim, w której prof. Szymon Ossowski został mianowany Przewodniczącym – jest to istotne uznanie pozycji eksperckiej Profesora w środowisku akademickim regionu.

W obszarze zainteresowań naukowych Profesora znajdują się: komunikacja polityczna, marketing polityczny i wyborczy, zintegrowana komunikacja marketingowa w kampaniach wyborczych, analiza dyskursu politycznego z wykorzystaniem sztucznej inteligencji, media audiowizualne, kultura uczestnictwa w środowisku platform cyfrowych oraz badania nad polskim systemem medialnym.

Do najnowszych publikacji Profesora należy artykuł „Sztuczna inteligencja w analizie dyskursu politycznego. Automatyczna analiza komentarzy do debat prezydenckich 2025”, opublikowany w „Przeglądzie Zachodnim” (Instytut Zachodni, Poznań, 2025), stanowiący nowatorski wkład w polską politologię w obszarze AI-driven media analysis – analizy dyskursu politycznego z wykorzystaniem metod sztucznej inteligencji. Profesor jest również autorem licznych prac z zakresu marketingu wyborczego, komunikacji marketingowej w polskich kampaniach oraz analizy zachowań wyborców w dobie nowych mediów. Prezentuje wyniki badań m.in. pod tytułem „Co decyduje o zwycięstwie wyborczym? (Już) nowe media, czy (nadal) tradycyjne? Zintegrowana komunikacja marketingowa w polskich kampaniach wyborczych”.

Profesor uczestniczy w realizacji projektu „Horyzonty bezpieczeństwa. Popularyzacja nauk o bezpieczeństwie wewnętrznym i międzynarodowym” (numer projektu POPUL/SP/0207/2023), którego kierownikiem na UAM jest prof. UAM dr hab. Adam Szymaniak (Zakład Studiów Strategicznych i Bezpieczeństwa Międzynarodowego WNPiD UAM). Projekt jest finansowany w ramach programu Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego dotyczącego popularyzacji nauki. Profesor współpracuje również od wielu lat z Polską Izbą Komunikacji Elektronicznej, realizując dla niej badania naukowe z zakresu funkcjonowania rynku mediów elektronicznych.

W zakresie kształcenia młodej kadry naukowej Profesor wypromował:

  • dr. Dawida Kujawę – rozprawa „Audiowizualna kultura uczestnictwa w dobie konwergencji i dywergencji mediów na przykładzie platformy YouTube w Polsce”, obroniona 11 kwietnia 2022 r. na WNPiD UAM, w dyscyplinie nauki o polityce i administracji (313 stron, język polski). Rozprawa stanowi obszerne studium jakościowe nad polską częścią platformy YouTube, twórcami internetowymi i pojęciem kultury uczestnictwa, z uwzględnieniem wpływu pandemii COVID-19 na funkcjonowanie polskich twórców w tym ekosystemie;
  • dr Weronikę Dopierałę-Kalińską – rozprawa „Informacja w internecie: zawartość polskich mediów informacyjnych online w kontekście oddziaływania nowych technologii”, obroniona w 2024 r. na WNPiD UAM. Praca podejmuje analizę polskich portali informacyjnych w kontekście determinizmu technologicznego i konstruktywizmu społecznego, łącząc analizę treści, wywiady pogłębione i desk research. Praca dr Dopierały-Kalińskiej została wyróżniona w 14. edycji Nagrody KRRiT im. dr. Pawła Stępki (wręczonej 24 czerwca 2025 r.) w kategorii za najlepszą rozprawę doktorską z dziedziny mediów elektronicznych – jest to jedna z najważniejszych krajowych nagród w obszarze medioznawstwa, ustanowiona dla uczczenia pamięci wybitnego medioznawcy i wieloletniego pracownika KRRiT dr. Pawła Stępki.

Obecnie Profesor sprawuje opiekę naukową nad mgr Katarzyną Manią – doktorantką Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych UAM w dyscyplinie nauki o komunikacji społecznej i mediach, afiliowaną przy Zakładzie Marketingu i Wpływu Społecznego WNPiD UAM. Mgr Mania jest absolwentką kierunku Nowe Media w Komunikacji na WNPiD UAM, a tematyka jej badań doktorskich obejmuje zagadnienia pracy grafika komputerowego w erze sztucznej inteligencji.

W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM Profesor pełni funkcję promotora oraz prowadzi zajęcia dla doktorantów w obszarze komunikacji politycznej, marketingu wyborczego oraz badań nad mediami.

Dorota Leszczyńska-Jasion jest polską logiczką i filozofką, doktorem habilitowanym, profesorem uczelni na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pracuje na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki UAM, gdzie pełni funkcję kierownika Zakładu Logiki i Kognitywistyki.

Stopień doktora filozofii uzyskała w 2006 r. na Uniwersytecie Zielonogórskim na podstawie rozprawy „The Method of Socratic Proofs for Normal Modal Propositional Logics”, przygotowanej pod kierunkiem prof. dr. hab. Andrzeja Wiśniewskiego. Stopień doktora habilitowanego uzyskała w 2019 r. w dyscyplinie nauki o komunikacji społecznej i mediach na Wydziale Psychologii UAM, na podstawie monografii „From Questions to Proofs. Between the Logic of Questions and Proof Theory” (Wydawnictwo Naukowe Wydziału Nauk Społecznych UAM, 2018).

W obszarze zainteresowań naukowych Profesor znajdują się: logika formalna, teoria dowodu, dystrybutywne systemy dedukcyjne dla logiki klasycznej i logik nieklasycznych, metoda dowodu sokratejskiego (Method of Socratic Proofs) oraz logika pytań – jeden z najbardziej zaawansowanych obszarów współczesnej logiki filozoficznej i obliczeniowej, mający istotne implikacje dla modelowania dialogów, formalnej teorii komunikacji racjonalnej i przetwarzania języka naturalnego. Profesor specjalizuje się również w optymalizacji automatycznego dowodzenia twierdzeń oraz quasi-empirycznym badaniu własności formuł i systemów dowodowych. Profesor sama opisuje swoje zainteresowania jako fascynację formalizmami i ich „meta-formalizmami” jako narzędziami opisu wytworów ludzkiej myśli.

W dorobku Profesor znajduje się fundamentalna monografia „The Method of Socratic Proofs. From the Logic of Questions to Proof Theory”, wydana w 2025 r. (hardcover: 14 czerwca 2025, eBook: 13 czerwca 2025) przez Springer Cham w prestiżowej serii „Trends in Logic” (vol. 64; XIX, 348 stron; 7 rozdziałów; ISBN: 978-3-031-82450-0). Monografia stanowi systematyczne studium na pograniczu logiki pytań i teorii dowodu, obejmujące zastosowania metody dowodu sokratejskiego dla logiki klasycznej, intuicjonistycznej logiki zdaniowej oraz podstawowych logik modalnych, jak również wprowadzenie aparatu Minimal Erotetic Semantics (MiES). Książka jest międzynarodowym uznaniem dla oryginalnego wkładu Profesor w teorię dowodu i logikę pytań.

Wcześniejsze ważne publikacje Profesor obejmują:

  • monografię „The Method of Socratic Proofs for Normal Modal Propositional Logics” (Wydawnictwo Naukowe UAM, 2007);
  • monografię habilitacyjną „From Questions to Proofs. Between the Logic of Questions and Proof Theory” (Wydawnictwo Naukowe WNS UAM, 2018);
  • liczne artykuły w czołowych międzynarodowych czasopismach logicznych, w tym w Studia Logica (m.in. „Socratic Proofs and Paraconsistency: A Case Study”, z A. Wiśniewskim i G. Vanackerem, 2005; „The Method of Socratic Proofs for Modal Propositional Logics: K5, S4.2, S4.3, S4M, S4F, S4R and G”, 2008; „Socratic Trees”, z M. Urbańskim i A. Wiśniewskim, 2012; „Dual Erotetic Calculi and the Minimal LFI”, z S. Chlebowskim, 2015), Journal of Philosophical Logic („A Loop-Free Decision Procedure for Modal Propositional Logics K4, S4 and S5”, 2009), Logic Journal of the IGPL („Automatic proof generation in axiomatic system for CPL by means of the method of Socratic proofs”, z A. Grzelakiem, 2018), Logique et Analyse, Bulletin of the Section of Logic, Axioms oraz w polskich czasopismach filozoficznych (m.in. Filozofia Nauki, Kwartalnik Filozoficzny).

Profesor jest kierowniczką grantu Narodowego Centrum Nauki „Dystrybutywne systemy dedukcyjne dla logiki klasycznej i pewnych logik nieklasycznych. Teoria dowodu wspomagana wybranymi metodami obliczeniowymi” („Distributive Deductive Systems for Classical and Non-classical Logics. Proof theory supported with computational methods”), nr 2017/26/E/HS1/00127, finansowanego w konkursie SONATA BIS 7. Projekt realizowany był w latach 9 kwietnia 2018 – 8 października 2023 (66 miesięcy), z budżetem 1 678 055 PLN. Grant umożliwił Profesor zbudowanie międzynarodowego zespołu badawczego (m.in. z Yaroslavem Petrukhinem, Vasilim Shanginem, Szymonem Chlebowskim, Marcinem Jukiewiczem i Adamem Kupsiem), którego prace są kontynuowane.

W zakresie nagród i wyróżnień Profesor otrzymała w 2013 r. Stypendium START Fundacji na rzecz Nauki Polskiej dla wybitnych młodych naukowców. W 2019 r. – w uznaniu osiągnięcia w konkursie NCN SONATA BIS – otrzymała Indywidualną Nagrodę III stopnia Rektora UAM oraz Stypendium Naukowe Rektora UAM.

Profesor pełni funkcję recenzentki dla Narodowego Centrum Nauki (członkini Zespołu Ekspertów NCN) oraz dla czołowych międzynarodowych czasopism logicznych, w tym Studia Logica, Logic and Logical Philosophy, American Mathematical Society, Diametros, Studies in Logic, Grammar and Rhetoric. Aktywnie uczestniczy w międzynarodowych konferencjach naukowych. Wspiera również prowadzenie seminarium kognitywistycznego w polskim środowisku kognitywistyki.

W zakresie kształcenia młodej kadry naukowej Profesor wypromowała dr Agatę Tomczyk, której rozprawa „Sequent Calculi for Three Non-Fregean Theories” została obroniona 15 kwietnia 2024 r. na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki UAM (informacja o terminie obrony w BIP UAM oraz w Biuletynie Polskiego Towarzystwa Logiki i Filozofii Nauki potwierdza promotorstwo prof. UAM dr hab. Doroty Leszczyńskiej-Jasion). Praca dotyczyła zaawansowanych zagadnień teorii dowodu w zakresie trzech teorii niefregowskich.

W Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych UAM Profesor pełni funkcję promotorki, wnosząc unikatowe, wysoce specjalistyczne kompetencje istotne dla badań nad logiką pytań, teorią dowodu oraz formalnymi modelami komunikacji racjonalnej – obszarami o rosnącym znaczeniu w erze sztucznej inteligencji, modelowania dialogów i przetwarzania języka naturalnego.

Powered by  Zgodności ciasteczek z RODO
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.